380-woltowe połączenie silnika. Schematy połączeń

  • Oświetlenie

Istnieje kilka rodzajów silników elektrycznych - trójfazowych i jednofazowych. Główna różnica między silnikami elektrycznymi trójfazowymi i jednofazowymi polega na tym, że są bardziej produktywne. Jeśli masz gniazdko 380 V w domu, najlepiej kupić sprzęt z trójfazowym silnikiem elektrycznym.

Korzystanie z tego typu silnika pozwoli zaoszczędzić na energii elektrycznej i uzyskać wzrost mocy. Ponadto, aby uruchomić silnik, nie trzeba używać różnych urządzeń, ponieważ z powodu napięcia 380 V pojawia się rotujące pole magnetyczne natychmiast po podłączeniu do sieci energetycznej.

Schematy okablowania silnika 380 woltów

Silniki elektryczne 380 V są rozmieszczone w taki sposób, że mają trzy uzwojenia w stojanie, które są połączone jako trójkąt lub gwiazda, a trzy różne fazy są połączone z ich wierzchołkami.

Należy pamiętać, że przy użyciu połączenia gwiazdowego silnik elektryczny nie będzie działał z pełną mocą, ale jego uruchomienie będzie płynne. Przy stosowaniu schematu trójkąta, otrzymasz przyrost mocy w porównaniu do gwiazdy półtora raza, ale przy takim połączeniu zwiększa się szansa uszkodzenia uzwojenia podczas rozruchu.

Przed użyciem silnika elektrycznego należy najpierw zapoznać się z jego charakterystyką. Wszystkie niezbędne informacje można znaleźć w arkuszu danych i na tabliczce znamionowej silnika. Szczególną uwagę należy zwrócić na silniki trójfazowe modelu zachodnioeuropejskiego, ponieważ są one zaprojektowane do pracy przy napięciu 400 lub 690 woltów. Aby podłączyć taki silnik elektryczny do sieci domowych, konieczne jest użycie tylko połączenia trójkątnego.

Ale w większości przypadków, podczas instalacji, lekceważą tę zasadę i łączą się zgodnie z typem gwiazdy, w wyniku czego większość silników elektrycznych płonie pod obciążeniem. Jeśli chodzi o domowe silniki elektryczne o mocy 380 V, powinny one być połączone z gwiazdą. Istnieje również połączenie połączone w celu uzyskania maksymalnej mocy, ale jest to niezwykle rzadkie.

Podłączenie silnika elektrycznego zgodnie ze schematem gwiazdy i trójkąta

Na diagramach zwykle końce uzwojenia są ponumerowane od lewej do prawej. Dlatego do liczb 4.5 i 6 należy podłączyć fazy A, B i C. Aby uruchomić silnik zgodnie z obwodem gwiazdy, konieczne jest podłączenie uzwojeń stojana w jednym punkcie i podłączenie trzech faz z sieci 380 V do końców.

Jeśli chcesz utworzyć wzór trójkąta, musisz połączyć uzwojenia w szeregu. Konieczne jest połączenie końca jednego uzwojenia z początkiem następnego, a następnie trzy fazy sieci energetycznej powinny być połączone z trzema punktami przyłączeniowymi.
Schemat połączenia gwiazda-trójkąt.

Ważne jest, aby K2 i K3 nie uruchamiały się w tym samym czasie, ponieważ może to doprowadzić do awaryjnego wyłączenia. Ten schemat działa w następujący sposób. Po uruchomieniu K1 przekaźnik tymczasowo włącza K3 i silnik uruchamia się jako gwiazda. Po uruchomieniu silnika K3 wyłącza się i K2 uruchamia się. A silnik elektryczny zaczyna pracować w trójkącie. Zakończenie pracy następuje przez wyłączenie K1.

Jak podłączyć silnik elektryczny 380v do 220v

Zdarza się, że trójfazowy silnik elektryczny wpada w dłonie. Właśnie z takich silników powstają domowe piły tarczowe, szmergielki i różne rodzaje szlifierek. Ogólnie dobry gospodarz wie, co można z nim zrobić. Problem polega jednak na tym, że sieć trójfazowa w prywatnych domach jest bardzo rzadka i nie zawsze jest możliwa do przeprowadzenia. Istnieje jednak kilka sposobów podłączenia takiego silnika do sieci 220v.

Należy rozumieć, że moc silnika przy takim połączeniu, bez względu na to, jak bardzo się starasz, znacznie spadnie. Tak więc połączenie "delta" wykorzystuje tylko 70% mocy silnika, a "gwiazda" jest jeszcze mniejsza - tylko 50%.

W związku z tym pożądane jest posiadanie mocnego silnika.

Na każdym schemacie elektrycznym stosowane są kondensatory. W rzeczywistości pełnią one rolę trzeciej fazy. Dzięki niemu faza, do której podłączona jest jedna moc kondensatora, przesuwa się tak bardzo, jak jest to konieczne do symulacji trzeciej fazy. Co więcej, do pracy silnika wykorzystuje się jedną wydajność (roboczą), a dla rozruchu kolejną (uruchamiającą) równolegle do działającej. Chociaż nie zawsze jest to konieczne.

Na przykład, w przypadku kosiarki z nożem w postaci zaostrzonego ostrza, wystarczy mieć jednostkę o mocy 1 kW i tylko kondensatory robocze, bez konieczności uruchamiania zbiorników. Wynika to z faktu, że silnik uruchamia się na biegu jałowym po uruchomieniu i ma wystarczająco dużo energii, aby obrócić wał.

Jeśli weźmiesz piłę tarczową, wydech lub inne urządzenie dające początkowe obciążenie na wale, nie możesz obejść się bez dodatkowych puszek z kondensatorami rozruchowymi. Ktoś może powiedzieć: "dlaczego nie połączyć maksymalnej pojemności, aby nie było wystarczająco dużo?" Ale wszystko nie jest takie proste. Przy takim połączeniu silnik przegrzeje się i może ulec uszkodzeniu. Nie ryzykuj sprzętu.

Zastanówmy się najpierw, jak silnik trójfazowy jest podłączony do sieci 380v.

Silniki trójfazowe są albo z trzema przewodami, do podłączenia tylko do gwiazdy, albo z sześcioma połączeniami, z wyborem obwodu - gwiazdy lub trójkąta. Klasyczny schemat można zobaczyć na rysunku. Tutaj na rysunku po lewej stronie jest połączenie w gwiazdę. Na zdjęciu po prawej stronie pokazuje, jak wygląda na prawdziwym silniku.

Widać, że w tym celu należy zainstalować specjalne zwory na żądanym wyjściu. Te zworki są dołączone do silnika. W przypadku, gdy są tylko 3 wyjścia, połączenie gwiazdy zostało już wykonane w obudowie silnika. W takim przypadku po prostu niemożliwe jest zmienić schemat połączeń uzwojeń.

Niektórzy twierdzą, że zrobili to tak, że robotnicy nie ukradli jednostek do swoich domów dla swoich potrzeb. W każdym razie, takie warianty silnika mogą być z powodzeniem wykorzystywane do celów garażowych, ale ich moc będzie zauważalnie niższa niż te połączone trójkątem.

Schemat podłączenia silnika trójfazowego w sieci 220V połączonej z gwiazdą.

Jak widać, napięcie 220 V jest rozprowadzane na dwóch połączonych szeregowo uzwojeniach, gdzie każdy jest zaprojektowany na takie napięcie. Dlatego prawie dwukrotnie traci się moc, ale możesz używać tego silnika w wielu urządzeniach o małej mocy.

Maksymalna moc silnika w sieci 380v w sieci 220v może być osiągnięta tylko za pomocą połączenia w trójkąt. Oprócz minimalnej utraty mocy, liczba obrotów silnika pozostaje niezmieniona. Tutaj każde uzwojenie jest używane dla własnego napięcia roboczego, stąd jego moc. Schemat elektryczny takiego silnika elektrycznego pokazano na rysunku 1.

Rysunek 2 pokazuje Brno z 6-pinowym terminalem do połączenia w trójkąt. Trzy wynikowe wyjście, obsługiwane: kondensator fazowy, zero i jeden wyjściowy. Kierunek obrotu silnika elektrycznego zależy od tego, do którego drugiego wyjścia kondensatora jest podłączony - fazowy lub zerowy.

Na zdjęciu: silnik elektryczny tylko z kondensatorami roboczymi bez zbiorników rozruchowych.

Jeśli wał będzie początkowym obciążeniem, musisz użyć kondensatorów do działania. Są one połączone równolegle z pracownikami za pomocą przycisku lub przełącznika w momencie włączenia. Gdy silnik osiągnie maksymalną prędkość, zbiorniki startowe muszą zostać odłączone od pracowników. Jeśli jest to przycisk, po prostu zwolnij go, a jeśli przełącznik, a następnie go wyłączyć. Ponadto silnik wykorzystuje tylko kondensatory robocze. Takie połączenie jest pokazane na zdjęciu.

Jak wybrać kondensator do silnika trójfazowego, używając go w sieci 220V.

Pierwszą rzeczą, którą należy wiedzieć, jest to, że kondensatory muszą być niepolarne, to znaczy nieelektrolityczne. Najlepiej wykorzystać pojemność marki - MBGO. Zostały one z powodzeniem wykorzystane w ZSRR i naszych czasach. Doskonale radzą sobie z napięciami, udarami prądowymi i szkodliwym działaniem środowiska.

Mają również ucha do montażu, które pomagają w ich rozmieszczeniu bez żadnych problemów w dowolnym urządzeniu. Niestety, problematyczne jest uzyskanie ich teraz, ale jest wiele innych nowoczesnych kondensatorów nie gorszych niż pierwsze. Najważniejsze jest to, że jak wspomniano powyżej, ich napięcie robocze nie powinno być mniejsze niż 400 woltów.

Obliczanie kondensatorów. Pojemność kondensatora roboczego.

Aby nie używać długich formuł i nie torturować mózgu, istnieje prosty sposób obliczenia kondensatora dla silnika 380v. Na każde 100 watów (0,1 kW) pobierane są - 7 mikrofaradów. Na przykład, jeśli silnik ma 1 kW, spodziewamy się tego: 7 * 10 = 70 uF. Taka przepustowość w jednym banku jest niezwykle trudna do znalezienia i droga. Dlatego najczęściej pojemność jest połączona równolegle, uzyskując pożądaną pojemność.

Kondensator rozruchowy pojemności.

Wartość ta jest pobierana w tempie 2-3 razy większym niż pojemność kondensatora roboczego. Należy wziąć pod uwagę, że moc ta jest pobierana w całości z działającej, to znaczy dla silnika o mocy 1 kW, robocza równa się 70 μF, pomnóż ją przez 2 lub 3, a otrzymamy wymaganą wartość. To jest 70-140 mikrofaradów dodatkowej pojemności - start. W momencie włączenia łączy się z działającym i w sumie się okazuje - 140-210 uF.

Zawiera wybór kondensatorów.

Kondensatory zarówno pracujące, jak i rozruchowe mogą być wybierane metodą z mniejszej na większą. Tak więc, podnosząc średnią pojemność, można stopniowo dodawać i monitorować działanie silnika, aby nie przegrzewał się i nie ma wystarczającej mocy na wale. Ponadto kondensator rozruchowy jest pobierany przez dodawanie, dopóki nie rozpocznie się płynnie bez opóźnienia.

Oprócz powyższego typu kondensatora - MBGO, można użyć typu - MBHS, MBGP, KGB i tym podobne.

Reverse.

Czasami konieczna jest zmiana kierunku obrotów silnika. Ta możliwość istnieje również w przypadku silników 380 V stosowanych w sieci jednofazowej. Aby to zrobić, konieczne jest, aby końcówka kondensatora podłączona do oddzielnego uzwojenia pozostała nierozłączna, a druga może być przenoszona z jednego uzwojenia, gdzie "zero" jest połączone, z drugim, gdzie jest "faza".

Taką operację można wykonać za pomocą przełącznika dwupozycyjnego, do którego centralnego styku podłączony jest sygnał wyjściowy kondensatora, oraz do dwóch skrajnych odprowadzeń z "fazy" i "zera".

Schematy połączeń dla silników elektrycznych 380 V.

Niektórzy rzemieślnicy samodzielnie montują maszyny do obróbki drewna lub obróbki metalu w domu. Aby to zrobić, możesz użyć dowolnego dostępnego silnika o odpowiedniej mocy. W niektórych przypadkach musisz dowiedzieć się, jak podłączyć silnik trójfazowy do sieci jednofazowej. To jest temat artykułu. Zostanie również powiedziane, jak wybrać odpowiednie kondensatory.

Jednofazowa i trójfazowa

Aby właściwie zrozumieć przedmiot dyskusji wyjaśniający związek silnika 380 do 220 woltów, należy ustalić, na czym polega zasadnicza różnica między takimi jednostkami. Wszystkie silniki trójfazowe są asynchroniczne. Oznacza to, że fazy w niej są połączone z pewnym przesunięciem. Konstrukcyjnie silnik składa się z obudowy, w której umieszczona jest nieruchoma część, która się nie obraca, nazywa się stojanem. Istnieje również wirujący element zwany wirnikiem. Wirnik znajduje się wewnątrz stojana. Napięcie trójfazowe jest przykładane do stojana, każda faza wynosi 220 woltów. Potem powstanie pole elektromagnetyczne. Z uwagi na to, że fazy są w kątowym przesunięciu, pojawia się siła elektromotoryczna. Powoduje to obrót wirnika, który znajduje się w polu magnetycznym stojana.

Jednofazowe jednostki asynchroniczne mają nieco inny typ połączenia, ponieważ są zasilane napięciem 220 woltów. Ma tylko dwa przewody. Jedna nazywa się fazą, a druga zerową. Aby rozpocząć, silnik musi mieć tylko jedno uzwojenie, do którego podłączona jest faza. Ale tylko jeden nie wystarczy na impuls początkowy. Dlatego też obecne jest uzwojenie, które bierze udział w rozruchu. Aby spełniał swoją rolę, może być połączony przez kondensator, który zdarza się najczęściej lub jest zwarty.

Trójfazowe połączenie silnika

Zwykłe połączenie silnika trójfazowego z siecią trójfazową może być zniechęcającym zadaniem dla tych, którzy nigdy go nie spotkali. W niektórych jednostkach są tylko trzy przewody do połączenia. Pozwalają ci to zrobić zgodnie ze schematem "gwiazda". W innych urządzeniach jest sześć drutów. W takim przypadku istnieje możliwość wyboru między trójkątem a gwiazdą. Poniżej na zdjęciu widać prawdziwy przykład połączenia w gwiazdę. W białym uzwojeniu odpowiedni kabel zasilający i łączy się tylko z trzema zaciskami. Dodatkowo zainstalowane specjalne zworki, które zapewniają odpowiednią moc do uzwojeń.

Aby wyjaśnić, jak to zrobić samodzielnie, poniżej znajduje się schemat takiego połączenia. Połączenie trójkąta jest nieco prostsze, ponieważ nie ma żadnych trzech dodatkowych zacisków. Ale mówi tylko, że mechanizm zworek jest już zaimplementowany w samym silniku. W tym przypadku nie ma możliwości wpływania na sposób łączenia uzwojeń, co oznacza, że ​​przy podłączaniu takiego silnika do sieci jednofazowej konieczne będzie obserwowanie niuansów.

Jednofazowe połączenie sieciowe

Jednostka trójfazowa może być z powodzeniem podłączona do sieci jednofazowej. Należy jednak pamiętać, że dzięki systemowi, który jest nazywany "gwiazdą", moc jednostki nie przekroczy połowy jej nominalnej mocy. Aby zwiększyć tę liczbę, konieczne jest zapewnienie połączenia "trójkąt". W takim przypadku możliwe będzie osiągnięcie jedynie 30-procentowego spadku mocy. Nie należy się tego obawiać, ponieważ w sieci 220-woltowej niemożliwe jest wygenerowanie krytycznego napięcia, które mogłoby uszkodzić uzwojenia silnika.

Schematy połączeń

Gdy silnik trójfazowy jest podłączony do sieci 380, każde z jego uzwojeń jest zasilane z jednej fazy. Po podłączeniu do sieci 220-woltowej do obu zwojów dochodzi faza i przewód neutralny, a trzeci pozostaje nieużywany. Aby skorygować ten niuans, należy wybrać odpowiedni kondensator, który w wymaganym czasie może zasilić napięcie. Idealnie powinno być dwa kondensatory w obwodzie. Jeden z nich zaczyna, a drugi działa. Jeżeli moc urządzenia trójfazowego nie przekracza 1,5 kW, a ładunek jest dostarczany już po osiągnięciu wymaganej prędkości, można użyć tylko kondensatora roboczego.

W tym przypadku musi być zainstalowany w szczelinie między trzecim kontaktem trójkąta i przewodu neutralnego. Jeśli konieczne jest uzyskanie efektu, w którym silnik obraca się w przeciwnym kierunku, konieczne jest podłączenie nie jednego, ale jednego przewodu fazowego do jednego przewodu kondensatora. Jeśli silnik przekroczy moc wskazaną powyżej, potrzebny będzie również kondensator rozruchowy. Jest montowany równolegle do pracownika. Należy jednak pamiętać, że w przewodzie, który znajduje się między nimi, należy zainstalować wyłącznik na szczelinie. Taki przycisk zezwala tylko na aktywację kondensatora podczas rozruchu. Jednocześnie, po włączeniu silnika do sieci, konieczne będzie przytrzymanie tego przycisku przez kilka sekund, aby jednostka mogła uzyskać wymaganą prędkość. Następnie należy go zwolnić, aby nie spalić uzwojenia.

Jeśli konieczne jest zrealizowanie włączenia takiej jednostki w sposób odwracalny, wówczas przełącznik jest montowany na trzech kołkach. Środek musi być trwale podłączony do kondensatora roboczego. Ekstremalne muszą być podłączone do przewodów fazowych i zerowych. W zależności od tego, w którym kierunku powinien być obrót, konieczne będzie ustawienie przełącznika na zero lub na fazę. Poniżej znajduje się schematyczny diagram takiego połączenia.

Wybór skraplacza

Nie ma uniwersalnych kondensatorów, które pasowałyby do wszystkich urządzeń w sposób niedyskryminujący. Ich cechą jest zdolność, którą są w stanie utrzymać. Dlatego każdy będzie musiał wybrać indywidualnie. Głównym wymaganiem jest praca przy napięciu sieciowym 220 woltów, częściej są one projektowane na napięcie 300 woltów. Aby zdecydować, który element jest wymagany, musisz użyć formuły. Jeśli połączenie jest wykonane przez gwiazdę, prąd powinien zostać podzielony przez napięcie 220 woltów i pomnożony przez 2800. Obecną wartość przyjmuje się jako liczbę, która jest wskazana w charakterystyce silnika. W przypadku połączenia trójkąta formuła pozostaje taka sama, ale ostatni współczynnik zmienia się na 4800.

Na przykład, jeśli na jednostce napisano, że prąd znamionowy, który może przepływać przez jego uzwojenie, wynosi 6 amperów, wówczas pojemność kondensatora roboczego będzie wynosić 76 μF. To jest, gdy gwiazda jest połączona, dla połączenia w trójkąt wynik wyniesie 130 mikrofaradów. Mówi się jednak, że jeśli jednostka ma ładunek na starcie lub ma moc ponad 1,5 kW, potrzebny jest inny kondensator - początkowy. Jego pojemność jest zwykle 2 lub 3 razy większa od wielkości pracownika. Oznacza to, że do połączenia gwiazda będzie potrzebowała drugiego kondensatora o pojemności 150-175 mikrofaradów. Będzie musiał odebrać doświadczenie. Mogą nie być dostępne kondensatory o wymaganej pojemności, a następnie można złożyć blok w celu uzyskania wymaganej wartości. Aby to zrobić, dostępne kondensatory są połączone równolegle, aby zwiększyć ich pojemność.

Dlaczego lepiej wybrać empirycznie kondensatory rozruchowe od najmniejszego? Faktem jest, że jeśli jego wartość jest niewystarczająca, przepłynie większy prąd, co może uszkodzić uzwojenie. Jeśli jego wartość jest większa niż wymagana, jednostka nie będzie miała wystarczającego impetu, aby rozpocząć. Więcej wizualizacji połączenia, możesz użyć wideo.

Wniosek

Podczas pracy z prądem należy przestrzegać środków ostrożności. Nie uruchamiaj niczego, jeśli nie masz pewności co do poprawności połączenia. Koniecznie skonsultuj się z doświadczonym elektrykiem, który powie Ci, czy okablowanie poradzi sobie z wymaganym obciążeniem urządzenia.

Jak podłączyć silnik asynchroniczny 380

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci trójfazowej

  1. Podstawowe schematy połączeń
  2. Korzystanie ze schematu gwiazda-trójkąt
  3. Trójfazowy rozrusznik magnetyczny
  4. Wideo

Działanie trójfazowych silników elektrycznych jest uważane za o wiele bardziej wydajne i wydajne niż silniki jednofazowe o mocy 220 V. Dlatego w przypadku trzech faz zaleca się podłączenie odpowiedniego urządzenia trójfazowego. W rezultacie podłączenie silnika trójfazowego do sieci trójfazowej zapewnia nie tylko ekonomiczną, ale również stabilną pracę urządzenia. Nie jest konieczne dodawanie żadnych urządzeń rozruchowych do schematu połączenia, ponieważ bezpośrednio po uruchomieniu silnika powstaje pole magnetyczne w uzwojeniach stojana. Głównym warunkiem normalnego działania takich urządzeń jest prawidłowe wykonanie połączenia i zgodność ze wszystkimi zaleceniami.

Schematy połączeń

Pole magnetyczne utworzone przez trzy uzwojenia zapewnia obrót wirnika silnika elektrycznego. Tak więc energia elektryczna zamieniana jest na mechaniczną.

Połączenie można wykonać na dwa główne sposoby - gwiazdę lub trójkąt. Każdy z nich ma swoje zalety i wady. Obwód gwiazdy zapewnia płynniejszy rozruch urządzenia, jednak moc silnika spada o około 30% wartości nominalnej. W tym przypadku połączenie delta ma pewne zalety, ponieważ nie występuje utrata mocy. Istnieje jednak również funkcja związana z bieżącym obciążeniem, która znacznie wzrasta podczas rozruchu. Warunek ten ma negatywny wpływ na izolację przewodów. Izolacja może zostać przebita, a silnik całkowicie zawiedzie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na europejski sprzęt, wyposażony w silniki elektryczne, przeznaczony do napięcia 400/690 V. Zaleca się do podłączenia do naszych sieci 380 woltów wyłącznie metodą trójkąta. W przypadku połączenia gwiazdowego takie silniki natychmiast wypalają się pod obciążeniem. Ta metoda ma zastosowanie tylko do krajowych silników elektrycznych trójfazowych.

W nowoczesnych jednostkach znajduje się skrzynka przyłączeniowa, w której wyprowadzane są końce uzwojeń. Ich liczba może wynosić trzy lub sześć. W pierwszym przypadku schemat połączenia jest początkowo przejmowany metodą gwiazdową. W drugim przypadku silnik elektryczny może zostać włączony do sieci trójfazowej w obie strony. Oznacza to, że przy schemacie gwiaździstym trzy końce znajdujące się na początku uzwojeń są połączone wspólnym zwinięciem. Przeciwległe końce są połączone z fazami sieci 380 V, z której dostarczane jest zasilanie. W przypadku trójkąta wszystkie końce zwojów są połączone szeregowo ze sobą. Fazy ​​są połączone z trzema punktami, w których końce zwojów są ze sobą połączone.

Korzystanie ze schematu gwiazda-trójkąt

Stosunkowo rzadko stosuje się połączony schemat połączeń, znany jako "gwiazda-trójkąt". Pozwala to na płynny start z obwodem gwiazdy, a podczas głównej pracy włącza się trójkąt, zapewniając maksymalną moc jednostki.

Ten schemat połączeń jest dość skomplikowany, co wymaga użycia trzech magnetycznych rozruszników naraz. zainstalowane w uzwojeniach przyłączeniowych. Pierwszy MP jest podłączony do sieci i do końców uzwojeń. MP-2 i MP-3 są połączone z przeciwnymi końcami uzwojeń. Połączenie trójkąta następuje z drugim rozrusznikiem, a połączenie gwiazdowe z trzecim. Surowo zabrania się jednoczesnego włączania drugiego i trzeciego rozrusznika. Spowoduje to zwarcie między fazami z nimi połączonymi. Aby zapobiec takim sytuacjom, ustawia się blokadę między tymi rozrusznikami. Gdy jeden MP jest włączony, inny otwiera kontakty.

Działanie całego systemu odbywa się zgodnie z następującą zasadą: jednocześnie z włączeniem MP-1, MP-3, podłączony przez gwiazdę, jest włączony. Po płynnym uruchomieniu silnika, po pewnym czasie ustawionym przez przekaźnik, następuje przejście do normalnego trybu pracy. Następnie MP-3 jest wyłączony, a MP-2 jest włączony zgodnie ze schematem trójkąta.

Trójfazowy rozrusznik magnetyczny

Podłączenie silnika trójfazowego za pomocą startera magnetycznego odbywa się również za pomocą wyłącznika. Po prostu, ten schemat jest uzupełniony przez jednostkę włączania i wyłączania z odpowiednimi przyciskami START i STOP.

Jedna normalnie zamknięta faza podłączona do silnika jest podłączona do przycisku START. Podczas prasowania styk zamyka się, po czym prąd płynie do silnika. Należy jednak zauważyć, że po zwolnieniu przycisku START kontakty zostaną otwarte, a zasilanie nie zostanie odebrane. Aby temu zapobiec, magnetyczny rozrusznik jest wyposażony w inne dodatkowe złącze pinowe, tzw. Styk samozaciskowy. Działa jako element blokujący i zapobiega zerwaniu obwodu, gdy przycisk START jest wyłączony. Łańcuch można ostatecznie rozłączyć tylko za pomocą przycisku STOP.

W ten sposób połączenie silnika trójfazowego z siecią trójfazową można zrealizować na różne sposoby. Każda z nich jest wybierana zgodnie z modelem urządzenia i określonymi warunkami pracy.

380-woltowe połączenie silnika

Trójfazowy silnik asynchroniczny jest najczęstszym ze wszystkich silników elektrycznych. Mówi się, że elektrotechnika jest nauką o kontaktach. Większość problemów pojawiających się w obwodach elektrycznych jest spowodowana przez pewne kontakty. W asynchronicznym projekcie silnika nie ma żadnych kontaktów. To wyjaśnia jego niezawodność. Przy prawidłowym działaniu silniki te działają do momentu zużycia łożysk. Prawidłowe działanie zapewnia optymalną temperaturę i najwolniejszą zmianę właściwości izolacji. Łożyska, jak również uszkodzenie izolacji uzwojenia, są dwiema głównymi przyczynami asynchronicznych awarii silnika.

W trójfazowych sieciach energetycznych stosowane są dwa wykresy uzwojeń silników - "trójkąt" i "gwiazda". Schematy te jedynie określają warunki temperaturowe uzwojeń i obciążenie izolacji. Napięcie 380 V działa na każde uzwojenie po podłączeniu w "trójkącie" lub na obwodzie elektrycznym dwóch uzwojeń po połączeniu w "gwiazdę". Dlatego w tym samym urządzeniu uzwojenia połączone w "trójkącie" działają w cięższych trybach napięcia i temperatury. Daje to jednak wyższą moc mechaniczną na wale silnika.

  • Gdy uzwojenia są połączone zgodnie ze schematem "trójkąt", otrzymuje się półtorej razy moc w porównaniu ze schematem "gwiazda".

Proces przejścia od rozruchu silnika do stałych obrotów wirnika jest również bardziej energiczny pod względem prądu rozruchowego. W sieciach niskiego napięcia doprowadzi to do znacznego spadku napięcia podczas czasu przyspieszania wirnika. Dlatego zaleca się stosowanie silników asynchronicznych z wirnikiem fazowym i przekładniami w takich sieciach energetycznych. Ze względu na duże prądy rozruchowe "gwiazda" jest głównym obwodem do łączenia uzwojeń. Napięcie U dla każdego silnika jest najważniejszym parametrem, dlatego jest zawsze podane na tabliczce znamionowej i w dołączonej dokumentacji.

Ponieważ świat wytwarza dużą liczbę modeli silników przed podłączeniem uzwojeń w celu podłączenia do napięcia zasilania 380 V, konieczne jest upewnienie się, że krajowe standardy i modele są zgodne. Jeśli na tabliczce znamionowej podane są wyższe napięcia, zamiast powszechnie stosowanego połączenia w gwiazdę należy zastosować połączenie w trójkąt.

Najlepszy sposób na rozpoczęcie

W celu jak najefektywniejszego wykorzystania silnika asynchronicznego, zaleca się stosowanie połączonych trybów jego działania. Oznacza to użycie przełączających kołków uzwojenia w celu uzyskania wyboru jednej z dwóch opcji łączenia uzwojeń. Rozruch i przyspieszenie silnika odbywa się zgodnie ze schematem połączeń gwiazdowych. Po zakończeniu procesu przejściowego i osiągnięciu przez prąd rozruchowy wartości minimalnej następuje przełączenie na obwód trójkąta.

Taką kontrolę osiągają trzy grupy kontaktów z trzema kontaktami w każdej grupie. Aby przejście z jednego obwodu do drugiego nie prowadziło do wypadku, należy wykonać pewną sekwencję wyzwalania styków.

  • Podczas uruchamiania silnika asynchronicznego, pierwsza i druga grupa są zamknięte. Nie ma znaczenia, które z nich najpierw zamknie kontakty.
  • Trzecia grupa pozostaje otwarta do końca przyspieszenia wirnika.
  • Gdy rotor zostanie przyspieszony, druga grupa otworzy kontakty.
  • Po pewnym czasie, który jest niezbędny do zakończenia otwierania drugiej grupy kontaktów, kontakty trzeciej grupy są zamknięte.
  • Silnik jest odłączony od trójfazowej sieci 380 V poprzez otwarcie styków pierwszej i drugiej grupy.
  • Aby przejście z jednego obwodu na drugi było bardziej bezpieczne, należy rozłączyć kontakty z pierwszej grupy, gdy kontakty drugiej grupy są odłączone, a kontakty trzeciej grupy są włączone.

Obwód wymaga trzech magnetycznych rozruszników ze stykami odpowiednimi do wyłączania prądów sterowanego silnika.

Trójfazowy silnik asynchroniczny jest urządzeniem składającym się z dwóch części: stojana i wirnika, które są oddzielone szczeliną powietrzną i nie mają ze sobą żadnego mechanicznego połączenia.

Na stojanie są trzy uzwojenia nawinięte na specjalny rdzeń magnetyczny, który jest zmontowany ze specjalnych elektrycznych płyt stalowych. Uzwojenia są nawijane w szczelinach stojana i ustawione pod kątem 120 stopni względem siebie.

Wirnik jest konstrukcją nośną z wirnikiem do wentylacji. Na potrzeby napędu elektrycznego wirnik może być bezpośrednio połączony z mechanizmem za pośrednictwem przekładni lub innych mechanicznych układów przenoszenia energii. Wirniki w maszynach asynchronicznych mogą być dwojakiego rodzaju:

    • Zwarty wirnik, który jest układem przewodów połączonych z końcami pierścieni. Powstały projekt przestrzenny, przypominający wiewiórkowe koło. Wirnik indukuje prądy, tworząc własne pole, współdziałając z polem magnetycznym stojana. To właśnie napędza wirnik.
    • Masywny wirnik jest jednoczęściową konstrukcją stopu ferromagnetycznego, w którym jednocześnie indukowane są prądy i który jest przewodnikiem magnetycznym. Z powodu pojawienia się prądów wirowych w masywnym wirniku, pola magnetyczne oddziałują, co jest siłą napędową wirnika.

Główną siłą napędową w asynchronicznym silniku trójfazowym jest wirujące pole magnetyczne, które występuje, po pierwsze, z powodu napięcia trójfazowego, a po drugie, względnego położenia uzwojeń stojana. Pod jej wpływem w wirniku powstają prądy, tworząc pole, które współdziała z polem stojana.

Silnik asynchroniczny jest wywoływany ze względu na fakt, że prędkość wirnika opóźnia się za częstotliwością obrotu pola magnetycznego, wirnik stale próbuje "dogonić" pole, ale jego częstotliwość jest zawsze mniejsza.

Główne zalety silników asynchronicznych

    • Prostota struktury, którą osiąga się dzięki nieobecności grup kolektorów, które mają szybkie zużycie i powodują dodatkowe tarcie.
    • Aby zasilać silnik asynchroniczny nie wymaga dodatkowych transformacji, może być zasilany bezpośrednio z trójfazowej sieci przemysłowej.
    • Ze względu na stosunkowo niewielką liczbę części silniki asynchroniczne są bardzo niezawodne, mają długą żywotność i są łatwe w utrzymaniu i naprawie.

Oczywiście maszyny trójfazowe nie są pozbawione wad.

    • Asynchroniczne silniki elektryczne mają wyjątkowo mały moment rozruchowy, co ogranicza zakres ich zastosowania.
    • Podczas rozruchu silniki te zużywają duże prądy podczas rozruchu, które mogą przekroczyć dopuszczalne wartości w danym systemie zasilania.
    • Silniki asynchroniczne zużywają znaczną moc bierną, co nie prowadzi do zwiększenia mechanicznej mocy silnika.

Różne schematy podłączania silników asynchronicznych do sieci 380 woltów

Aby silnik działał, istnieje kilka różnych schematów połączeń, z których najczęściej używanymi są gwiazda i trójkąt.

Jak podłączyć silnik trójfazowy "gwiazda"

Ta metoda połączenia jest używana głównie w sieciach trójfazowych o napięciu liniowym 380 woltów. Końce wszystkich zwojów: C4, C5, C6 (U2, V2, W2), - są połączone w jednym punkcie. Do początku uzwojenia: C1, C2, C3 (U1, V1, W1), - przewody fazowe A, B, C (L1, L2, L3) są połączone za pomocą sprzętu przełączającego. W tym przypadku napięcie między początkami uzwojeń będzie wynosić 380 woltów, a pomiędzy punktem połączenia przewodu fazowego a punktem połączenia uzwojeń będzie wynosić 220 woltów.

Tabliczka znamionowa silnika wskazuje możliwość podłączenia za pomocą metody "gwiazda" w postaci symbolu Y, a także może wskazywać, czy można go podłączyć przy użyciu innego obwodu. Połączenie zgodnie z tym schematem może mieć położenie neutralne, które jest połączone z punktem połączenia wszystkich uzwojeń.

Takie podejście skutecznie chroni silnik przed przeciążeniami za pomocą czterobiegunowego wyłącznika.

Połączenie w gwiazdę nie pozwala na uzyskanie pełnej mocy silnika elektrycznego przystosowanego do sieci 380 woltów, ponieważ na każdym z uzwojeń występuje napięcie 220 woltów. Jednak to połączenie pozwala uniknąć nadprądu, silnik uruchamia się płynnie.

Skrzynka zaciskowa będzie natychmiast widoczna, gdy silnik elektryczny zostanie podłączony zgodnie z obwodem gwiazdy. Jeżeli pomiędzy trzema zaciskami uzwojenia znajduje się zwora, oznacza to wyraźnie, że obwód ten jest używany. W innych przypadkach obowiązuje inny schemat.

Połączenie wykonujemy zgodnie ze schematem "trójkąt"

Aby silnik trójfazowy rozwijał swoją maksymalną moc znamionową, użyj połączenia, które zostało nazwane "trójkątem". W tym samym czasie koniec każdego zwoju jest połączony z początkiem następnego, co faktycznie tworzy trójkąt na schemacie obwodu.

Zaciski uzwojeń są połączone w następujący sposób: C4 jest podłączony do C2, C5 do C3, a C6 do C1. Nowe oznakowanie wygląda tak: U2 łączy się z V1, V2 z W1 i W2 cU1.

W sieciach trójfazowych między zaciskami uzwojeń będzie napięcie liniowe 380 woltów, a połączenie z obojętnym (zerowe) nie jest wymagane. Schemat ten ma tę funkcję również w tym, że występują duże prądy rozruchowe, których okablowanie może nie wytrzymać.

W praktyce połączenie łączone jest czasem używane, gdy połączenie gwiazda jest używane na etapie rozruchu i przetaktowywania, a w trybie pracy styczniki specjalne przełączają uzwojenia na obwód trójkąta.

W skrzynce zaciskowej połączenie trójkąta określa obecność trzech zworek między zaciskami uzwojeń. Na tabliczce znamionowej silnika łączność w trójkąt jest oznaczona symbolem. można również wskazać moc wytwarzaną w obwodzie gwiazdy i trójkąta.

Trójfazowe silniki asynchroniczne zajmują znaczącą pozycję wśród odbiorców energii elektrycznej ze względu na oczywiste zalety.

Odwracalny i nieodwracalny obwód rozrusznika magnetycznego

Czym jest magnetyczny rozrusznik to urządzenie przełączające zaprojektowane do automatycznego wielokrotnego włączania i wyłączania odbiorników energii elektrycznej, takie jak kocioł elektryczny, grzejnik elektryczny, silnik elektryczny itp.

Rozrusznik magnetyczny umożliwia zdalne sterowanie, włączanie i wyłączanie odbiornika w odległości od panelu sterowania. Najczęstszym zastosowaniem startera magnetycznego otrzymanego silnika asynchronicznego, za pomocą tego jest start, stop i rewers (zmiana kierunku obrotu wału) silnika.

Kolejny magnetyczny rozrusznik służy do rozładowywania styków o małej mocy. Na przykład, weź prosty przełącznik, który jest w domu, jest przeznaczony do włączania i wyłączania obciążenia nie więcej niż 10 Amp, określamy moc: pomnóż prąd przez 10 * 220 = 2200 W. Oznacza to, że za pomocą tego przełącznika można włączyć nie więcej niż dwadzieścia dwie żarówki 100W.

Rozładuj styk prostego przełącznika za pomocą magnetycznego rozrusznika trzeciego magnesu, którego styki mocy są zaprojektowane do włączania i wyłączania prądu 40 Amp, mocy, którą może on włączać i wyłączać: 40 * 220 = 8800 W. W rezultacie za pomocą jednego kliknięcia przełącznika możemy włączyć i wyłączyć całą drogę oświetlenia ulicznego przez styki rozrusznika magnetycznego.

Trzeci rozrusznik magnetyczny jest kontrolowany przez cewkę elektromagnetyczną, która zużywa 200W w momencie uruchomienia, aw stanie aktywnym zużywa tylko 25 W, co daje 200/380 = 0,52 A - jest to prąd potrzebny do uruchomienia rozrusznika i włączenia głównego obwodu mocy. Teraz wyobraź sobie, że możesz umieścić mały kompaktowy przełącznik, który będzie sterował magnetycznym rozrusznikiem, a on będzie włączał i wyłączał duże moce swoimi stykami mocy.

Nawet na rozruszniku magnetycznym cewki sterujące są zasilane napięciem 380 V, 220 V i 36 V dla bezpieczeństwa człowieka przed porażeniem elektrycznym. Na tokarkach zainstalować rozruszniki magnetyczne z cewkami na 36V. Jest to konieczne, aby sterowanie tokarki miało bezpieczne napięcie w przypadku awarii izolacji.

Co potrzebujesz przekaźnika termicznego wraz z magnetycznym rozrusznikiem. Przekaźnik termiczny chroni silnik przed przeciążeniem i przed niekompletną fazą. Co to jest tryb fazy niepełnej, to kiedy jedna z trzech faz zniknęła podczas działania silnika elektrycznego.

Przyczyny trybu jednofazowego: bezpiecznik na jednej fazie wypalony, styk na zacisku spalił się lub śruba na końcówce rozrusznika magnetycznego została odkręcona i drut fazowy wypadł z wibracji, słaby kontakt na stykach mocy rozrusznika.

Gdy silnik jest przeciążony lub pracuje w trybie niefazowym, prąd płynący przez przekaźnik termiczny wzrasta. Przewodzące bimetaliczne płyty nagrzewają się w przekaźniku termicznym, wyginają się pod działaniem ciepła i mechanicznie działają na otwarcie styku w przekaźniku termicznym, który odcina zasilanie cewki rozrusznika magnetycznego, silnik zostaje odłączony za pomocą rozrusznika.

SEMA PODŁĄCZENIE SILNIKA ASYNCHRONICZNEGO POPRZEZ MAGNETYCZNEGO ROZRUSZNIKA.

Program składa się z:
z QF - automatyczny przełącznik; KM1 - starter magnetyczny; P - przekaźnik termiczny; M - silnik asynchroniczny; OL - bezpiecznik; przyciski sterujące (C-stop, Start). Rozważ działanie obwodu w dynamice.
Włącz zasilanie QF - przełącznik automatyczny, naciśnij przycisk "Start", gdy jego normalnie otwarty kontakt dostarcza napięcia do cewki KM1 - rozrusznik magnetyczny.

KM1 - wyzwalany jest rozrusznik magnetyczny i przy normalnie otwartych stykach mocy doprowadza napięcie do silnika. Aby nie trzymać przycisku "Start", aby silnik pracował, musi zostać zmostkowany za pomocą styku KM1, magnetycznego rozrusznika, z normalnie otwartym blokiem.
Po uruchomieniu rozrusznika blok styków zamyka się i przycisk "Start" może zostać zwolniony, prąd przepływa przez blok stykowy do cewki KM1.

Wyłączamy silnik, wciskamy przycisk "C - stop", normalnie zamknięty styk otwiera się, a napięcie do KM1 - cewka zatrzymuje się, rdzeń startera wraca do pierwotnego położenia odpowiednio pod wpływem działania sprężyn, styki powracają do normalnego stanu, wyłączając silnik. Gdy przekaźnik termiczny jest aktywny - "P", normalnie zamknięty styk "P" otwiera się, wyłączenie następuje w ten sam sposób.

Nieodwracalny obwód rozrusznika magnetycznego z cewką 380V.

ODWRÓCONY SCHEMAT MAGNETYCZNEGO URUCHOMIENIA.

Schemat składa się w ten sam sposób, tak jak w schemacie nieodwracalnym, przycisk odwrotny i starter magnetyczny zostały jednoznacznie dodane.

Zasada działania obwodu jest nieco trudniejsza, rozważymy w dynamice Czego wymaga obwód, odwrotna strona silnika z powodu inwersji dwóch faz. W tym samym czasie potrzebna jest blokada, która uniemożliwiłaby włączenie drugiego rozrusznika, jeśli działa pierwszy i na odwrót. Jeśli włączysz jednocześnie dwa rozruszniki, wystąpi zwarcie - zwarcie na stykach mocy rozrusznika.

Włącz QF - przełącznik automatyczny, wciśnij przycisk "Start [1]", przyłóż napięcie do cewki startowej KM1, uruchomi się rozrusznik. Styki zasilania włączają silnik, a przycisk uruchamiania Start [1] jest zablokowany.

Blokowanie drugiego rozrusznika KM2 jest wykonywane przez normalnie zamknięty blok KM1 przez kontakt. Po uruchomieniu KM1 - rozrusznik otwiera się KM1 - jednostka stykowa otwiera w ten sposób przygotowany łańcuch cewki drugiego KM2 - rozrusznika magnetycznego.

Aby odwrócić silnik, należy go wyłączyć. Wyłączając silnik, naciskając przycisk "C - stop", napięcie jest usuwane z cewki, która działała. Styki startera i bloku zostają przywrócone do pierwotnej pozycji przez działanie sprężyn.

Obwód jest gotowy do odwrócenia, wciskamy przycisk "Start [2]", przykładamy napięcie do cewki - KM2, starter - KM2 jest włączony i włącza silnik w przeciwnym kierunku. Przycisk "Start [2]" blokuje blok za pomocą styku KM2, a normalnie zamknięty styk blokowy KM2 otwiera i blokuje gotowość cewki zapłonowej KM1.
Gdy przekaźnik termiczny jest aktywny - "P", normalnie zamknięty styk "P" otwiera się, wyłączenie następuje w ten sam sposób.

Odwracalny obwód rozrusznika magnetycznego z cewką 380V.

Zasada działania magnetycznego obwodu rozruchowego z cewką 220 V jest taka sama jak w przypadku cewki 380V.

Nieodwracalny obwód rozrusznika magnetycznego z cewką 220V.

Odwracalny obwód rozrusznika magnetycznego z cewką 220V.

ELECTRIC.RU

Wyszukaj

Schematy połączeń silnika trójfazowego. Do sieci trzeciej i pierwszej fazy

Trójfazowe schematy połączeń silnika - silniki zaprojektowane do pracy z sieci trójfazowej mają moc znacznie wyższą niż 220-woltowe silniki jednofazowe. Dlatego jeśli w pomieszczeniu roboczym są trzy fazy prądu przemiennego, to urządzenie musi być zamontowane w odniesieniu do połączenia z trzema fazami. W rezultacie trójfazowy silnik podłączony do sieci zapewnia oszczędność energii, stabilną pracę urządzenia. Nie trzeba podłączać dodatkowych elementów do uruchomienia. Jedynym warunkiem prawidłowego działania urządzenia jest bezbłędne połączenie i instalacja obwodu, zgodnie z zasadami.

Trójfazowe diagramy połączeń silnika

Spośród wielu systemów stworzonych przez specjalistów do montażu silnika indukcyjnego, praktycznie stosuje się dwie metody.

1. Schemat gwiazdy.
2. Schemat trójkąta.

Nazwy obwodów podane są metodą łączenia uzwojeń z siecią zasilającą. Aby określić na silniku elektrycznym, do jakiego obwodu jest on podłączony, należy spojrzeć na wskazane dane na metalowej płytce, która jest zamontowana na obudowie silnika.

Nawet w starszych modelach silników można określić sposób podłączenia uzwojeń stojana, a także napięcie sieci. Ta informacja będzie poprawna, jeśli silnik był już w użyciu i nie występują żadne problemy podczas pracy. Ale czasami trzeba wykonać pomiary elektryczne.

Schematy połączeń dla trójfazowego silnika gwiazdowego umożliwiają płynne uruchomienie silnika, ale moc okazuje się mniejsza niż nominalna wartość o 30%. W związku z tym schemat mocy trójkąta pozostaje w wygranej. Występuje funkcja na prądzie obciążenia. Natężenie prądu wzrasta gwałtownie podczas rozruchu, co niekorzystnie wpływa na uzwojenie stojana. Wytwarzane ciepło wzrasta, co ma szkodliwy wpływ na izolację uzwojenia. Prowadzi to do awarii izolacji i awarii silnika elektrycznego.

Wiele europejskich urządzeń dostarczanych na rynek krajowy jest wyposażonych w europejskie silniki elektryczne pracujące napięciami od 400 do 690 V. Te 3-fazowe silniki muszą być instalowane w sieci 380-woltowej napięcia wewnętrznego tylko w trójkątnym obwodzie uzwojenia stojana. W przeciwnym razie silniki natychmiast ulegną awarii. Rosyjskie silniki w trzech fazach są połączone gwiazdą. Od czasu do czasu montuje się trójkąt, aby uzyskać jak najwięcej mocy z silnika stosowanego w specjalnych typach urządzeń przemysłowych.

Producenci dzisiaj umożliwiają podłączenie trójfazowych silników elektrycznych według dowolnego schematu. Jeśli w skrzynce instalacyjnej znajdują się trzy końce, powstaje obwód gwiazdowy. A jeśli istnieje sześć wniosków, to silnik można podłączyć zgodnie z dowolnym schematem. Podczas montażu przez gwiazdę konieczne jest połączenie trzech przewodów uzwojenia w jeden węzeł. Pozostałe trzy zaciski dotyczą zasilania fazy 380 wolt. W układzie trójkąta końce zwojów są połączone szeregowo w kolejności pomiędzy sobą. Moc fazowa jest połączona z punktami węzłów końcowych uzwojeń.

Sprawdzanie schematu elektrycznego silnika

Wyobraź sobie najgorszą wersję wykonanego połączenia uzwojenia, gdy przewody nie są oznaczone fabrycznie, obwód jest montowany wewnątrz obudowy silnika, a jeden kabel jest wyprowadzany na zewnątrz. W takim przypadku należy zdemontować silnik, zdjąć pokrywę, rozmontować wnętrze, rozprowadzić przewody.

Metoda określania faz stojana

Po odłączeniu końców przewodów, do pomiaru rezystancji używany jest multimetr. Jedna sonda jest podłączona do dowolnego przewodu, druga jest doprowadzana z kolei do wszystkich przewodów, aż do znalezienia szpilki należącej do uzwojenia pierwszego przewodu. Podobnie, resztę ustaleń. Należy pamiętać, że oznakowanie przewodów jest w jakikolwiek sposób obowiązkowe.

Jeśli nie ma multimetru lub innego urządzenia, używane są samodzielnie wykonane sondy wykonane z żarówek, przewodów i baterii.

Polaryzacja uzwojenia

Aby znaleźć i określić biegunowość uzwojeń, należy zastosować kilka sztuczek:

• Podłącz impulsowy prąd DC.
• Podłącz źródło prądu przemiennego.

Obie metody działają na zasadzie przykładania napięcia do jednej cewki i jej transformacji przez rdzeniowy obwód magnetyczny.

Jak sprawdzić polaryzację uzwojeń za pomocą akumulatora i testera

Woltomierz o zwiększonej czułości, który może reagować na impuls, jest podłączony do styków jednego uzwojenia. Napięcie jest szybko połączone z inną cewką za pomocą jednego bieguna. W czasie połączenia kontroluj odchylenie strzałki woltomierza. Jeśli strzałka przesunie się na plus, polaryzacja zbiega się z drugim uzwojeniem. Kiedy kontakt zostanie otwarty, strzałka zmieni się na minus. W przypadku trzeciego uzwojenia eksperyment jest powtarzany.

Zmieniając odprowadzenia na inne uzwojenie po włączeniu akumulatora, określa się, jak prawidłowo wykonuje się znakowanie końców uzwojeń stojana.

Test AC

Dowolne dwa uzwojenia zawierają równoległe końce do multimetru. Trzecie uzwojenie zawiera napięcie. Patrzą na to, co pokazuje woltomierz: jeśli biegunowość obu zwojów się pokrywa, to woltomierz wskaże wielkość napięcia, jeśli polaryzacje są różne, pokaże zero.

Polaryzację trzeciej fazy określa się, przełączając woltomierz, zmieniając położenie transformatora na inne uzwojenie. Następnie wykonaj pomiary kontrolne.

Wzór gwiazdy

Ten rodzaj obwodu podłączeniowego silnika jest tworzony przez połączenie uzwojeń w różne obwody, połączone przez neutralny i wspólny punkt fazowy.

Taki schemat tworzy się po sprawdzeniu polaryzacji uzwojeń stojana w silniku elektrycznym. Napięcie jednofazowe przy 220 V przez maszynę służy fazie na początku 2 uzwojeń. Do jednego wbudowanego w kondensatory przerwy: praca i uruchomienie. Na trzecim końcu gwiazdy w dół przewód zasilający.

Wartość kondensatora (pracy) określona jest przez wzór empiryczny:

C = (2800 · I) / U

W przypadku schematu rozruchowego pojemność jest zwiększana 3 razy. W działaniu silnika pod obciążeniem konieczne jest kontrolowanie wielkości prądów uzwojenia za pomocą pomiarów, w celu skorygowania pojemności kondensatorów zgodnie ze średnim obciążeniem mechanizmu napędowego. W przeciwnym razie urządzenie przegrzeje się, awaria izolacji.

Podłączenie silnika do pracy odbywa się za pomocą przełącznika PNVS, jak pokazano na rysunku.

Stworzyło już parę styków zamykających, które razem doprowadzają napięcie do 2 obwodów za pomocą przycisku "Start". Po zwolnieniu przycisku łańcuch jest zepsuty. Ten styk służy do uruchamiania obwodu. Pełne wyłączenie zasilania następuje przez kliknięcie "Stop".

Wzór trójkąta

Okablowanie trójfazowego silnika z trójkątem jest powtórzeniem poprzedniej opcji podczas startu, ale różni się sposobem włączenia uzwojeń stojana.

Prądy przechodzące przez nie są większe niż wartość obwodu gwiazdy. Kondensatory robocze kondensatorów wymagają zwiększonych pojemności nominalnych. Są one obliczane według wzoru:

C = (4800 · I) / U

Poprawność wyboru pojemności oblicza się również przez stosunek prądów w cewce stojana przez pomiar z obciążeniem.

Silnik siłownika magnetycznego

Trójfazowy silnik elektryczny działa poprzez rozrusznik magnetyczny w podobny sposób z wyłącznikiem. Schemat ten ma również włącznik / wyłącznik z przyciskami Start i Stop.

Jedna faza, normalnie zamknięta, podłączona do silnika, jest podłączona do przycisku Start. Po naciśnięciu styki zamykają się, prąd płynie do silnika elektrycznego. Należy pamiętać, że po zwolnieniu przycisku Start, terminale się otworzą, zasilanie zostanie wyłączone. Aby zapobiec takiej sytuacji, starter magnetyczny jest dodatkowo wyposażony w styki pomocnicze, które nazywane są odbiorem własnym. Blokują łańcuch, nie pozwalają mu się zepsuć po zwolnieniu przycisku Start. Możesz wyłączyć zasilanie za pomocą przycisku Stop.

W rezultacie 3-fazowy silnik elektryczny może być podłączony do trójfazowej sieci napięciowej przy użyciu całkowicie różnych metod, które są wybierane zgodnie z modelem i typem urządzenia, warunkami pracy.

Podłączanie silnika do maszyny

Ogólna wersja takiego schematu połączenia wygląda jak na rysunku:

Tutaj pokazany jest wyłącznik, który wyłącza napięcie zasilania silnika elektrycznego podczas nadmiernego obciążenia prądem i zwarcia. Wyłącznik automatyczny to prosty 3-biegunowy przełącznik z termiczną automatyczną charakterystyką obciążenia.

W celu przybliżonego obliczenia i oceny wymaganego prądu ochrony termicznej należy podwoić moc wymaganą przez silnik przeznaczony do pracy trójfazowej. Moc znamionowa jest podana na metalowej blaszce na obudowie silnika.

Takie trójfazowe schematy połączeń silnika mogą działać, jeśli nie ma innych opcji połączeń. Nie można przewidzieć czasu trwania pracy. To jest to samo, jeśli skręcasz drut aluminiowy za pomocą miedzi. Nigdy nie wiesz, jak długo będzie palił się twista.

Podczas stosowania takiego schematu należy starannie wybrać prąd dla maszyny, który powinien być o 20% większy niż prąd silnika. Wybierz właściwości ochrony termicznej z marginesem, aby blokowanie nie działało podczas uruchamiania.

Jeśli, na przykład, silnik ma moc 1,5 kilowata, maksymalny prąd wynosi 3 ampery, to maszyna potrzebuje co najmniej 4 ampery. Zaletą tego schematu połączenia silnika jest niski koszt, prosta realizacja i konserwacja. Jeśli silnik elektryczny jest pod jednym numerem, a cała zmiana działa, to występują następujące wady:

  1. Nie można regulować prądu termicznego wyłącznika. Aby chronić silnik elektryczny, prąd ochronny wyłącznika jest ustawiony na 20% więcej niż prąd roboczy przy wartości znamionowej silnika. Prąd silnika elektrycznego musi zostać zmierzony za pomocą kleszczy po pewnym czasie, aby wyregulować prąd ochrony termicznej. Ale prosty wyłącznik nie ma możliwości regulacji prądu.
  2. Nie można zdalnie wyłączyć i włączyć silnika elektrycznego.

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej

Asynchroniczne silniki trójfazowe, a mianowicie ze względu na ich szeroki rozkład, często muszą być stosowane, składają się ze stałego stojana i ruchomego wirnika. W szczelinach stojana o kątowej odległości 120 stopni elektrycznych, przewody uzwojeń są ułożone, a ich początki i końce (C1, C2, C3, C4, C5 i C6) są doprowadzane do skrzynki połączeniowej. Uzwojenia mogą być połączone zgodnie ze schematem "gwiazda" (końce uzwojeń są wzajemnie połączone, napięcie zasilające dostarczane jest do ich początków) lub "trójkąt" (końce jednego uzwojenia są połączone z początkiem drugiego).

W skrzynce przyłączeniowej styki są zwykle przesunięte - naprzeciwko C1 nie jest C4, ale C6, naprzeciwko C2 - C4.

Gdy silnik trójfazowy jest podłączony do sieci trójfazowej, przy różnych uzwojeniach w różnych punktach czasowych, prąd zaczyna płynąć, tworząc wirujące pole magnetyczne, które oddziałuje z wirnikiem, powodując jego obrót. Po włączeniu silnika w sieci jednofazowej moment obrotowy, który może przenosić wirnik, nie jest tworzony.

Wśród różnych sposobów łączenia trójfazowych silników elektrycznych z siecią jednofazową najprościej jest połączyć trzeci kontakt przez kondensator zmieniający fazę.

Częstotliwość obrotowa silnika trójfazowego pracującego w sieci jednofazowej pozostaje prawie taka sama jak w przypadku sieci trójfazowej. Niestety nie można tego powiedzieć o mocy, której straty osiągają znaczące wartości. Dokładne wartości strat mocy zależą od schematu elektrycznego, warunków pracy silnika i wartości pojemności kondensatora zmieniającego fazę. Z grubsza, silnik trójfazowy w sieci jednofazowej traci około 30-50% swojej mocy.

Nie wszystkie trójfazowe silniki elektryczne są w stanie dobrze pracować w sieciach jednofazowych, jednak większość z nich radzi sobie z tym zadaniem dość zadowalająco - z wyjątkiem utraty mocy. Zasadniczo do pracy w sieciach jednofazowych stosuje się silniki asynchroniczne z wirnikiem klatkowym (A, AO2, AOL, APN itp.).

Asynchroniczne silniki trójfazowe są zaprojektowane dla dwóch nominalnych napięć sieci - 220/127, 380/220 itd. Najczęstsze silniki elektryczne o napięciu roboczym uzwojeń to 380 / 220V (380V dla gwiazdy, 220 dla trójkąta), większe napięcie dla gwiazdy, mniej dla trójkąta, w paszporcie i na tabliczce silników, wśród innych parametrów, praca napięcie uzwojeń, schemat ich połączenia i możliwość jego zmiany.

Oznaczenie na tabliczce A wskazuje, że uzwojenia silnika można podłączyć jako "trójkąt" (220 V) i "Gwiazda" (380 V). Po włączeniu silnika trójfazowego w sieci jednofazowej, pożądane jest zastosowanie obwodu "trójkątnego", ponieważ w tym przypadku silnik straci mniej mocy niż w przypadku połączenia z "gwiazdą".

Płyta B informuje, że uzwojenia silnika są połączone zgodnie ze schematem "gwiazda" i nie ma możliwości przełączenia ich na "trójkąt" w skrzynce przyłączeniowej (są tylko trzy zaciski). W tym przypadku pozostaje albo znieść dużą stratę mocy, podłączając silnik zgodnie ze schematem "gwiazdy", albo po wejściu w uzwojenie silnika, spróbuj usunąć brakujące końce, aby połączyć uzwojenia zgodnie ze schematem "trójkąt".

Początki i zakończenia uzwojeń (różne opcje)

Najłatwiej jest, gdy uzwojenie w istniejącym silniku 380 / 220V jest już połączone w "trójkątny" schemat. W takim przypadku wystarczy podłączyć przewody doprowadzające i kondensatory robocze i rozruchowe do zacisków silnika zgodnie ze schematem połączeń.

Jeżeli w silniku uzwojenia połączone są "gwiazdą", i można ją zmienić na "trójkąt", to również ten przypadek nie może być uważany za skomplikowany. Trzeba tylko zmienić schemat połączeń uzwojeń na "trójkącie", używając do tego zworki.

Definicja początków i końców zwojów. Sytuacja jest bardziej skomplikowana, jeśli do skrzynki przyłączeniowej zostanie doprowadzonych 6 przewodów bez wskazania ich przynależności do określonego uzwojenia i oznaczenia początków i końców. W tym przypadku sprawa sprowadza się do rozwiązania dwóch problemów (Ale zanim to zrobisz, musisz spróbować znaleźć jakąkolwiek dokumentację dla silnika elektrycznego w Internecie.) Można to opisać, do czego należą przewody o różnych kolorach.

  • określenie par przewodów związanych z tym samym uzwojeniem;
  • znajdowanie początku i końca uzwojeń.

Pierwszy problem rozwiązuje "dzwonienie" wszystkich przewodów za pomocą testera (rezystancja pomiarowa). Jeśli nie ma urządzenia, można je rozwiązać za pomocą żarówki z latarki i akumulatorów, podłączając istniejące przewody do obwodu szeregowo z żarówką. Jeśli ta ostatnia zaświeci się, oba sprawdzane końce należą do tego samego uzwojenia. W ten sposób określa się trzy pary drutów (A, B i C na poniższym rysunku) związanych z trzema uzwojeniami.

Drugie zadanie (określenie początku i końca uzwojenia) jest nieco bardziej skomplikowane i wymaga obecności baterii i woltomierza przełączającego. Cyfrowy nie jest dobry z powodu bezwładności. Procedura określania końców i początków uzwojenia jest pokazana na schematach 1 i 2.

Akumulator jest podłączony do końców jednego uzwojenia (na przykład A), a woltomierz przełącznika do końców innego (na przykład B). Teraz, jeśli przerwiesz kontakt przewodów A z akumulatorem, strzałka woltomierza będzie obracać się w tym czy innym kierunku. Następnie należy podłączyć woltomierz do uzwojenia C i wykonać tę samą operację, z rozerwaniem baterii. Jeśli to konieczne, zmieniając polaryzację uzwojenia C (zamieniając końce C1 i C2), należy upewnić się, że igła woltomierza porusza się w tym samym kierunku, co w przypadku uzwojenia B. W ten sam sposób, uzwojenie A jest również sprawdzane z akumulatorem podłączonym do uzwojenia C lub B.

W wyniku wszystkich manipulacji powinny się zdarzyć następujące rzeczy: gdy styki baterii z którymkolwiek z zwojów ulegną zerwaniu na 2 inne, powinien pojawić się potencjał elektryczny o tej samej biegunowości (ramię instrumentu odchyla się w jednym kierunku). Pozostaje teraz oznaczyć wnioski jednej wiązki jako początkowej (A1, B1, C1), a wnioski drugiej strony jako końcówki (A2, B2, C2) i połączyć je zgodnie z wymaganym schematem - "trójkąt" lub "gwiazda" (jeśli napięcie silnika wynosi 220 / 127V ).

Wyodrębnij brakujące końce. Być może najtrudniejszym przypadkiem jest, gdy silnik ma połączenie w gwiazdę i nie ma możliwości przełączenia go na "trójkąt" (tylko trzy przewody są doprowadzane do skrzynki połączeniowej - początek zwojów to C1, C2, C3) (patrz rysunek poniżej). W tym przypadku, aby podłączyć silnik zgodnie ze schematem "trójkąt", konieczne jest doprowadzenie brakujących końców cewek C4, C5, C6 do skrzynki.

W tym celu należy zapewnić dostęp do uzwojenia silnika poprzez zdjęcie pokrywy i ewentualnie usunięcie wirnika. Poszukaj i nie izoluj miejsca zrostów. Odłączyć końce i elastyczne przewody lutowane do nich. Wszystkie połączenia niezawodnie izolują, mocują przewody silnym gwintem do uzwojenia i wyprowadzają końce do skrzynki zaciskowej silnika. Określają one przynależność końców do początków uzwojeń i łączą zgodnie ze schematem "trójkąt", łącząc początki niektórych uzwojeń z końcami innych (od C1 do C6, od C2 do C4, od C3 do C5). Znalezienie brakujących celów wymaga pewnych umiejętności. Uzwojenia silnika mogą zawierać nie jedno, ale kilka zrostów, które nie są tak łatwe do zrozumienia. Dlatego, jeśli nie ma odpowiednich kwalifikacji, możliwe jest, że nie pozostaje nic innego, jak podłączyć silnik trójfazowy zgodnie ze schematem "gwiazdy", po zaakceptowaniu znacznej utraty mocy.

Schematy połączeń silnika trójfazowego z siecią jednofazową

Rozpoczęcie realizacji. Rozruch silnika trójfazowego bez obciążenia może być wykonany z kondensatora roboczego (więcej szczegółów poniżej), ale jeśli silnik elektryczny ma pewne obciążenie, albo się nie uruchomi, albo bardzo szybko osiągnie rozpęd. Następnie do szybkiego uruchomienia potrzebny jest dodatkowy kondensator rozruchowy Cn (obliczanie pojemności kondensatora opisano poniżej). Kondensatory rozruchowe są włączane tylko na czas uruchomienia silnika (2-3 sekundy, aż prędkość osiągnie około 70% nominalnej), następnie kondensator rozruchowy musi zostać odłączony i rozładowany.

Wygodny rozruch silnika trójfazowego za pomocą specjalnego przełącznika, jednej pary styków, która zamyka się po naciśnięciu przycisku. Po zwolnieniu niektóre kontakty są otwarte, a inne pozostają włączone, dopóki nie zostanie naciśnięty przycisk zatrzymania.

Reverse. Kierunek obrotu silnika zależy od tego, z którym stykiem ("fazą") połączone jest uzwojenie trzeciej fazy.

Kierunek obrotów może być kontrolowany przez połączenie tego ostatniego, poprzez kondensator, z dwupozycyjnym przełącznikiem dwupozycyjnym połączonym przez dwa jego styki do pierwszego i drugiego uzwojenia. W zależności od położenia przełącznika, silnik obraca się w jednym lub drugim kierunku.

Poniższy rysunek przedstawia obwód z kondensatorem rozruchowym i roboczym oraz przycisk rewersyjny, umożliwiający wygodne sterowanie silnikiem trójfazowym.

Połączenie w gwiazdę. Podobny schemat podłączenia silnika trójfazowego do sieci o napięciu 220 V jest stosowany do silników elektrycznych, w których uzwojenia są oceniane na 220/127 V.

Kondensatory. Wymagana pojemność kondensatorów roboczych do pracy silnika trójfazowego w sieci jednofazowej zależy od obwodu połączeniowego uzwojenia silnika i innych parametrów. W przypadku połączenia w gwiazdę pojemność obliczana jest za pomocą następującego wzoru:

Aby połączyć "trójkąt":

Gdzie Ср jest pojemnością kondensatora roboczego w mikrofaradzie, I jest prądem w A, U jest napięciem sieciowym w V. Prąd jest obliczany według wzoru:

Gdzie P - moc silnika kW; n - sprawność silnika; cosf - współczynnik mocy, 1,73 - współczynnik charakteryzujący stosunek prądów liniowych i fazowych. Wydajność i współczynnik mocy podano w paszporcie i na tabliczce znamionowej silnika. Zwykle ich wartość mieści się w zakresie 0,8-0,9.

W praktyce wartość pojemności kondensatora roboczego połączonego przez "różnicę" można obliczyć za pomocą uproszczonej formuły C = 70 • Ph, gdzie Ph jest mocą znamionową silnika elektrycznego w kW. Zgodnie z tą formułą na każde 100 watów mocy silnika potrzeba około 7 mikrofaradów pojemności kondensatora roboczego.

Prawidłowość wyboru pojemności kondensatora jest sprawdzana przez wyniki pracy silnika. Jeśli jego wartość jest większa niż wymagana w danych warunkach pracy, silnik przegrzeje się. Jeśli pojemność jest mniejsza niż wymagana, moc wyjściowa silnika będzie zbyt mała. Rozsądnie jest wybrać kondensator do silnika trójfazowego, zaczynając od małej pojemności i stopniowo zwiększając jego wartość do optimum. Jeśli jest to możliwe, lepiej jest wybrać pojemność poprzez pomiar prądu w przewodach podłączonych do sieci i do kondensatora roboczego, na przykład za pomocą miernika cęgowego. Aktualna wartość powinna być najbliższa. Pomiary należy wykonywać w trybie, w którym silnik będzie pracował.

Przy określaniu zdolności początkowej opiera się przede wszystkim na wymaganiach dotyczących tworzenia wymaganego momentu rozruchowego. Nie należy mylić początkowej pojemności z pojemnością wyjściowego kondensatora. W powyższych schematach pojemność początkowa jest równa sumie pojemności kondensatorów roboczych (Cp) i rozruchowych (Cn).

Jeżeli, w zależności od warunków pracy, silnik jest uruchamiany bez obciążenia, wówczas przyjmuje się, że początkowa pojemność jest równa pojemności roboczej, to znaczy, że kondensator rozruchowy nie jest potrzebny. W tym przypadku schemat włączania jest uproszczony i tania. W tym uproszczeniu i głównym ograniczeniu kosztów systemu można zorganizować możliwość odciążenia, na przykład, umożliwiając szybką i wygodną zmianę położenia silnika w celu poluzowania napędu pasowego, lub poprzez wykonanie rolki dociskowej do napędu pasowego, na przykład, jak w sprzęgle tarczowym koła chodzącego.

Uruchomienie pod obciążeniem wymaga obecności dodatkowej pojemności (C) podłączonej w momencie uruchomienia silnika. Zwiększenie zdolności do wyłączenia prowadzi do zwiększenia początkowego momentu obrotowego, a przy pewnej jego wartości moment osiąga najwyższą wartość. Dalszy wzrost wydajności prowadzi do przeciwnego wyniku: początkowy moment obrotowy zaczyna maleć.

W zależności od stanu rozruchu silnika pod obciążeniem zbliżonym do nominalnego, pojemność początkowa powinna być 2-3 razy większa niż pojemność robocza, to znaczy, jeżeli kondensator roboczy ma pojemność 80 μF, wówczas kondensator rozruchowy powinien wynosić 80-160 μF, co da moc wyjściową (suma pojemność kondensatorów roboczych i rozruchowych) 160-240 mikrofaradów. Ale jeśli silnik ma małe obciążenie przy rozruchu, pojemność kondensatora rozruchowego może być mniejsza lub, jak stwierdzono powyżej, może w ogóle nie istnieć.

Kondensatory rozruchowe działają przez krótki czas (tylko kilka sekund przez cały czas włączania). To pozwala ci korzystać przy uruchamianiu silnika najtańsze wyrzutnie kondensatory elektrolityczne specjalnie zaprojektowane do tego celu (http://www.platan.ru/cgi-bin/qweryv.pl/0w10609.html).

Należy zauważyć, że silnik podłączony do sieci jednofazowej poprzez kondensator działający bez obciążenia na uzwojeniu zasilanym przez kondensator, prąd jest o 20-30% wyższy niż znamionowy. Dlatego też, jeśli silnik jest używany w trybie niedociążonym, wówczas pojemność kondensatora roboczego powinna zostać zmniejszona. Ale wtedy, jeśli silnik został uruchomiony bez kondensatora rozruchowego, może być wymagane to drugie.

Lepiej jest używać nie jednego dużego kondensatora, ale kilku mniejszych, częściowo ze względu na możliwość wyboru optymalnej pojemności, łączenia dodatkowych lub odłączania niepotrzebnych, te ostatnie mogą być używane jako początkowe. Wymagana liczba mikrofaradów jest typowana przez połączenie kilku kondensatorów równolegle, przy założeniu, że całkowita pojemność w połączeniu równoległym jest obliczana według wzoru: Cogólne = C1 + C1 +. + Dziękin.

Jako robotnicy zwykle stosuje się metalizowane kondensatory papierowe lub foliowe (MBGO, MBG4, K75-12, K78-17 MBGP, KGB, MBGB, BHT, SVV-60). Dopuszczalne napięcie nie powinno być mniejsze niż 1,5-krotność napięcia sieci.