Pomiar rezystancji uziemienia

  • Publikowanie

Niezawodna ochrona przed porażeniem prądem, w prywatnym domu i przedsiębiorstwie, jest zapewniona przez izolację elektryczną przewodzących części i uziemienie konstrukcji metalowych. Ponadto uziemienie jest wymagane, aby instalacje elektryczne działały normalnie. Jego odporność na bieżące rozprzestrzenianie się w glebie jest okresowo sprawdzana (Rs).

Jak mierzona jest rezystancja uziemienia

Rodzaje uziemienia

  1. Praca - uziemienie pewnych miejsc, na przykład, punktów neutralnych transformatorów. Służy do prawidłowego działania instalacji elektrycznych.
  2. Zabezpieczenie przed piorunem - uziemiające odbiorniki piorunami dla przepływu pojawiających się prądów na konstrukcjach stalowych, w domu mieszkalnym lub innej konstrukcji.
  3. Zabezpieczenie - uziemienie obudowy urządzeń gospodarstwa domowego lub nieprzewodzących części instalacji elektrycznych. Chroni przed porażeniem elektrycznym, gdy przypadkowo dotknie części, które nie są przeznaczone do przesyłania prądu elektrycznego.

Urządzenia uziemiające (ładowarki) muszą usuwać ładunki z części instalacji elektrycznych, na których nie powinno być generowane napięcie w następujących przypadkach:

Jako urządzenie (środek) uziemienia, działa kontur metalowych prętów zakopanych w ziemi wraz z połączonymi z nią przewodnikami. Miejsce połączenia z pamięcią przewodu od chronionego sprzętu nazywa się punktem uziemiającym.

Uziemienie powinno zapewniać niezbędne parametry elektryczne przy najniższych kosztach. Odbywa się to zgodnie z zasadami, zarówno w prywatnym domu, jak iw instalacjach elektrycznych.

W większym stopniu napięcie pojawia się, gdy izolacja jest uszkodzona lub przewody są uszkodzone. W normalnych warunkach obwód uziemienia ochronnego styka się z obudowami urządzeń gospodarstwa domowego i nie działa, dopóki nie pojawi się na nim potencjał z jakiegokolwiek powodu.

Gdy obwody są w dobrym stanie, nie przepływają przez nie prądy, z wyjątkiem prądów tła. Jak tylko potencjał pojawi się na metalowej obudowie urządzenia domowego, zaczyna płynąć do ziemi przez pętlę uziemienia.

W tym samym czasie, na metalowych elementach przenoszących prąd, napięcie powinno obniżyć się do niższego poziomu. Jeżeli zakłócona jest integralność pętli uziemienia lub podłączonych do niego przewodów, napięcie na nich pozostaje wysokie po stronie źródła prądu, co stanowi poważne zagrożenie dla ludzi.

Pętla masy musi być utrzymana.

Częstotliwość pomiarów rezystancji uziemienia ochronnego reguluje PTEEP (1 raz na 6 lat). Ponadto przeprowadzane są regularne kontrole stanu zdrowia.

Aby sprawdzić, czy pamięć jest zgodna z wymogami regulacyjnymi, mierzona jest jego odporność na rozprowadzanie prądu R.s. Idealnie powinno być zero, ale w praktyce jest to niemożliwe.

Czynniki oporu

Wartość (Rs) składa się z kilku elementów:

  1. Odporność metalu zakopanego w glebie elektrody i jej styku z przewodnikiem. Ze względu na dobrą przewodność zastosowanych materiałów (stal z powłoką miedzianą lub miedzianą), a także niezawodne połączenie z drutem, wartości oporu są zwykle pomijane.
  2. Rezystancja między podłożem a szpilką, która może być zaniedbana, gdy elektroda jest mocno osadzona, a jej miejsce styku jest wolne od farby i innych powłok dielektrycznych. Z biegiem czasu stal koroduje, a przewodność elektryczna elektrody maleje. Dlatego zaleca się stosowanie prętów pokrytych miedzią i okresowy pomiar odporności na rozprzestrzenianie. Miejsca do spawania są lakierowane w celu zmniejszenia korozji.
  3. Odporność gleby jest ważnym czynnikiem do rozważenia. Dotyczy to szczególnie pobliskich warstw. Po ich usunięciu opór maleje, a na pewną odległość przyjmuje zero.
  4. Różnorodność charakterystyki elektrycznej gleby jest trudna do rozważenia. Dlatego ważne jest zmierzenie rzeczywistego Rs. Pojedyncza prosta konstrukcja uziemiająca, na którą głównie wpływają warstwy powierzchniowe gleby, a kontur - głęboki.

Obiekt testowy

Badane są sztuczne wspomnienia, które są wykonane w postaci pojedynczych elektrod lub obwodów. Nie obejmują one przewodników PEN i PE, które są zawarte w kablu jako oddzielny rdzeń.

Sztuczne wspomnienia powstają w formie:

  1. Dogłębne uziemienie poziomych taśm stalowych lub kół, ułożonych na dnie studzienki.
  2. Pionowe uziemienie stali kątowej - napędzane prętami lub rurami. Umieszcza się je w ziemi w odległości nie mniejszej niż ich długość i łączy w kontury z poziomymi paskami lub okrągłym prętem na głębokości około 0,5 m. Wspólna konstrukcja w prywatnym domu, a nie tylko w nim, ma kształt trójkąta. W obliczeniach uwzględniono wiązanie elektrod uziemiających.

Częstotliwość sprawdzania uziemienia musi być koniecznie przeprowadzona, a wyniki pomiarów zapisywane są w dokumentach.

Elementy zmieniają się, jeżeli ich korozja przekracza 50%. W przypadku instalacji elektrycznych testy przeprowadza się selektywnie, gdy efekt korozji jest maksymalny. Zawsze są sprawdzane neutralizatory uziemiające. W VL kontrolowane przez co najmniej 2% podpór. Jednocześnie wybierane są tereny o najbardziej agresywnej glebie.

Wartości Rs dla każdego rodzaju uziemienia podane są w PUE i tabeli.

Maksymalna dozwolona wartość Rs

Jak zmierzyć odporność na uziemienie

Bezpieczeństwo korzystania z energii elektrycznej zależy nie tylko od prawidłowej instalacji instalacji elektrycznych, ale również od zgodności z wymaganiami określonymi w dokumentacji regulacyjnej podczas jej eksploatacji. Obwód uziemienia budynku, stanowiący integralną część ochronnego sprzętu elektrycznego, wymaga okresowej kontroli jego stanu technicznego.

Jak działa urządzenie uziemiające?

W normalnym trybie zasilania obwód uziemiający przewodu ochronnego PE jest podłączony do obudów wszystkich urządzeń elektrycznych, a system wyrównania potencjału budynku jest bezczynny: nie przepływa przez niego żaden prąd, z wyjątkiem małych prądów tła.

Jak uziemienie chroni człowieka

W przypadku awarii związanej z uszkodzeniem warstwy izolacji przewodów elektrycznych, niebezpieczne napięcie pojawia się na korpusie wadliwego urządzenia elektrycznego i przepływa przez pętlę PE do potencjału ziemi przez przewód PE.

Z tego powodu wielkość wysokiego napięcia przenoszonego na części przenoszące prąd elektryczny musi być zredukowana do bezpiecznego poziomu, niezdolna do porażenia prądem przez osobę, która styka się z ciałem wadliwego sprzętu przez ziemię.

Kiedy przewód ochronny lub obwód uziemiający jest zerwany, nie ma ścieżki do spływu napięcia, a prąd przepływa przez ciało osoby uwięzionej między potencjałem uszkodzonego urządzenia gospodarstwa domowego a ziemią.

Dlatego przy obsłudze urządzeń elektrycznych ważne jest utrzymywanie w dobrym stanie pętli uziemienia i okresowych pomiarów elektrycznych w celu monitorowania jego stanu.

W jaki sposób występuje usterka w urządzeniu uziemiającym

W nowym nadającym się do użytku obwodzie prąd elektryczny awarii przez przewód PE wchodzi do elektrod zbierających prąd, które stykają się z powierzchnią z podłożem, a przez nie równomiernie docierają do potencjału ziemi. W tym przypadku główny strumień jest równomiernie podzielony na jego części składowe.

W wyniku długiego przebywania w agresywnym środowisku glebowym metal tokovods pokryty jest warstwą tlenku powierzchniowego. Początek korozji stopniowo pogarsza warunki przepływu prądu, zwiększa opór elektryczny styków całej konstrukcji. Rdza, utworzona na stalowych częściach, jest zazwyczaj ogólna, a na niektórych obszarach ma wyraźny lokalny charakter. Wynika to z nierównomierności chemicznie aktywnych roztworów soli, zasad i kwasów, które stale znajdują się w glebie.

Utworzone cząstki korozji w postaci poszczególnych łusek są odsunięte od metalu, co zatrzymuje lokalny kontakt elektryczny. Z upływem czasu miejsca takie stają się tak duże, że wzrasta opór obwodu, a urządzenie uziemiające, tracąc przewodność elektryczną, staje się niezdolne do niezawodnego skierowania niebezpiecznego potencjału na ziemię.

Tylko czasowe pomiary elektryczne mogą określić początek krytycznego stanu obwodu.

Zasady nieodłącznie związane z mierzeniem rezystancji urządzenia uziemiającego

Metoda oceny stanu technicznego obwodu oparta jest na klasycznym prawie elektrotechniki, zidentyfikowanym przez George Om dla sekcji obwodu. W tym celu wystarczy przepuścić prąd ze skalibrowanego źródła napięcia przez monitorowany element i zmierzyć przepływający prąd z wysokim stopniem dokładności, a następnie obliczyć wartość rezystancji.

Amperomierz i metoda woltomierza

Ponieważ kontur działa w ziemi z całą powierzchnią kontaktu, należy go ocenić podczas pomiaru. Aby to zrobić, elektrody są zakopywane w glebie w niewielkiej odległości (około 20 metrów) od monitorowanego urządzenia uziemiającego: pierwotnego i wtórnego. Są one zasilane prądem ze stabilizowanego źródła napięcia przemiennego.

Obwód utworzony przez druty, źródło pola elektromagnetycznego i elektrody z podziemną przewodzącą częścią gleby zaczyna płynąć prądem elektrycznym, którego wartość mierzona jest za pomocą amperomierza.

Woltomierz jest połączony z powierzchnią pętli uziemienia z czystym metalem i stykiem głównego uziemnika.

Mierzy spadek napięcia między głównym uziemieniem a pętlą masy. Dzieląc wartość odczytu woltomierza przez prąd zmierzony przez amperomierz, można obliczyć całkowity opór odcinka całego obwodu.

Gdy pomiary zgrubne można ograniczyć do nich i obliczyć dokładniejsze wyniki, należy dostosować uzyskaną wartość, odejmując opór łączących przewodów i wpływ właściwości dielektrycznych gleby na charakter prądów rozprzestrzeniających się w glebie.

Zmniejszona o tę wartość i zmierzona przez pierwsze działanie, całkowity opór da pożądany wynik.

Opisana metoda jest dość prosta i niedokładna, ma pewne wady. Dlatego, aby wykonać lepsze pomiary wykonane przez specjalistów z laboratoriów elektrycznych, opracowano bardziej zaawansowaną technologię.

Metoda rekompensat

Pomiar opiera się na wykorzystaniu gotowych projektów precyzyjnych urządzeń metrologicznych produkowanych przez przemysł.

Metoda ta wykorzystuje również instalację elektrod głównych i pomocniczych w glebie.

Rozprzestrzeniają się na długości około 10 ÷ 20 metrów i są zakopywane na tej samej linii, przechwytując testowaną pętlę masy. Sonda pomiarowa jest podłączona do magistrali uziemienia, próbując umieścić urządzenie bliżej styku magistrali. Podłączanie przewodów łączy końcówki urządzenia z elektrodami zainstalowanymi w ziemi.

Źródło zmiennej EMF wytwarza w obwodzie podłączonym prąd I1, który przechodzi przez obwód zamknięty, utworzony przez uzwojenie pierwotne przekładnika prądowego CT, łącząc przewody, styki elektrody i uziemienie.

Uzwojenie wtórne transformatora TT przyjmuje prąd I2 równy pierwotnemu i przekazuje go do rezystancji rezystora R, umożliwiając opór "b", aby zrównoważyć napięcie między U1 i U2.

Transformator izolacyjny IT przenosi prąd I2 przechodzący przez uzwojenie pierwotne do obwodu wtórnego, zamknięty do urządzenia pomiarowego V.

Prąd I1 przepływający przez ziemię w obszarze między głównym uziemieniem a obwodem uziemiającym tworzy spadek napięcia U1 w mierzonym obszarze, który oblicza się za pomocą następującego wzoru:

Prąd I2 przechodzący przez odcinek opornika R "ab" z oporem rb tworzy spadek napięcia U2, określony przez wyrażenie:

Podczas pomiaru uchwyt reichorda jest przesuwany w taki sposób, że odchylenie strzałki V instrumentu jest ustawione na zero. W tym przypadku równość zostanie spełniona: U1 = U2.

Otrzymujemy: I1 ∙ rx = I2 rab.

Ponieważ konstrukcja urządzenia jest tak wykonana, że ​​I1 = I2, obserwowana będzie następująca relacja: rx = rab. Pozostaje tylko dowiedzieć się odporności strony ab. Wystarczy jednak, by pokrętło potencjometru znalazło się bardziej i zamontować strzałkę na jej ruchomej części, która przesunie się wzdłuż ustalonej skali, przeskalowana wcześniej w jednostkach oporu reostanu R.

W ten sposób położenie wskaźnika rezystora podczas kompensacji spadków napięcia w dwóch sekcjach pozwala zmierzyć rezystancję urządzenia uziemiającego.

Dzięki zastosowaniu transformatora izolacyjnego IT i specjalnej konstrukcji głowicy pomiarowej V uzyskują niezawodne odstrojenie urządzenia od prądów błądzących. Wysoka dokładność mechanizmu pomiarowego przyczynia się do niewielkiego efektu przejściowych rezystancji sondy na wynik pomiaru.

Urządzenia działające w oparciu o metodę kompensacji, mogą dokładnie mierzyć rezystancję poszczególnych elementów. Aby to zrobić, wystarczy podłączyć przewód pobrany z punktu 1 do jednego końca obwodu, który ma być zmierzony, oraz sondę pomiarową (punkt 2) i przewód z punktu 3 z elektrody pomocniczej do drugiego.

Przyrządy do pomiaru rezystancji urządzenia uziemiającego

W trakcie rozwoju sektora energetycznego stale ulepszano przyrządy pomiarowe pod kątem ułatwiania stosowania i uzyskiwania bardzo dokładnych wyników.

Kilka dekad temu szeroko stosowano tylko analogowe mierniki produkowane przez ZSRR, takie jak MS-08, M4116, F4103-M1 i ich modyfikacje. Nadal pracują do dziś.

Teraz z powodzeniem uzupełniają je liczne urządzenia wykorzystujące technologię cyfrową i urządzenia mikroprocesorowe. Upraszczają proces pomiaru, mają wysoką dokładność i przechowują w pamięci wyniki ostatnich obliczeń.

Metody pomiaru rezystancji urządzenia uziemiającego

Po dostarczeniu urządzenia do miejsca pomiaru i wyjęciu z walizki transportowej, szyna zbiorcza jest przygotowana do podłączenia przewodu kontaktowego: miejsce do podłączenia krokodylkowego klipu z pilnikiem jest oczyszczone z korozji lub zacisk z zaciskiem śrubowym popychającym górną warstwę metalu.

Pomiar rezystancji metodą trójprzewodową

Wymagania dotyczące bezpiecznej eksploatacji wymagają pomiarów, gdy wyłącznik jest odłączony w panelu zasilania wejściowego budynku lub usunięty z przewodu PE z przewodu uziemiającego. W przeciwnym razie prąd upływu przepłynie przez obwód i urządzenie lub ciało operatora.

Przewód łączący jest podłączony do urządzenia i zacisku.

Na ustalonym odcinku młot uziemić elektrody do ziemi. Zawieś na nich cewki z przewodami łączącymi i połącz ich końce.

Instalują styki przewodów w gnieździe urządzenia, sprawdzają gotowość obwodu do pracy i ilość napięcia zakłócającego między zainstalowanymi elektrodami. Nie powinna przekraczać 24 woltów. Jeśli to położenie nie jest spełnione, konieczna będzie zmiana lokalizacji elektrod i ponowne sprawdzenie tego parametru.

Pozostaje tylko nacisnąć przycisk, aby wykonać automatyczny pomiar i usunąć obliczony wynik z wyświetlacza.

Nie można jednak uspokoić się po uzyskaniu wyniku pierwszego pomiaru. Aby przetestować swoją pracę, należy wykonać niewielką serię pomiarów kontrolnych, zmieniając kolejność pinów na krótkie odległości. Rozbieżność wszystkich uzyskanych wartości oporu nie powinna różnić się więcej niż o 5%.

Czterometrowy pomiar rezystancji

Aby zastosować metody pionowego wykrywania elektrycznego, przyrządy pomiarowe rezystancji pętli uziemienia mogą być stosowane w obwodzie czteroprzewodowym, umieszczając elektrody odbiorcze zgodnie z metodą Wenner lub Schlumberger.

Metoda ta jest bardziej odpowiednia do dogłębnych badań i obliczania specyficznej oporności elektrycznej gleby.

Wariant podłączenia urządzenia znaku IS-20/1 zgodnie z tym schematem pokazano na rysunku.

Pomiar rezystancji uziemienia za pomocą szczypiec do pomiaru prądu

Podczas korzystania z metody konieczne jest posiadanie prądu tła z instalacji elektrycznej budynku w pętli masy. Jego wartość w większości urządzeń pracujących na tym typie nie powinna przekraczać 2,5 ampera.

Pomiar rezystancji obwodu bez zerwania obwodu uziemiającego za pomocą szczypiec pomiarowych

Korzystając z miernika IS-20 / 1m, można przeprowadzić ocenę elektryczną stanu uziemienia budynku za pomocą poniższego schematu.

Pomiar rezystancji obwodu bez pomocniczych elektrod za pomocą dwóch szczypiec pomiarowych

Dzięki tej metodzie nie jest konieczne instalowanie dodatkowych elektrod w ziemi, ale możliwe jest wykonywanie pracy za pomocą dwóch cęgów prądowych. Będą one musiały być rozłożone wzdłuż szyny zbiorczej urządzenia uziemiającego na odległość większą niż 30 centymetrów.

Wybór techniki pomiaru zależy od konkretnych warunków pracy urządzenia i jest ustalany przez specjalistów laboratoryjnych.

Ocena urządzenia uziemiającego może być przeprowadzona o różnych porach roku. Należy jednak pamiętać, że w okresie, gdy gleba jest wilgocią w glebie podczas jesienno-wiosennej odwilży, warunki dla bieżącego rozprzestrzeniania się w ziemi są najkorzystniejsze, a przy gorącej, suchej pogodzie - najgorsze.

Pomiary letnie z suszoną glebą odzwierciedlają jakościowo rzeczywisty stan obwodu.

Niektórzy elektrycy zalecają zmniejszenie wartości oporu, aby rozlać glebę wokół elektrod roztworami soli. Należy rozumieć, że środek ten jest tymczasowy i nieskuteczny. Wraz z odejściem wilgoci stan przewodnictwa ponownie się pogorszy, a jony rozpuszczonej soli zniszczą metal znajdujący się w glebie.

Podsumowując

Wszystkich uważnych czytelników i doświadczonych elektryków zaprasza się do obejrzenia poniższego obrazu, który pokazuje prosty, na pierwszy rzut oka, sposób pomiaru rezystancji urządzenia uziemiającego, który nie znalazł szerokiego praktycznego zastosowania w laboratoriach.

Wyjaśnij w komentarzach, jakie procesy elektryczne zachodzą w ten sposób i jak wpływają na dokładność pomiaru. Sprawdź swoją wiedzę, powodzenia!

Jak zmierzyć rezystancję pętli uziemienia - przegląd technik

Przełącznik na urządzeniu jest ustawiony na jedną z pozycji "X1". Przytrzymaj przycisk i przekręć pokrętło, aż wskazówka na tarczy będzie równa oznaczeniu "zero". Wynik musi zostać pomnożony przez poprzednio wybrany mnożnik. Będzie to pożądana wartość.

Film wyraźnie pokazuje, jak zmierzyć rezystancję uziemienia urządzenia:

Można go również używać w bardziej nowoczesnych urządzeniach cyfrowych, o wiele łatwiejszych w pracy z pomiarami, dokładniejszych i zapisujących najnowsze wyniki pomiarów. Są to na przykład urządzenia z serii MRU - MRU200, MRU120, MRU105 itd.

Bieżąca praca zacisku

Opór pętli uziemienia można również zmierzyć za pomocą zacisku prądowego. Ich zaletą jest to, że nie ma potrzeby odłączania urządzenia uziemiającego i używania pomocniczych elektrod. Dzięki temu pozwalają szybko monitorować uziemienie. Zastanów się nad zasadą działania obecnego zacisku. Przez przewód uziemiający (który w tym przypadku jest uzwojeniem wtórnym) przepływa prąd przemienny pod wpływem uzwojenia pierwotnego transformatora, który znajduje się w głowicy pomiarowej zacisku. Aby obliczyć opór, należy podzielić wartość pola elektromagnetycznego uzwojenia wtórnego przez prąd zmierzony przez zacisk.

W domu możesz użyć aktualnych szczypiec C.A. 6412, C.A. 6415 i C.A. 6410. Możesz dowiedzieć się więcej o tym, jak używać szczypiec do pomiaru prądu w naszym artykule!

Jaka jest częstotliwość pomiaru?

W celu przeprowadzenia oględzin, pomiarów i, jeśli to konieczne, częściowego wykopywania gleby należy postępować zgodnie z harmonogramem, który jest instalowany w przedsiębiorstwie, ale przynajmniej raz na 12 lat. Okazuje się, że kiedy dokonać pomiarów uziemienia - ty decydujesz. Jeśli mieszkasz w prywatnym domu, to cała odpowiedzialność spoczywa na Tobie, ale nie zaleca się zaniedbania testów i mierzenia oporu, ponieważ twoje bezpieczeństwo bezpośrednio zależy od tego, kiedy korzystasz z urządzeń elektrycznych.

Podczas pracy należy zrozumieć, że w suchą letnią pogodę można uzyskać najbardziej realistyczne wyniki pomiarów, ponieważ gleba jest sucha, a instrumenty dają najbardziej prawdziwe wartości oporu gruntowego. Wręcz przeciwnie, jeśli pomiary zostaną wykonane jesienią lub wiosną w wilgotnej i deszczowej pogodzie, wyniki będą nieco zniekształcone, ponieważ mokry grunt ma duży wpływ na aktualną płynność, która z kolei daje większą przewodność.

Jeśli chcesz zmierzyć specjalistów od uziemienia ochronnego i roboczego, musisz skontaktować się ze specjalnym laboratorium elektrycznym. Po zakończeniu pracy otrzymasz protokół pomiaru rezystancji ziemi. Wyświetla miejsce pracy, cel uziemienia, sezonowy współczynnik korygujący, a także odległość, w jakiej znajdują się elektrody. Przykładowy protokół znajduje się poniżej:

Na koniec zalecamy obejrzenie wideo, które pokazuje, jak zmierzyć rezystancję naziemną wieży VL:

Sprawdziliśmy więc istniejące metody pomiaru rezystancji uziemienia w domu. Jeśli nie masz odpowiednich umiejętności, zalecamy skorzystanie z usług specjalistów, którzy zrobią wszystko szybko i sprawnie!

Zalecamy również przeczytanie:

Pomiar odporności na rozprowadzanie prądu

Uziemienie jest celowym połączeniem elektrycznym części i komponentów urządzeń elektrycznych z urządzeniem uziemiającym. W przypadku takiego urządzenia, ochrona przed porażeniem elektrycznym jest wykonywana poprzez zmniejszenie napięcia do bezpiecznej wartości po dotknięciu przez osobę lub zwierzę. Pomiar rezystancji w celu rozłożenia prądu uziemnika jest niezbędny do ustalenia, czy urządzenie zabezpieczające jest zgodne z normami technicznymi.

Zasada pomiaru

Pomiar rezystancji urządzeń uziemiających przeprowadza się w odstępach ustalonych w przedsiębiorstwie, ale przynajmniej raz na 12 lat. Aby uzyskać dokładniejszy pomiar, należy utworzyć sztuczną sieć elektryczną.

Obok testowanego obwodu wbudowane jest w ziemię urządzenie pomocnicze, które nazywane jest elektrodą prądową i jest również podłączone do sieci. A także zainstaluj elektrodę, która określa spadek napięcia w sieci.

W celu zmierzenia i uzyskania bardziej wiarygodnych danych, w czasie procesu muszą być optymalne warunki pogodowe. Oznacza to, że opór gleby w tym punkcie powinien być maksymalny. Muszą zostać spełnione następujące warunki:

  • elektroda, z której będą pobierane odczyty, jest umieszczona ściśle między strukturą uziemiającą a dodatkową elektrodą;
  • odległość między elementami musi być równa pięciokrotnej głębokości uziemienia;
  • podczas pomiaru uziemienia bierze się pod uwagę przekątną o najdłuższej długości.

Ponadto przeprowadzane są również pomiary rezystancji izolacji.

Użyte urządzenia

Z uwagi na to, że tester domowy nie jest w stanie dostarczyć wysokiego napięcia, nie można go zastosować do tej procedury. Zwykle używają urządzeń, które zostały wyprodukowane przez przemysł od dawna, ale są też nowe modele pracujące nad nowymi technologiami elektronicznymi. Wszystkie charakteryzują się niskim poborem prądu ze zintegrowanego zasilacza. Wśród nich warto zwrócić uwagę na następujące modele:

  1. F4103-M1 to popularne urządzenie do wykonywania prac pomiarowych na konturach o różnych kształtach geometrycznych i rozmiarach. Błąd pomiaru urządzenia wynosi 4%, a częstotliwość prądu wynosi od 265 do 310 Hz. Urządzenie zasilane jest z 9 baterii A373, a pobór prądu nie przekracza 160 mA.
  2. M-416 - działanie tego aparatu do pomiaru odbywa się przez długi czas. Różni się wysoką dokładnością podjętych wskazań i niezawodnością w pracy. Oprócz pomiaru rezystancji gruntu, miernik ten może określić rezystywność gruntu. Zakres pomiaru wynosi od 0,1 do 1000 Ω.
  3. Fluke 1625-2 GEO - jest bardziej nowoczesnym urządzeniem, zdolnym do pomiaru wyłącznie za pomocą klipów. W takim przypadku nie są używane elektrody uziemiające. Oprócz pomiaru rezystancji uziemienia można sprawdzić i zabezpieczyć przed piorunem.

Ponadto można odnotować następujące modele: MRU-101, IS-20/1, IS-10 itd.

Kolejność pracy

Aby zmierzyć rezystancję uziemienia, oprócz urządzenia konieczne jest przygotowanie dwóch kawałków zbrojenia lub rury. Będą służyć jako elektroda prądowa i potencjalna. Ponadto konieczne jest przygotowanie przewodów o odpowiedniej długości. Pomiar jest wykonywany, biorąc pod uwagę cechę składania projektu konturu, a mianowicie stosuje się dwa schematy:

  1. Aby przetestować prosty obwód uziemiający, elektrody są połączone liniowo. Potencjalny kęs powinien znajdować się 20 m od ziemi, a prąd - 12 m od elektrody potencjalnej.
  2. W przypadku złożonych schematów ta metoda nie jest zalecana, ponieważ nie będzie spełniała dozwolonych standardów. Podczas pomiaru pętla uziemienia określa jego największą przekątną. Potencjał jest ustawiony na odległość równą pięciu przekątnym, a elektroda prądowa jest zatkana 20 metrów od niej.

Jako urządzenie do pomiaru przy użyciu urządzenia M-416, ponieważ jest ono najbardziej powszechne i niezawodne. Jego praca opiera się na zasadzie metody kompensacyjnej, musi być sprawdzona i mieć odpowiedni wpis w paszporcie.

Najpierw należy ustawić urządzenie, ustawiając przełącznik na 5 omów. Następnie, kontrolując Reohord, ustaw strzałkę bliżej zera. Następnie odłącz obwód od przewodu uziemiającego, a urządzenie podłącza się do odpowiednich elektrod.

Koniec przewodu uziemiającego, który zostanie sprawdzony, jest starannie czyszczony w celu wyeliminowania zewnętrznych zakłóceń podczas sprawdzania, a następnie urządzenie jest z nim połączone. W zależności od odbioru odczytów rezystancji urządzenie jest połączone dwoma lub czterema przewodami.

W pierwszym przypadku zakłada się korektę impedancji powyżej 5 omów, aw drugim powinna być ona niższa od tej wartości. Sposób prawidłowego podłączenia przewodów urządzenia do ziemi pokazano w jego paszporcie.

Po podłączeniu przewodów naciśnij odpowiedni przycisk, po uprzednim zresetowaniu do zera. W rezultacie wartość rezystancji przewodu uziemiającego zostanie odzwierciedlona na skali reichordu.

Rejestracja wyników

Po wykonaniu pomiarów należy się upewnić, że jest odpowiedni dokument. Wszystkie zapisy odbywają się na specjalnej formie określonej formy. Wskazuje:

  • nazwa obiektu;
  • schemat elektryczny elektrod uziemiających i ich połączeń;
  • plan pętli uziemienia;
  • metoda wyznaczania oporu.

Ponadto w odpowiedniej kolumnie należy podać nazwę urządzenia, które wykonało wszystkie pomiary.

Upewnij się, że wszystkie odczyty pomiaru oporu pętli uziemienia są zapisane w paszporcie urządzenia. Eksperci sporządzają oddzielny protokół, który odzwierciedla zeznania testów przejściowych rezystancji.

Wskazują możliwe straty prądowe spowodowane spawaniem, łączeniem śrubowym i innymi rodzajami połączeń całej pętli uziemienia. Ta procedura jest zwykle wykonywana za pomocą specjalnego urządzenia - mikromomierza.

Aby przeprowadzić wszystkie te pomiary i dać wyniki zeznania, może tylko specjalne laboratorium, zarejestrowane w organach normalizacji. Organizacja ta wydaje decyzję o dalszym użytkowaniu urządzenia uziemiającego.

Jak zmierzyć rezystancję uziemienia: instrukcje i zalecenia

Uziemienie to kolejny czynnik zwiększający bezpieczeństwo domu lub innych pomieszczeń. Układ tego projektu jest zwykle realizowany nie tylko przy pomocy specjalnych organizacji i doświadczonego personelu, ale także własnymi rękami. Pismo ręczne wymaga jedynie znajomości umiejętności związanych z pracą i obsługą sieci elektrycznych. Po zbudowaniu tego urządzenia będziesz musiał zmierzyć opór urządzenia uziemiającego, często tu i tam są trudności.

To ważne! Pomiar rezystancji uziemienia jest wymagany tylko po gruntownym przeglądzie, kontroli konserwacyjnej lub oryginalnej konstrukcji.

Zasada pomiaru

Aby nie przegapić ważnych punktów, warto dokonać dokładnego pomiaru. Aby to zrobić, musisz stworzyć sztuczną sieć elektryczną, przez którą przepływa napięcie. Następnie, w pobliżu pętli uziemienia, która zostanie poddana eksperymentowi, należy umieścić pomocnicze urządzenie uziemiające. Częściej nazywany jest elektrodą prądową, podłączony jest do napięcia podobnego do głównego. Również w obszarze potencjału zerowego warto ułożyć elektrodę potencjalną, za pomocą której można zmierzyć spadek napięcia w sieci.

Należy pamiętać, że będziesz w stanie uzyskać bardzo dokładne i wiarygodne wyniki tylko w optymalnych warunkach pogodowych, a także w czasie maksymalnej rezystywności gleby. Bardziej efektywna jest technika pomiaru oparta na kilku biegunach.

Działaj ściśle zgodnie z następującymi zasadami:

  • ustawić sondę pomiarową między urządzeniem uziemiającym a elektrodą pomocniczą;
  • należy wziąć pod uwagę głębokość uziemienia, ponieważ odległość od testu uziemienia do elektrody pomocniczej powinna być do pięciu razy większa od głębokości;
  • jeśli chcesz zmierzyć rezystancję uziemienia, w tych przypadkach odepnij od przekątnej o największej długości.

To ważne! Czasami konieczne jest wykonanie dodatkowych pomiarów dotyczących pomiarów rezystancji uziemienia. Ta opcja jest typowa dla złożonej komunikacji podziemnej.

Bezpieczny obwód masy

Metody i instrukcje pomiaru rezystancji urządzeń uziemiających

Odpowiedzi na pytanie, jak zmierzyć odporność na uziemienie, mogą być najbardziej nieoczekiwane i liczne. Z naszego artykułu dowiesz się nie tylko dokładności operacji, ale także ważnych zaleceń.

Początkowo, podobnie jak we wszystkich innych kontrolach w dziedzinie elektryczności, prowadzone są etapy przygotowawcze. Obejmują one: kontrolę wizualną integralności urządzeń związanych z uziemieniem, wytrzymałość spawów, jeżeli są one na miejscu, odległość od pomieszczenia, obecność wszystkich elementów złącznych; i co najważniejsze, potwierdzić brak bieżących wycieków z autobusu.

Do testowania w domu zwykle używany jest miernik rezystancji gruntu, rozpatrzymy ten etap na przykładzie przyrządu M416.

Uwaga! Wartości uzyskane w procesie pomiarowym muszą być zgodne ze standardami OES.

  • Wykonujemy test napięciowy, jeśli go brakuje - możesz zainstalować zestaw składników odżywczych, takich jak baterie lub baterie. Ważne jest, aby miały parametry 3x1,5, jednocześnie obserwując biegunowość.
  • Weź urządzenie w ręce i połóż je na płaskiej poziomej płaszczyźnie. Konieczne jest, aby wszystkie kąty i wierzchołki sprzętu znajdowały się na tym samym poziomie.
  • Następnie postępuj zgodnie z procedurą kalibracji M416. Na pasku narzędzi urządzenia znajduje się przełącznik zakresu. Umieściliśmy go w pozycji "kontroli". Teraz trzymamy czerwony przycisk i za pomocą pokrętła ustawiamy pokrętło na zero. Skala powinna pokazywać 5 ± 0,3. W przeciwnym razie urządzenie może zostać naprawione.

Pomiar rezystancji uziemienia

Obwód uziemienia dla domu

To ważne! Aby uzyskać dodatkowe uziemienie i sondę, możesz użyć gładkich prętów o średnicy 5 mm.

Podczas jazdy należy używać tylko gładkich wstrząsów, co zmniejszy rezystancję między głównym a dodatkowym uziemieniem. Kontynuujemy nasze instrukcje.

  • Przewody sąsiadujące z ziemią, oczyszczone z wszelkich zanieczyszczeń brudu, farby i pyłu. W tym celu stosuje się pilnik, na którym kabel jest zamontowany z tyłu, mający przekrój przewodu uziemiającego o powierzchni 2,5 metra kwadratowego. mm
  • Po wykonaniu wszystkich czynności: wybrano schemat i pozycję roboczą urządzenia, przystępujemy do praktycznych działań, czyli do obliczeń.

Obwód pomiaru rezystancji instrumentu

Ten eksperyment pokazuje, że opór urządzenia uziemiającego wynosi 1, 8, więc pomnożymy tę liczbę przez jeden, a otrzymamy rezystancję 1, 8 Ohm. W rezultacie konieczne jest zapisanie danych w specjalnym akcie.

Uwaga! Podczas pracy z urządzeniem zdecydowanie potrzebujesz specjalnych ubrań i gumowych rękawic.

Jak zmierzyć rezystancję pętli uziemienia za pomocą multimetru?

Od razu chciałbym zapewnić, że użycie nawet najbardziej wielofunkcyjnego multimetru nie jest przeznaczone do takich kontroli na dużą skalę, jak pomiar uziemienia.

Jednak w przypadku prac domowych i przy użyciu standardowych metod pomiarowych, potwierdzonych przez przepisy wykonawcze, urządzenie pozostaje użyteczne.

Kalibrację i rozwiązywanie problemów wykonuje się jak zwykle przed pracą. Obejmuje to również kontrolę naładowania akumulatora. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że zbyt niskie zasilanie doprowadzi do wzrostu błędów na skali. Aby zapoznać się ze wszystkimi szczegółami obliczania rezystancji urządzenia uziemiającego, dołączamy schemat.

Cel pomiaru

Schemat obliczania rezystancji uziemienia

Pomiar rezystancji uziemienia jest zwykle przeprowadzany przede wszystkim dla bezpieczeństwa. Istnieje wiele przypadków, w których nawet z podłożem roboczym ktoś został porażony prądem.

Ponadto wartość badań wskazuje na możliwość wystąpienia zagrożenia pożarowego, a test wytrzymałościowy oczywiście potwierdza, czy konstrukcja jest zgodna z normami i standardami EIR.

To ważne! Pomiar rezystancji uziemienia ochronnego i roboczego należy przeprowadzić na podstawie czynników środowiskowych.

Praca i bezpieczeństwo

Każdy rodzaj gleby jest doskonałym przewodnikiem prądu elektrycznego. Urządzenie uziemiające, które jest zwykle instalowane na pewnej głębokości gruntu, ratuje człowieka przed negatywnymi skutkami systemu elektrycznego utrzymania domu.

Ten rodzaj pomiaru jest koniecznie przeprowadzany za pomocą złożonej metody, dlatego same umiejętności nie wystarczą, dlatego wymaga zaangażowania profesjonalnej siły roboczej. Zastanów się, jakie są oba rodzaje uziemienia.

Schemat urządzeń uziemiających urządzenia

  1. Miejsce pracy - urządzenie, które w sytuacji zagrożenia w sieci elektrycznej odgrywa rolę ochronną. Dzięki temu praca urządzeń i sprzętu gospodarstwa domowego jest ustabilizowana, co zmniejsza ryzyko ich awarii. Istnieje również stałe urządzenie do uziemienia, ale dopuszczalne jest stosowanie go w sieciach o skali przemysłowej. Aby korzystać z urządzeń gospodarstwa domowego, wystarczy zainstalować uziemniki w gnieździe.
  2. Uziemienie ochronne to urządzenie, które może zapobiec wstrząsowi przez prąd elektryczny, a także bezpośrednio chronić sprzęt przed ogniem. Wielokrotnie dochodzi do awarii prądu elektrycznego na obudowie urządzenia, w tym przypadku uziemienie ochronne zapobiegnie pęknięciu i pozwoli poinformować o awarii izolacji, z wyjątkiem przeciążeń i zwarć.

Multimetr do pomiaru rezystancji w domowej sieci elektrycznej

Lepiej obliczyć opór gruntu? Charakterystyka techniczna urządzenia

Każdy szanujący się właściciel jest zaniepokojony bezpieczeństwem we własnym domu i aby go całkowicie zapewnić, konieczne jest również zabezpieczenie całego sprzętu elektrycznego. Do tego, jak wiemy, konstruowane jest urządzenie uziemiające, wymaga ono jednak regularnych kontroli, rozważenia urządzenia, które wykonuje dobrą robotę tego zadania.

Fluke 1625-2 GEO to miernik nowej generacji przeznaczony do użytku domowego i przemysłowego. Zaletą tego urządzenia jest jego zdolność do przechowywania danych i przesyłania ich do komputera. Ponadto urządzenie może obliczać rezystancję uziemienia za pomocą tylko klipów. Zaletą jest możliwość pracy bez dodatkowej instalacji elektrod.

Urządzenie będzie działać bezbłędnie, jeśli jest kompletny system uziemiający. Jeśli twój dom ma ziemię utworzoną z jednego obwodu, metoda bezprzewodowa nie będzie działać jako miernik.

Funkcje techniczne

  • Wewnętrzna pamięć urządzenia pozwoli na zapisanie danych do 15 tysięcy jednostek.
  • Ma wyświetlacz ciekłokrystaliczny o ulepszonej jakości graficznej.
  • Istnieje mechanizm obrotu i klawisze sterowania funkcjami.
  • Działa w zakresie temperatur od -10 do + 50 ° С.
  • Funkcja bezpieczeństwa obejmuje możliwość dodatkowej izolacji.
  • Pakiet podstawowy zawiera 6 baterii 1,5 V na bazie kompozycji alkalicznej.
  • Dokładność urządzenia w pomiarach wynosi ± 5%.
  • Urządzenie wykonuje co najmniej cztery obliczenia na sekundę.
  • Oporność wewnętrzna wynosi 1,5 oma.
  • Automatyczny wybór zakresów do obliczeń.

Urządzenie do pomiaru rezystancji M416

Wnioski i wnioski

Obliczenia za pomocą instrumentów powinny być wykonywane tylko w odpowiednich warunkach pogodowych. Wskazane jest, aby robić to w środku lata i w środku zimy. Uważa się, że w tych momentach grunt jest uważany za najbardziej gęsty i stąd jego opór wzrasta.

W domu pomiary powinny być przeprowadzane raz na półtora roku. W przypadku przedsiębiorstw czynności obliczeniowe są przeprowadzane ściśle według ustalonego harmonogramu, a wszystkie wyniki są rejestrowane w dokumentacji technicznej, która jest potwierdzona pieczęcią i podpisem instrukcji.

Na tym filmie można zobaczyć proces pomiaru pętli masy:

Pomiar rezystancji uziemienia

1. Przepisy ogólne

Technika ta jest przeznaczona do wykonywania pomiarów rezystancji urządzeń uziemiających w celu oceny jakości urządzeń uziemiających poprzez porównanie zmierzonych wartości rezystancji z normami podanymi w punkcie 1.7.101 ПУЭ (wyd. 7) i pkt 26.4 ПТЭЭП. Zgodnie z tą metodą wykonywane są również pomiary rezystancji uziemienia urządzeń odgromowych. Metodologia dotyczy również pomiarów rezystywności gruntu, które zgodnie z pkt 1.7.56. EMP należy określać jako wartość obliczoną odpowiadającą porom roku, kiedy opór pętli uziemienia przyjmuje najwyższe wartości.
Aby uzyskać jak najbardziej realistyczne wyniki, jak to możliwe, paragraf 26.4 PZT, zaleca się dokonywanie pomiarów w okresie największej rezystywności gruntu. Z przeszacowanymi wynikami rezystancji urządzeń uziemiających wymienionych w tabeli nr 36 dodatku 3.1 PZT, są one porównywane z danymi pomiarowymi dotyczącymi rezystancji właściwej gruntu.

2. Metody pomiarowe

2.1. Metoda pomiaru instrumentu MRU-101.

2.1.2 Pomiar rezystancji uziemienia w obwodzie trójbiegunowym


Obwód trójbiegunowy jest głównym obwodem do pomiaru rezystancji urządzeń uziemiających. Procedura wygląda następująco:
1. Podłączyć przewód uziemiający do gniazda pomiarowego licznika, oznaczonego "E" (rys.8);
2. Podjechać sondą pomiarową do ziemi w odległości większej niż 40 m od badanego uziemnika i podłączyć przewód pomiarowy do gniazda pomiarowego "H" miernika;
3. Przeprowadź potencjalną sondę pomiarową do funta w odległości większej niż 20 m od uziemnika, który jest badany i podłącz go do gniazda pomiarowego "S", a uziemiony przełącznik, aktualna sonda i potencjometr muszą być wyrównane;
4. Ustaw obrotowy przełącznik funkcji na pozycję RE;
5. Naciśnij przycisk START;
6. Aby odczytać rezystancję uziemiacza RE, a także rezystancję sond testowych Rs i Rh. Określone wartości można odczytać z głównego pola wyświetlacza po naciśnięciu przycisku SEL.
7. Powtórzyć pomiary (zgodnie z punktami 5 i 6) po przesunięciu sondy potencjału o 1 m do mierzonego przewodu uziemiającego. Jeżeli wyniki pomiarów różnią się o więcej niż 3%, odległość między sondą prądową a badanym uziemnikiem powinna być znacznie zwiększona, a pomiary powinny zostać powtórzone. Optymalna pozycja sondy potencjalnej wynosi 62% odległości między sondą prądową a sondą uziemiającą objętą badaniem.

Ryc. 8. Trójbiegunowy obwód do pomiaru rezystancji uziemienia

Szczególną uwagę należy zwrócić na jakość połączenia badanego uziemienia z przewodami pomiarowymi. Punkt kontaktowy musi być wolny od farby, rdzy itp.
Jeśli rezystancja przewodów pomiarowych miernika jest zbyt wysoka, zmierzony opór masy będzie miał dodatkowy błąd.
Szczególnie duży błąd pomiaru obserwuje się, gdy mierzone jest małe urządzenie uziemiające, które ma wolny kontakt z ziemią (sytuacja ta występuje, gdy ziemia jest wykonana jako dobra elektroda, podczas gdy górny poziom funta jest suchy i ma słabą przewodność).
W tych warunkach stosunek rezystancji sond pomiarowych do rezystancji badanego uziemienia jest bardzo duży, a w rezultacie błąd zależy od tego stosunku.
Następnie, zgodnie ze wzorem podanym w załączniku "Dane techniczne", można wykonać obliczenia w celu oceny wpływu rezystancji sond pomiarowych, co jest zapewnione za pomocą schematu podanego w tym samym zgłoszeniu.
Kontakt sond z ziemią można poprawić, na przykład, zwilżając miejsce, w którym sonda jest zainstalowana w ziemi za pomocą wody lub przesuwając sondę w inne miejsce na powierzchni ziemi.
Należy również sprawdzić przewód pomiarowy: czy izolacja jest uszkodzona, czy styk z zaciskiem sondy jest uszkodzony, czy zacisk jest podłączony do sondy, czy też styk nie jest uszkodzony przez korozję.
W większości przypadków dokładność pomiaru jest wystarczająca. Należy jednak pamiętać o wielkości błędu wynikającego z pomiaru.

2.1.3 Pomiar rezystancji uziemienia w obwodzie czterobiegunowym


W przypadku, gdy konieczne jest wykonanie pomiaru, bez dodatkowego błędu z powodu rezystancji przewodów pomiarowych, stosowany jest obwód czterobiegunowy.
UWAGA:
Zalecany jest czterobiegunowy schemat pomiaru rezystywności gruntu.
Aby zmierzyć oporność uziemienia, potrzebujesz:
1. Podłączyć uziemnik do gniazd pomiarowych miernika, oznaczonych odpowiednio "E" i "ES" (rys. 9).
2. Zainstalować sondę prądową w ziemi w odległości większej niż 40 m od przewodu uziemiającego i podłączyć ją do gniazda "H".
3. Zainstalować sondę pomiarową w ziemi w odległości 20 m od mierzonego uziemnika podłączonego do gniazda "S" Urządzenie uziemiające (prąd i potencjał) i sondy testowe powinny być ustawione w jednej linii.
4. Przełącznik obrotowy musi być ustawiony na RE 4p.
5. Naciśnij przycisk START.
6. Odczytaj wartość rezystancji uziemienia, jak również rezystancji sond testowych Rs i RH. Określone wartości można odczytać z głównego pola wyświetlacza, naciskając klawisz SEL.
7. Powtórzyć pomiary (zgodnie z paragrafami 5 i 6) po przesunięciu sondy potencjału o 1 m dalej od zmierzonego przewodu uziemiającego. Jeżeli wyniki pomiaru różnią się o więcej niż 3%, wówczas odległość sondy prądowej od obiektu znacznie wzrasta, a pomiary są powtarzane. Optymalna pozycja sondy potencjalnej wynosi 62% odległości między sondą prądową a sondą uziemiającą objętą badaniem.

Ryc.9. Czterobiegunowy obwód pomiarowy rezystancji uziemienia

2.1.5 Pomiar rezystywności gruntu


Do pomiaru rezystywności gruntu - mierniki wykorzystują rezystancję poszczególnych elektrod systemu uziemienia, dla których opracowano specjalne przyrządy w geologii.
W tych urządzeniach podobną funkcję pomiaru ustawia się po prostu wybierając pozycję funkcji przełącznika obrotowego.
Z metrologicznego punktu widzenia funkcja ta jest identyczna z czterobiegunowym obwodem pomiarowym dla rezystancji uziemienia, ale zawiera dodatkową procedurę wprowadzania do urządzenia wzajemnej odległości między sondami i uziemionymi elektrodami.
Wynik pomiaru - wartość rezystywności funta ustalana jest automatycznie zgodnie ze wzorem r = 2pd RE, który jest stosowany w Metodologii Pomiarowej Wernera.


Powyższa technika zakłada równą odległość między elektrodami.

Rysunek 11. Schemat pomiaru rezystywności gruntu

Procedura stosowana do pomiaru rezystywności gleby jest następująca:
1. Sondy pomiarowe są instalowane w ziemi w linii prostej poprzez wzajemne odległości i
połączyć z gniazdami pomiarowymi oznaczonymi symbolami "H", "S", "ES" i "E"
2. Przełącznik obrotowy ustawiony jest w pozycji "p".
3. Naciśnij przycisk START.
4. Za pomocą klawiszy strzałek zmień odległość między elektrodami wyświetlanymi na wyświetlaczu, aby była najlepiej zgodna z rzeczywistą odległością.
5. Naciśnij przycisk START.
6. Odczytaj wartości rezystancji uziemienia RE, a także wartości rezystancji sond testowych Rs i RH. Wartości określonych parametrów można usunąć z głównego pola wyświetlacza po naciśnięciu przycisku SEL.
UWAGA: w obliczeniach przyjmuje się, że odległości między poszczególnymi sondami pomiarowymi są równe (metoda Wernera). Jeśli tak nie jest, pomiary rezystancji poszczególnych elektrod i kolejne obliczenia powinny być wykonywane niezależnie.

Dokumenty

1. Wprowadzenie

1.1 Zakres.

Niniejszy dokument ustanawia metodę przeprowadzania pomiaru rezystancji urządzeń uziemiających i możliwości ich dalszego działania zgodnie z EMP z § 1.8.39.

1.2. Określone właściwości i warunki pomiaru.

1.2.1. Zdefiniowane cechy:

- odporność urządzeń uziemiających;

- rezystywność gleby;

1.2.2. Warunki pomiaru.

Pomiary są dozwolone w temperaturze otoczenia od - 25 do + 55 ° С, a wilgotność względna do 90% przy 30 ° С.

1.2.3. Aby właściwie ocenić jakość urządzeń uziemiających, zaleca się mierzenie ich rezystancji w okresie najniższej konduktywności gleby: zimą - z największym zamarzaniem, a latem - z największym suszeniem. W celu uwzględnienia stanu ziemi podczas pomiaru stosowany jest jeden z czynników wymienionych w tabeli 2. Dzięki rozległej sieci uziemiającej pomiary są wykonywane osobno: rezystancja uziemienia i rezystancja przewodów uziemiających, tj. metalowe połączenie obudów elektrycznych z pętlą masy.

2. Przyrządy pomiarowe.

2.1 Podczas wykonywania pomiarów użyj następujących narzędzi pomiarowych:

2.1.1. Urządzenie M416 ma cztery zakresy pomiarowe:

Błąd podstawowy urządzenia nie przekracza ± [5+ (N / Rx-1)] jako wartość procentowa zmierzonej wartości z rezystancją pomocniczego uziemnika i sondy nie więcej:

500 Ohm w zakresie 0,1 - 10 Ohm;

1000 Ohm w zakresie 0,5 - 50 Ohm;

2500 Ohm w zakresie 2 - 200 Ohm;

5000 Ohm w zakresie 10-1000 Ohmów.

2.2. Urządzenie F4103-M1. Klasa dokładności 4,0 w zakresie 0-0,3 oma i 2,5 w innych zakresach. Granice dopuszczalnego podstawowego błędu zredukowanego ± 4% w zakresie 0-0,3 Ohm i ± 2,5% w pozostałych zakresach od końcowej wartości zakresu pomiarowego.

3. Charakterystyka błędu pomiaru.

3.1. Metoda obliczania licznika błędów F4103-M1.

3.1.1. Klasa dokładności 4,0 w zakresie 0-0,3 oma i 2,5 w innych zakresach.

3.1.2. Czas ustalania odczytów w pozycji IZM 1 wynosi nie więcej niż 6s, w pozycji IZM II nie więcej niż 30s.

3.1.3. Normalne warunki korzystania z licznika podano w sekcji 8 dokumentu paszportowego.

3.1.4. Granice dopuszczalnego głównego błędu zredukowanego o + 4% w zakresie 0-3 Ohm i + 2,5% w pozostałych zakresach od końcowej wartości zakresu pomiarowego

3.1.5. Granice dopuszczalnej zmienności odczytów są równe granicom dopuszczalnego błędu podstawowego.

3.1.6. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego spowodowanego zakłóceniami są równe:

połowa wartości dopuszczalnego błędu podstawowego po wystawieniu na sinusoidę sinusoidalną o częstotliwości 50 Hz i jego harmonicznych przy napięciu do 3 V w zakresie 0-0,3 Ω i do 7 V w innych zakresach;

podwoić wartość dopuszczalnego błędu podstawowego pod wpływem nieciągłych zmian amplitudy jednobiegunowych impulsów o napięciu od 0 do 1 V, częstotliwość 50 Hz, cykl roboczy 2;

wartość dopuszczalnego błędu podstawowego w przypadku narażenia na wysokie napięcie o częstotliwości radiowej do 0,3 V.

3.1.7. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego wywołanego przez element indukcyjny mierzonej rezystancji ze stałą czasową nie większą niż 0,0001 s są równe dwukrotności wartości dopuszczalnego błędu głównego.

3.1.8. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego spowodowanego zmianą napięcia zasilania o plus 3 V i minus 0,5 V od wartości minimalnej (12 V) są równe wartościom dopuszczalnego błędu podstawowego.

3.1.9. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego wywołanego działaniem zmiennego pola magnetycznego 50 Hz przy napięciu do 400 A / m są równe wartościom dopuszczalnego błędu podstawowego.

3.1.10. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego spowodowane odchyleniem skrajni od położenia poziomego o kąt 10 ° są równe granicom dopuszczalnego błędu podstawowego.

3.1.11. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego spowodowanego zmianą temperatury powietrza otoczenia są równe granicom dopuszczalnego błędu podstawowego przy każdej zmianie temperatury o 10 ° C.

3.1.12. Granice dopuszczalnego błędu dodatkowego spowodowanego wystawieniem na wysoką wilgotność są równe dwukrotności wartości granicznych dopuszczalnego błędu głównego.

3.1.13. Biorąc pod uwagę błąd pomiaru D w ogólnym przypadku oblicza się za pomocą wzoru (1)

gdzie Do jest limitem dopuszczalnego podstawowego błędu zredukowanego;

Dcn jest granicą dopuszczalnego dodatkowego zredukowanego błędu od n-tego czynnika wpływającego.

3.1.14. Przed wykonaniem pomiarów konieczne jest zmniejszenie liczby czynników powodujących dodatkowy błąd, na przykład, aby zainstalować miernik prawie poziomo, z dala od mocnych transformatorów mocy, należy użyć źródła zasilania o napięciu (12 + 0,25) V, uwzględnić element indukcyjny tylko dla obwodów, których rezystancja jest mniejsza niż 0,5 Ohm, określić obecność zakłóceń itp.

UWAGA. Zakłócenia AC są wykrywane przez oscylacje w trybie MODE II, strzałki podczas obracania pokrętła PDST 1.G.

Charakterystyka impulsów zakłócających (charakter skokowy) i interferencja wysokiej częstotliwości jest wykrywana przez stałe nie-okresowe oscylacje strzałki.

3.2. Metoda obliczania licznika błędów M 416.

3.2.1 Błąd podstawowy urządzenia M416 nie przekracza wartości ± [5+ (N / Rx - 1)] jako wartości procentowej zmierzonej wartości z rezystancją pomocniczego uziemnika i sondy nie większej niż:

500 Ohm w zakresie 0,1 - 10 Ohm;

1000 Ohm w zakresie 0,5 - 50 Ohm;

2500 Ohm w zakresie 2 - 200 Ohm;

5000 Ohm w zakresie 10-1000 Ohmów.

3.2.2. Podstawowy błąd jest sprawdzany w normalnych warunkach na wszystkich cyfrowych znacznikach pozostałych zakresów.

3.2.3 Błąd określa się, porównując odczyty urządzenia ze znanymi rezystancjami zawartymi zgodnie z rys. 1.

gdzie R1 jest klasą oporności 0,2;

Rezystancja R2, R3 pomocniczego uziemienia i sondy, których wartości dla każdego zakresu wybiera się zgodnie z tabelą 1:

Zakres pomiarowy, Ohm

Opór, Ohm

3.2.4 Weryfikację podstawowego błędu wykonuje się w następującej kolejności:

a) ustawić przełącznik w pozycji odpowiadającej badanemu zakresowi:

b) przekręcając pokrętło "REOHORD", ustaw odpowiedni znak cyfrowy (uwzględniając mnożnik) na ryzyko;

c) nacisnąć przycisk i ustawić wartość oporu w magazynie K.1, ustawić strzałkę wskaźnika na zero.

Na podstawie różnicy między odczytem skali reichordu (biorąc pod uwagę mnożnik) a wartością oporu CL, należy ustalić podstawowy błąd.

4. Metoda pomiaru.

Pomiar opiera się na metodzie kompensacji wykorzystującej pomocnicze uziemienie i sondę.

4.1. Wskazówki dotyczące pracy z miernikiem F4103-M1.

4.1.1. Opis licznika Ф4103-М1 i jego przygotowanie do pracy.

Miernik jest wykonany w plastikowym pudełku ze zdejmowaną pokrywą i paskiem do przenoszenia. Zdejmowaną pokrywę w stanie usuniętym można zamocować na bocznej ścianie obudowy. W dolnej części obudowy znajduje się schowek na umieszczenie suchych elementów. Na przednim panelu znajduje się urządzenie odczytowe, zaciski do podłączenia prądu i potencjału elektrod, sterowania i gniazdo do podłączenia zewnętrznego źródła zasilania.

4.1.2. Zamontuj suche komory w komorze zasilania z biegunowością. Jeśli nie są podłączone, podłącz miernik do zewnętrznego źródła za pomocą przewodu zasilającego.

4.1.3. Zainstaluj miernik na płaskiej powierzchni i zdejmij pokrywę, w razie potrzeby zamocuj ją na bocznej powierzchni obudowy.

4.1.4. Sprawdź napięcie zasilania. W tym celu należy zewrzeć zaciski T1, G11, P2, T2, ustawić przełączniki na pozycje KLB i "0.3", a pokrętło KLB w skrajnie prawą pozycję. Naciśnij MEAS. Jeśli lampa się nie zaświeci, napięcie zasilania jest normalne.

4.1.5. Sprawdź wydajność miernika. Aby to zrobić, w pozycji KLB przełącznika, ustaw zero za pomocą pokrętła USTO, naciśnij przycisk ISM, użyj pokrętła KLB, aby ustawić strzałkę na znak "30".

UWAGA! Nie zapomnij ustawić przełącznika w pozycji OFF po zakończeniu pracy, aby zapobiec rozładowaniu wewnętrznego źródła zasilania. Zamknij pokrywkę, aby uniemożliwić włączenie miernika!

4.1.6. Po tym jak miernik był w ekstremalnych temperaturach

4.2. Kolejność pracy z miernikiem F4103-M1

4.2.1. Pomiar rezystancji urządzeń uziemiających.

4.2.1.1. Pomiar rezystancji uziemienia urządzenia ładującego należy przeprowadzić zgodnie ze schematem pokazanym na rys.2.

4.2.1.2 Kierunek odstępu elektrod Rp1 i Рт1 w taki sposób, aby przewody łączące nie przechodziły w pobliżu konstrukcji metalowych i równolegle do ścieżki linii elektroenergetycznych (linii energetycznych). Jednocześnie odległość między przewodami prądowymi i potencjalnymi powinna wynosić co najmniej 1 m. Podłączyć przewody do ładowarki na jednej metalowej konstrukcji, wybierając miejsca - połączenia na odległość (0,2-0,4) m od siebie.

4.2.1.3 Umieścić elektrody pomiarowe w systemie jedno- lub dwułamkowym. Zamontować elektrodę prądową (K.t1) w odległości 1 t = 2D (najlepiej 1zt = ZD) od krawędzi badanego urządzenia (D jest największą przekątną urządzenia uziemiającego), a elektroda potencjału (Kp1) - naprzemiennie w odległościach (0,2; 0,3; 0,4; 0,5; 0,6; 0,7; 0,8) 1zt.

4.2.1.4 Pomiary rezystancji urządzeń uziemiających należy przeprowadzać, gdy w każdym z wskazanych punktów zainstalowana jest elektroda potencjalna. Zgodnie z danymi pomiarowymi skonstruuj krzywą "b" zależności rezystancji prostownika na odległości elektrody potencjalnej od urządzenia uziemiającego. Przykład takiej konstrukcji podano na rys.3.

1zt - odległość od krawędzi urządzenia uziemiającego do elektrody prądowej.

4.2.1.5 Uzyskaną krzywą "b" porównuje się z krzywą "a", jeśli krzywa "b" ma monotonny charakter (taki sam jak krzywa "a"), a wartości rezystancji prostownika mierzone w położeniach elektrody potencjalnej w odległości 0,4 1T i 0,6 1, nie różnią się o więcej niż 10%, wtedy położenia elektrod są wybierane prawidłowo, a wartość uzyskana przez ustawienie elektrody potencjalnej w odległości 0,5 1 hl jest traktowana jako rezystancja ładowarki.

4.2.1.6. Jeżeli krzywa "b" różni się od krzywej "a" (nie ma ona charakteru monotonnego, patrz rys. 3), co może wynikać z wpływu podziemnych lub nadziemnych konstrukcji metalowych, a następnie powtórzyć pomiary, gdy elektroda prądowa znajduje się w innym kierunku niż urządzenie uziemiające.

4.2.1.7 Jeżeli wartości rezystancji ładowarki mierzone w pozycjach elektrody potencjału w odległości 0,4 l / d do 0,6 lz, różnią się o więcej niż 10%, to powtórzyć pomiary rezystancji ładowarki przy odległości od prostownika do elektrody prądowej zwiększonej 1,5 - 2 razy.

4.2.1.8. Pomiary są wykonywane w następującej kolejności.

4.2.1.9. Sprawdź napięcie zasilania zgodnie z punktem 4.1.4.

4.2.1.10. Podłączyć przewody odpowiednio od Kp1 i ZU do zacisków 111 i 112 (rys. 1).

4.2.1.1 1. Sprawdź poziom hałasu w obwodzie, który ma zostać sprawdzony. Aby to zrobić, ustaw przełączniki w pozycji MODM II i "0.3" i naciśnij przycisk MOD. Jeżeli lampka KPM nie świeci się, poziom hałasu nie przekracza dopuszczalnego poziomu i można wykonywać pomiary. Jeżeli lampka KPm zaświeci się - poziom szumów przekracza dopuszczalny zakres 0-0,3 Ω (3 V) i trzeba przejść do zakresu 0-1 omów, gdzie dopuszczalny poziom hałasu wynosi 7 V. Jeśli w tym przypadku lampa się nie zaświeci, można wykonywać pomiary na wszystkich zakresy (z wyjątkiem 0-0,3 oma).

UWAGA! Zabronione jest podłączanie przewodów do zacisków T1, T2 w celu pomiaru, jeżeli lampa KPm zapali się w zakresie 0-1 Ohm, aby uniknąć wyjścia

miernik nie działa. W przypadku krótkotrwałego wzrostu poziomu zakłóceń powyżej dopuszczalnego poziomu, należy ponownie sprawdzić po pewnym czasie.

4.2.1.12. Pomiar rezystancji elektrody potencjalnej za pomocą schematu z dwoma zaciskami (rys. 4). W tym celu należy ustawić zakres pomiaru w przybliżeniu odpowiadający zmierzonej rezystancji elektrody, a następnie ustawić zero i skalibrować miernik. Ustaw przełącznik w pozycji MODM II i policz wartość oporu. Jeśli przekracza dopuszczalną wartość oporu. Jeśli przekracza on dopuszczalną wartość podaną w tabeli 2 dla wybranego zakresu pomiarowego, należy ją zmniejszyć.

4.2.1.13 Podłącz miernik do obwodu pomiarowego zgodnie z rys.2.

4.2.1.14 Ustaw wymagany zakres pomiarowy, następnie ustaw zero i skalibruj. Jeżeli podczas kalibracji strzałka znajduje się po lewej stronie znaku "30", zmniejsz opór elektrody prądowej lub wykonaj pomiar zgodnie z rozdziałem 4.5. Przestaw przełącznik na pozycję OGÓLNA PRACA na pozycję MODM II i policz wartości oporu Jeśli strzałka pod wpływem interferencji wykonuje ruch oscylacyjny, wyeliminuj je, obracając uchwytem PDS g. "

4.2.1.15 Jeśli to konieczne, przejdź do wyższego zakresu pomiarowego, przełącz granice, 0, do pożądanej pozycji.

Ustawić zero i skalibrować miernik w sekcji 4.2.1.11-4.2.1.14. Następnie przestaw przełącznik na przełącznik GENERAL WORK w pozycji MODE II i policz wartość oporu. Po przełączeniu na niższy zakres, odłącz przewód od zacisków T1 i T2 i wykonaj monitorowanie szumów i oporności elektrod, a następnie zmierzyć zgodnie z pkt 2.6 i 2.9.

4.2.1.16. Pomiar rezystancji przewodu uziemiającego przy 1 tg nie mniejszy niż 30 m.

4.3. Pomiar rezystywności gruntu.

Zmierz rezystywność gruntu do symetrycznego układu Wennera (ryc. 5).

4.3.1. Pomiary są wykonywane w następującej kolejności.

4.3... 2. Sprawdzić napięcie zasilania zgodnie z rozdziałem 4.1.4.

4.3.3. Podłączyć potencjalne elektrody do licznika za pomocą schematu podwójnego zaciśnięcia (rys. 4) i zmierzyć ich opór zgodnie z metodą opisaną w pkt 4.2.1.12. Powinien odpowiadać podanej w tabeli. 1 paszport dla wybranego zakresu pomiarowego. Jeśli to konieczne, zmniejsz ją jedną ze znanych metod.

4.3.4. Podłącz miernik do obwodu pomiarowego zgodnie z rys. 5

4.3.5. Wykonaj pomiar zgodnie z metodą określoną w pkt 4.2.1.14. Pozorna rezystywność gruntu, κ, na głębokości równej odległości między elektrodami "a", określona jest wzorem (1).

gdzie R jest odczytem omomierza.

Uwaga Odległość "a" powinna być nie mniejsza niż 5-krotna głębokość zanurzenia elektrod.

4.3.6. Pomiary w każdym z zakresów należy przeprowadzać zgodnie z pkt 4.2.14...

4.4. Pomiar aktywnego oporu.

4.4.1. Pomiar rezystancji czynnej przeprowadza się zgodnie ze schematem przedstawionym na rys. 6, wykonując operacje zgodnie z ppkt. 4.1.3; 4.2.1.14. Zmierzona rezystancja powinna być zliczana w pozycji przełącznika IZM P.4.5. Pomiary o zwiększonej rezystancji elektrody.

4.5.1. Miernik może mierzyć rezystancję ładowarki przy zwiększonych oporach elektrod, natomiast błąd pomiaru jest określony poniższym wzorem (2). Pomiary rezystancji ładowarki można przeprowadzić do dziesięciokrotnego zwiększenia rezystancji elektrod potencjału i prądu wymienionych w tabeli 1 paszportu urządzenia.

4.5.2. Wykonuj operacje na PP.4.4. - 4.5.5.

4.5.3. Ustaw LIMITY przełącznika, 0 do zakresu pomiarowego, na którym występuje maksymalne odchylenie strzałki, i policz A odczyty w gałęziach górnej skali.

4.5.4. Ustaw przełącznik na pozycję LLB i zliczaj wskazania Ix w znacznikach górnej skali.

4.5.5. Zmierzona oporność Po jest określona wzorem (2)

gdzie N jest wskaźnikiem przełącznika zasięgu, Ohm;

I - odczyt licznika na stanowisku MOD II, sprawy;

Ix - odczyt licznika w pozycji LSB, sprawy.

W tym przypadku względny błąd pomiaru wynoszący 8 (%) jest określany w przybliżeniu za pomocą wzoru (3).

gdzie y jest błędem względnym, g = (N / Rx) D.

4.5.6. Aby przyspieszyć proces pomiaru, można użyć trybu MODM I zamiast trybu MOD-II, jeśli igła nie drgnie z powodu zakłóceń.

UWAGA! W trybie MODE I strzałkę można zatrzymać, a następnie przejść do znaku skali odpowiadającego wartości mierzonej.

4.6. Wskazówki dotyczące pracy z urządzeniem M-416.

4.6.1 Opis urządzenia i jego przygotowanie do pracy.

4.6.1.1. Urządzenie jest wykonane w plastikowym pudełku z zawiasową pokrywką i jest wyposażone w pasek do przenoszenia. W przedziale dolnej części obudowy znajdują się suche elementy. Na przednim panelu urządzenia znajdują się elementy sterujące, pokrętło dla przełącznika zasięgu i reichorda. przycisk zasilania. Aby połączyć mierzony opór, pomocnicze uziemienie i sondę na urządzeniu, znajdują się cztery zaciski, oznaczone numerami 1,2, 3,4. Dla zgrubnych pomiarów rezystancji uziemienia i pomiaru wysokich rezystancji, zaciski 1 i 2 są połączone za pomocą zworki, a urządzenie jest podłączone do mierzonego obiektu za pomocą schematu trzy-terminalowego (Rys. 7.9)

Rys.7 Podłączanie urządzenia zgodnie ze schematem trzy-terminali.

Aby uzyskać dokładne pomiary, usuń zworkę z zacisków 1 i 2 i podłącz urządzenie do mierzonego obiektu za pomocą schematu z czterema zaciskami (rys. 8.10)

Ryc. 8. Połączenie przez schemat czterech zacisków.

4.6.1.2 Zainstalować cylindryczne elementy suche typu 373, zachowując polaryzację, w komorze zasilania znajdującej się w dolnej części urządzenia.

4.6.1.3 Zamontuj instrument na płaskiej powierzchni. Otwórz pokrywkę.

4.6.1.4. Ustaw przełącznik w pozycji "CONTROL 5", naciśnij przycisk i przekręcając pokrętło "REOHORD", uzyskaj strzałkę wskaźnika na znaku zerowym. W tym samym czasie, w skali reochordu powinno być wskazanie (5_ + 0,3) omów.

4.6.1.5. Urządzenie jest zaprojektowane do pracy przy napięciu źródła zasilania od 3,8 do 4,8 V.

4.7. Kolejność pracy z urządzeniem M-416.

4.7.1. Pomiar rezystancji urządzeń uziemiających.

4.7.1.1 Do pomiaru podłączyć zmierzoną rezystancję Rx, uziemnik pomocniczy i sondę do ziemi w odległościach pokazanych na rysunkach 7-10. Głębokość zanurzenia nie powinna być mniejsza niż 500 mm.

Rys.9 Podłączanie urządzenia 3 - obwód mocujący do uziemienia zespolonego (konturu).

Ryc. 10. Połączenie przez 4-zacisk. obwód do uziemienia zespolonego (konturu).

W przypadku braku zestawu akcesoriów do pomiaru, przewód uziemiający i sonda mogą być wykonane z metalowego pręta lub rury o średnicy co najmniej 5 mm.

4.7.1.2 W celu uniknięcia wzrostu przejściowej rezystancji przewodu uziemiającego i sondy, pręty powinny być wbite bezpośrednio w ziemię, uważając, aby ich nie kołysać.

4.7.1.3 Rezystancje uziomu pomocniczego i sondy nie powinny przekraczać wartości określonych w rozdziale "Dane techniczne".

4.7.1.4 Praktycznie dla większości gruntów rezystancja uziemienia pomocniczego nie przekracza określonych wartości. W przypadku gruntów o wysokiej rezystywności, w celu zwiększenia dokładności pomiarów, zaleca się zwilżyć ziemię wokół pomocniczego uziemienia i zwiększyć je

4.7.1.5 Dodatkowe pręty muszą być młotkowane w odległości co najmniej 2-3 metrów od siebie i połączone ze sobą przewodami.

4.7.1.6 Pomiar wykonuje się zgodnie z jednym ze schematów z rys. 7-10 w zależności od wartości zmierzonych rezystancji i wymaganej dokładności pomiarów. Przy pomiarach według schematów z rys. 7 i 9, wynik pomiaru obejmuje rezystancję drutu łączącego zacisk 1cKx. Dlatego włączenie to jest ważne przy pomiarze rezystancji powyżej 5 omów. W przypadku mniejszych wartości zmierzonej rezystancji należy zastosować włączenie zgodnie ze schematami z rys. 8 i 10.

4.7.1.7. W przypadku złożonego uziemienia, wykonanego w postaci obwodu o długim obwodzie lub połączonego elektrycznie układu takich obwodów, odległość między uziemnikiem pomocniczym i jego najbliższym obwodem uziemiającym lub pętlą musi być co najmniej pięciokrotnością odległości między dwoma najbardziej zewnętrznymi układami uziemiającymi pętlę lub systemami pętli plus 20 m.

4.7.1.8. Bez względu na wybrany schemat, zmierz w następującej kolejności:

a) przełącznik В1 ustawiony na "XI";

b) nacisnąć przycisk i przekręcając pokrętło "REOHORD", osiągnąć maksymalną wartość wskaźnika strzałki do zera.

c) wynik pomiaru jest równy iloczynowi odczytów skali reichorda. Jeśli zmierzona rezystancja jest większa niż 10 omów, ustaw przełącznik na "X5", "X20" lub "XI00" i powtórz operację b).

4.8. Oznaczanie rezystywności gruntu.

4.8.1. Pomiar rezystywności gruntu jest podobny do pomiaru rezystancji uziemienia. W tym przypadku dodatkowa elektroda w postaci metalowego pręta lub rury o znanych wymiarach jest połączona z zaciskami 1 i 2 zamiast Rx.

4.8.2. Ustaw pomocnicze uziemienie i sondę z dodatkowej elektrody w odległościach wskazanych na rys. 7-8.

4.8.3. W miejscach gdzie rdzeń, uziemienie pomocnicze i sonda są napędzane, instalacja lub warstwa objętościowa musi zostać usunięta.

4.8.4. Rezystywność gruntu na głębokości prowadzenia rury pod ziemią odczytuje się za pomocą następującego wzoru:

gdzie Rx jest oporem mierzonym przez miernik rezystancji gruntu, Ohm;

E - głębokość prowadzenia rury (pręta), m; 6 - średnica rury (pręt), m;

4.8.5. Drugi sposób określania oporności jest następujący: na testowej działce lądowej poprowadź cztery pręty w linii prostej w odległości "a" od siebie (patrz ryc. 11).

Rys.11. Schemat pomiaru uderzeń. odporność na glebę 4-klamrowe. wzór.

Głębokość drążków napędowych nie powinna przekraczać 1/20 odległości "a". Zaciski 1 i 4 łączą się z ekstremalnymi prętami, a zaciski 2 i 3 do środkowych, otwierają zworkę między zaciskami 1 i 2 i wykonują pomiar. Opór właściwy gleby określa wzór:

gdzie R jest odczytem miernika, Ohm; oraz - odległość między prętami; p = 3,14

4.8.6. W przybliżeniu możemy przyjąć, że za pomocą tej metody średnia rezystancja właściwa gleby jest mierzona na głębokości równej odległości między napędzanymi prętami "a".

4.9. Pomiar aktywnych rezystancji.

4.9.1 Pomiar aktywnych rezystancji odbywa się poprzez podłączenie ich do urządzenia zgodnie z rys. 12

Ryc. 12. Schematy pomiarowe aktywnych rezystancji.

a) - schemat pomiaru bez wyjątku, błąd wprowadzony przez przewody łączące;

b) - schemat pomiaru z wyjątkiem błędu wprowadzonego przez przewody łączące.

5. Środki bezpieczeństwa.

5.1. Przed rozpoczęciem pracy należy zastosować wszystkie środki organizacyjne i techniczne, zgodnie z rozdziałem 5. "Międzysektorowe zasady ochrony pracy (zasady bezpieczeństwa) dotyczące eksploatacji instalacji elektrycznych" w celu zapewnienia bezpiecznej pracy.

6. Wymagania dotyczące kwalifikacji pracowników.

6.1. Pomiar jest dozwolony dla personelu znającego wymagania DN w zakresie pomiarów, które należy wykonać. Pomiary wykonuje zespół co najmniej 2 osób. Kierownik testu musi mieć grupę bezpieczeństwa elektrycznego co najmniej III, a członek brygady musi mieć co najmniej P.

7. Przetwarzanie wyników pomiarów.

7.1. Po zakończeniu pomiarów wybierz tabelę korekcji k. 2, w zależności od stanu gleby, warunków meteorologicznych, charakterystyki urządzenia uziemiającego.

7.2. Następnie określ obliczoną rezystancję uziemienia na podstawie wyrażenia R = Rism 'k.

7.3. Uzyskany wynik jest porównywany z wartością projektową, z wcześniejszymi pomiarami (jeśli występują), z wymaganiami dokumentów regulacyjnych.

8. Rejestracja wyników pomiarów.

8.1. Wyniki pomiarów zapisywane są w protokole ustalonej postaci.

Współczynnik korygujący wartość zmierzonego oporu uziemienia dla środkowego pasma Rosji.