Jaka jest różnica między asynchronicznymi połączeniami silnika: gwiazda i trójkąt?

  • Liczniki

Asynchroniczne silniki trójfazowe są bardziej wydajne niż silniki jednofazowe i są znacznie powszechniejsze. Urządzenia elektryczne działające na napęd silnikowy, najczęściej wyposażone w trójfazowe silniki elektryczne.

Warianty połączeń uzwojeń stojana w silniku asynchronicznym

Silnik składa się z dwóch części: obracającego się wirnika i nieruchomego stojana. Wirnik znajduje się wewnątrz stojana. Oba elementy mają przewodzące uzwojenia. Uzwojenie stojana jest układane w rowkach obwodu magnetycznego z odległością 120 stopni elektrycznych. Początki i końce zwojów umieszcza się w skrzynce elektrycznej i mocuje w dwóch rzędach. Kontakty oznaczone są literą C, każdemu z nich przypisane jest oznaczenie numeryczne od 1 do 6.

Fazy ​​uzwojeń stojana po podłączeniu do sieci są połączone zgodnie z jednym ze schematów:

  • "Trójkąt" (Δ);
  • "Gwiazda" (Y);
  • połączony schemat gwiazda-trójkąt (Δ / Y).

Połączenie według połączonego schematu dotyczy silników o mocy powyżej 5 kW.

"Gwiazda" odnosi się do połączenia wszystkich końców uzwojeń stojana w jednym punkcie. Napięcie zasilające dostarczane jest na początku każdego z nich. Gdy uzwojenia są połączone szeregowo w zamkniętej celi, powstaje "trójkąt". Styki z zaciskami są rozmieszczone w taki sposób, że rzędy są przesunięte względem siebie, przeciwległy zacisk C6 znajduje się C1 itp.

Zastosowanie trójfazowego napięcia zasilania do uzwojeń stojana tworzy wirujące pole magnetyczne, które napędza wirnik. Moment obrotowy występujący po podłączeniu trójfazowego silnika elektrycznego do sieci 220 V nie wystarcza do uruchomienia. Aby zwiększyć moment obrotowy, w sieci znajdują się dodatkowe elementy.

W przypadku zasilania napięciem z obydwu rodzajów sieci elektrycznych prędkość obrotowa wirnika silnika indukcyjnego będzie prawie taka sama. Jednocześnie moc w sieciach trójfazowych jest wyższa niż w podobnych jednofazowych. W związku z tym podłączenie trójfazowego silnika elektrycznego do sieci jednofazowej nieuchronnie towarzyszy zauważalna utrata mocy.

Istnieją silniki elektryczne, które nie są pierwotnie zaprojektowane do połączenia z siecią domową. Kupując silnik elektryczny do użytku domowego, lepiej od razu szukać modeli z wirnikiem klatkowym.

Połączenia silnika w gwiazdę i trójkąt w sieciach o różnych napięciach znamionowych

Zgodnie z nominalnym napięciem zasilania, asynchroniczne trójfazowe silniki asynchroniczne są podzielone na dwie kategorie: do pracy z sieci 220/127 V i 380/220 V. Silniki zaprojektowane do pracy w trybie 220/127 V mają niewielką pojemność - dziś są używane poważnie ograniczone.

Silniki elektryczne o nominalnym napięciu 380/220 V są powszechne wszędzie.

Główne parametry techniczne urządzenia, w tym zalecany schemat połączeń i możliwość ich zmiany, są wyświetlane na tabliczce silnika i jej paszporcie technicznym. Obecność etykiety postaci Δ / Y wskazuje na możliwość połączenia uzwojeń z "gwiazdą" i "trójkątem". Aby zminimalizować straty mocy, które są nieuniknione podczas pracy z jednofazowymi sieciami domowymi, lepiej jest połączyć ten typ silnika z "trójkątem".

Bezpieczeństwo domowej sieci energetycznej osiąga się przez zainstalowanie różnych urządzeń zabezpieczających. Dowiedz się wszystkiego o jednym z tych urządzeń - UZO, pomoże przydatny artykuł.

Znak Y oznacza silniki, w których nie ma możliwości połączenia z "trójkątem". W skrzynce połączeniowej takich modeli zamiast 6 styków są tylko trzy, połączenie pozostałych trzech jest wykonane pod obudową.

Podłączenie trójfazowych silników asynchronicznych o nominalnym napięciu zasilania 220/127 V do standardowych sieci jednofazowych odbywa się tylko w trybie "gwiazda". Podłączenie jednostki zaprojektowanej dla niskiego napięcia zasilania do "trójkąta" szybko sprawi, że nie będzie można jej użyć.

Cechy silnika elektrycznego po podłączeniu na różne sposoby

Podłączenie silnika "delta" i "gwiazda" charakteryzuje się pewnym zestawem jego zalet i wad.

Połączenie uzwojeń silnika w "gwiazdę" zapewnia łagodniejszy start. Kiedy tak się dzieje, znacząca utrata mocy urządzenia. Schemat ten łączy również wszystkie silniki elektryczne pochodzenia krajowego z napięciem 380V.

Połączenie "delta" zapewnia moc wyjściową do 70% wartości nominalnej, ale prądy rozruchowe osiągają znaczące wartości, a silnik może zawieść. Schemat ten jest jedyną właściwą opcją podłączenia do rosyjskich sieci energetycznych importowanych silników elektrycznych produkcji europejskiej, zaprojektowanych dla napięcia znamionowego 400/690.

Funkcja rozrusznika dla obwodów przełączających gwiazda-trójkąt jest używana tylko dla silników oznaczonych Δ / Y, w których obie opcje połączeń są możliwe. Silnik jest uruchamiany z połączeniem w gwiazdę w celu zmniejszenia prądu rozruchowego.

Zastosowanie połączonej metody nieuchronnie wiąże się z gwałtownymi skokami prądu. W momencie przełączania między obwodami, zasilanie prądowe ustaje, prędkość wirnika maleje, w niektórych przypadkach gwałtownie spada. Po pewnym czasie prędkość obrotowa zostaje przywrócona.

Silnik asynchroniczny: obwód trójkąta gwiazdowego

Asynchroniczny silnik elektryczny - sprzęt elektromechaniczny, rozpowszechniony w różnych dziedzinach działalności, a więc znany wielu osobom. Tymczasem, nawet biorąc pod uwagę bliskie połączenie asynchronicznego silnika elektrycznego z ludźmi, rzadki "jego własny elektryk" jest w stanie ujawnić wszystkie tajniki tych urządzeń. Na przykład, nie każdy "posiadacz szczypiec" może udzielić precyzyjnej porady: jak podłączyć uzwojenia silnika elektrycznego za pomocą "trójkąta"? Albo jak ustawić zworki w obwodzie połączenia uzwojenia silnika "gwiazda"? Spróbujmy rozwiązać te dwa proste i jednocześnie skomplikowane pytania.

Silnik asynchroniczny: urządzenie

Jak mawiał Anton Pawłowicz Czechow:

Powtarzanie jest matką uczenia się!

Na początek powtórzenie tematu elektrycznych silników asynchronicznych jest logicznym szczegółowym przeglądem projektu. Silniki o standardowej wydajności są oparte na następujących elementach konstrukcyjnych:

  • aluminiowa obudowa z elementami chłodzącymi i podwoziem montażowym;
  • stojan - trzy cewki nawinięte drutem miedzianym na podstawie pierścieniowej wewnątrz obudowy i umieszczone naprzeciw siebie w promieniu kątowym 120 °;
  • wirnik - metalowy półfabrykat, sztywno zamocowany na wale, umieszczony wewnątrz podstawy pierścieniowej stojana;
  • łożyska oporowe dla wału wirnika - przednie i tylne;
  • osłony obudowy - z przodu iz tyłu oraz wirnik do chłodzenia;
  • BRNO - górna część obudowy w formie małej prostokątnej wnęki z pokrywką, w której znajduje się listwa zaciskowa uzwojeń stojana.
Budowa silnika: 1 - BRNO, gdzie znajduje się blok zacisków; 2 - wał wirnika; 3 - część wspólnych uzwojeń stojana; 4 - montaż podwozia; 5 - korpus wirnika; 6 - aluminiowa obudowa z żeberkami chłodzącymi; 7 - wirnik z tworzywa sztucznego lub aluminium

Tutaj w rzeczywistości cały projekt. Większość asynchronicznych silników elektrycznych jest prototypem takiej właśnie wydajności. To prawda, że ​​czasami występują przypadki nieco innej konfiguracji. Ale jest to wyjątek od reguły.

Oznaczenie i rozmieszczenie uzwojeń stojana

Występuje dostatecznie duża liczba asynchronicznych silników elektrycznych, w których oznaczenie uzwojeń stojana odbywa się zgodnie z przestarzałym standardem.

Taki standard przewidywał oznaczanie symbolem "C" i dodawanie do niego cyfry - numeru uzwojenia wyjściowego, wskazującego jego początek lub koniec.

W tym przypadku liczby 1, 2, 3 zawsze odnoszą się do początku, a liczby 4, 5, 6 odpowiednio oznaczają końce. Na przykład znaczniki "C1" i "C4" oznaczają początek i koniec pierwszego uzwojenia stojanu.

Oznaczenie końcowych części przewodów wyświetlanych na bloku zacisków BRNO: A jest nieaktualnym oznaczeniem, ale wciąż znajduje się w praktyce; B to nowoczesne oznaczenie tradycyjnie obecne na oznacznikach przewodów nowych silników.

Nowoczesne standardy zmieniły to etykietowanie. Teraz symbole wymienione powyżej zostały zastąpione przez inne, które odpowiadają międzynarodowemu modelowi (U1, V1, W1 - punkty początkowe, U2, V2, W2 - punkty końcowe) i są tradycyjnie spotykane podczas pracy z silnikami asynchronicznymi nowej generacji.

Przewody wychodzące z każdego uzwojenia stojana są wyprowadzane do obszaru skrzynki zaciskowej umieszczonego na obudowie silnika i podłączone do pojedynczego zacisku.

Łącznie liczba pojedynczych zacisków jest równa liczbie wyjściowej początkowego i końcowego przewodu całkowitego uzwojenia. Zwykle jest to 6 przewodów i tyle samo zacisków.

Tak wygląda standardowy blok zacisków silnika konfiguracyjnego. Sześć styków jest połączonych przez mosiężne (miedziane) zworki przed podłączeniem silnika pod odpowiednim napięciem

Tymczasem istnieją również różnice w rozwodzie przewodów (rzadko i zwykle w starych silnikach), gdy 3 przewody są podłączone do obszaru BRNO i tylko 3 zaciski są obecne.

Jak połączyć "gwiazdkę" i "trójkąt"?

Połączenie asynchronicznego silnika elektrycznego z sześcioma przewodami doprowadzonymi do skrzynki zaciskowej odbywa się standardową metodą z wykorzystaniem zworek.

Poprzez prawidłowe umieszczenie zworek między poszczególnymi zaciskami, łatwo jest zainstalować niezbędną konfigurację obwodu.

Aby utworzyć interfejs do połączenia "gwiazdy", początkowe przewody uzwojeń (U1, V1, W1) należy pozostawić na poszczególnych zaciskach pojedynczych, a zaciski przewodów zacisków (U2, V2, W3) powinny być połączone za pomocą zworek.

Schemat połączenia gwiazd. Różni się od wysokiego napięcia liniowego. Daje rotorowi płynną jazdę w trybie uruchamiania

Jeśli konieczne jest utworzenie schematu połączeń "trójkąt", układ zworek zmienia się. Aby połączyć uzwojenia stojana z trójkątem, należy podłączyć początkowe i końcowe przewody uzwojeń zgodnie z następującym schematem:

  • początkowy U1 - koniec W2
  • początkowe V1 - koniec U2
  • początkowy W1 - koniec V2
Schemat podłączenia "trójkąt". Charakterystyczna cecha - wysokie prądy rozruchowe. Dlatego często silniki tego schematu są wstępnie uruchamiane w "gwiazdce", a następnie przekazywane do trybu pracy

Przyjmuje się, że połączenie obu obwodów znajduje się w sieci trójfazowej o napięciu 380 woltów. Nie ma żadnej szczególnej różnicy przy wyborze jednego lub innego wariantu obwodu.

Należy jednak wziąć pod uwagę ogromną potrzebę napięcia liniowego dla obwodu gwiazdy. Ta różnica w rzeczywistości pokazuje znak "220/380" na tabliczce znamionowej silników.

Opcja połączenia szeregowego gwiazda-trójkąt w trybie pracy jest postrzegana jako optymalna metoda rozruchu 3-fazowego asynchronicznego silnika elektrycznego prądu przemiennego. Ta opcja jest często używana do płynnego rozruchu silnika przy niskich początkowych prądach.

Początkowo połączenie jest zorganizowane zgodnie ze schematem "gwiazda". Następnie, po pewnym czasie, połączenie z "trójkątem" jest wykonywane przez natychmiastowe przełączanie.

Połączenie z informacjami technicznymi

Każdy asynchroniczny silnik elektryczny jest koniecznie wyposażony w metalową płytkę, która jest zamontowana z boku obudowy.

Ta płytka jest rodzajem urządzenia do identyfikacji panelu. Tutaj znajdują się wszystkie niezbędne informacje wymagane do prawidłowej instalacji produktu w sieci prądu przemiennego.

Tabliczka techniczna z boku obudowy silnika. Tutaj zapisywane są wszystkie ważne parametry wymagane do zapewnienia normalnej pracy silnika.

Informacje te nie powinny być pomijane, w tym silnik w obwodzie zasilania prądem elektrycznym. Naruszenia warunków podanych na tabliczce informacyjnej są zawsze pierwszymi przyczynami awarii silników.

Co jest wskazane na tabliczce znamionowej asynchronicznego silnika elektrycznego?

  1. Typ silnika (w tym przypadku - asynchroniczny).
  2. Liczba faz i częstotliwość robocza (3F / 50 Hz).
  3. Połączenie uzwojenia i napięcie (trójkąt / gwiazda, 220/380).
  4. Prąd roboczy (w "trójkącie" / na "gwiazdce")
  5. Moc i prędkość (kW / obr. Min.).
  6. Wydajność i COS φ (% / stosunek).
  7. Tryb i klasa izolacji (S1 - S10 / A, B, F, H).
  8. Producent i rok produkcji.

Przechodząc na tabliczkę techniczną, elektryk już wcześniej zna, w jakich warunkach można włączyć silnik w sieci.

Z punktu widzenia połączenia z "gwiazdą" lub "trójkątem", z reguły istniejące informacje pozwalają elektrykowi wiedzieć, że połączenie z siecią 220 V jest poprawnie połączone z "trójkątem", a asynchroniczny silnik elektryczny powinien być włączony za pomocą "gwiazdy".

Przetestuj silnik lub uruchom go tylko wtedy, gdy jest okablowany przez wyłącznik ochronny. W tym przypadku automat wprowadzony do obwodu asynchronicznego silnika elektrycznego powinien być prawidłowo wybrany przez prąd odcinający.

Trójfazowy silnik asynchroniczny w sieci 220V

Teoretycznie i praktycznie również asynchroniczny silnik elektryczny, zaprojektowany do połączenia z siecią przez trzy fazy, może pracować w sieci jednofazowej 220V.

Z reguły opcja ta dotyczy tylko silników o mocy nieprzekraczającej 1,5 kW. To ograniczenie tłumaczy się banalną niedoskonałością pojemności dodatkowego kondensatora. Wysoka moc wymaga pojemności pod wysokim napięciem, mierzonej w setkach mikrofaradów.

Za pomocą kondensatora można zorganizować pracę silnika trójfazowego w sieci 220 woltów. Jednak prawie połowa użytecznej mocy jest tracona. Poziom wydajności spada do 25-30%

Rzeczywiście, najprostszym sposobem uruchomienia trójfazowego silnika asynchronicznego w sieci jednofazowej 220-230 V jest wykonanie połączenia przez tak zwany kondensator rozruchowy.

Oznacza to, że spośród trzech istniejących terminali dwa są połączone w jeden przez włączenie kondensatora między nimi. W ten sposób utworzone dwa terminale sieciowe są podłączone do sieci 220V.

Przełączając przewód zasilający na zaciskach z podłączonym kondensatorem, możliwa jest zmiana kierunku obrotów wału silnika.

Po podłączeniu do trójfazowego bloku zacisków kondensatorów, schemat połączenia zostaje przekształcony w dwufazowy. Ale dla czystej wydajności silnika wymaga potężnego kondensatora

Nominalna pojemność kondensatora jest obliczana według wzorów:

Szv = 2800 * I / U

C Tr = 4800 * I / U

gdzie: C jest wymaganą pojemnością; I - początek prądu; U to napięcie.

Jednak prostota wymaga poświęcenia. Tak jest tutaj. Przy zbliżaniu się do problemu rozruchu za pomocą kondensatorów, zauważalna jest znaczna utrata mocy silnika.

Aby zrekompensować straty, trzeba znaleźć duży kondensator (50-100 mikrofaradów) o napięciu roboczym co najmniej 400-450V. Ale nawet w tym przypadku można uzyskać moc nie większą niż 50% nominalnej.

Ponieważ takie rozwiązania są najczęściej stosowane w przypadku asynchronicznych silników elektrycznych, które mają często być uruchamiane i odłączane w regularnych odstępach czasu, logiczne jest stosowanie schematu, który jest nieco zmodyfikowany w porównaniu do tradycyjnej wersji uproszczonej.

Schemat organizacji pracy w sieci 220 woltów, z uwzględnieniem częstych włączeń i wyłączeń. Zastosowanie kilku kondensatorów pozwala w pewnym stopniu skompensować straty mocy.

Minimalna strata mocy jest określana przez schemat włączania "trójkąt", w przeciwieństwie do schematu "gwiazda". W rzeczywistości ta opcja jest również wskazana przez informacje techniczne umieszczone na tablicach technicznych silników asynchronicznych.

Z reguły na etykiecie znajduje się obwód "trójkątny" odpowiadający napięciu roboczemu 220V. Dlatego w przypadku wyboru metody połączenia przede wszystkim należy spojrzeć na tablicę parametrów technicznych.

Niestandardowe bloki zacisków BRNO

Niekiedy występują konstrukcje asynchronicznych silników elektrycznych, w których BRNO zawiera blok zacisków z 3 przewodami. W przypadku takich silników stosowany jest wewnętrzny układ wykonawczy.

To znaczy, ta sama "gwiazda" lub "trójkąt" jest schematycznie uszeregowana przez połączenia bezpośrednio w obszarze uzwojeń stojana, gdzie dostęp jest utrudniony.

Typ niestandardowej listwy zaciskowej, która może wystąpić w praktyce. W takim układzie należy kierować się wyłącznie informacjami wskazanymi na tabliczce znamionowej.

Konfiguracja takich silników w inny sposób, w środowisku domowym nie jest możliwa. Informacje na tabliczkach technicznych silników o niestandardowych zaciskach zacisków zwykle wskazują na wewnętrzny schemat rozwodów gwiazdowych i napięcie, przy którym dopuszczalne jest działanie silnika elektrycznego typu asynchronicznego.

Gwiazda lub trójkąt. Optymalne połączenie silnika asynchronicznego

Silniki asynchroniczne mają cały szereg bezwarunkowych zalet. Wśród zalet silników asynchronicznych przede wszystkim chciałbym wymienić wysoką wydajność i niezawodność ich działania, bardzo niski koszt i bezpretensjonalność naprawy i konserwacji silnika, a także zdolność do wytrzymywania dość wysokich przeciążeń mechanicznych. Wszystkie te zalety, jakie posiadają silniki asynchroniczne, wynikają z faktu, że ten typ silników ma bardzo prostą konstrukcję. Jednak pomimo dużej liczby zalet silniki asynchroniczne mają również swoje ujemne punkty.

W praktyce zwykle stosuje się dwa podstawowe sposoby łączenia trójfazowych silników elektrycznych z siecią energetyczną. Te metody połączenia są nazywane "połączeniem gwiazdy" i "połączeniem trójkąta".

Gdy połączenie trójfazowego silnika elektrycznego jest wykonane przez typ połączenia gwiazdowego, wówczas połączenie końców uzwojeń stojana silnika elektrycznego następuje w jednym punkcie. Kiedy to napięcie trójfazowe służy na początku uzwojeń. Poniżej na rysunku 1 schemat połączeń silnika asynchronicznego "gwiazda" jest wyraźnie przedstawiony.

Gdy trójfazowy silnik elektryczny jest połączony przez połączenie typu trójkąt, wówczas uzwojenia stojana silnika elektrycznego są połączone szeregowo. W takim przypadku początek kolejnego uzwojenia jest połączony z końcem poprzedniego uzwojenia i tak dalej. Poniżej na rysunku 2 schemat połączeń silnika asynchronicznego "trójkąt" jest wyraźnie przedstawiony.

Jeśli nie podchodzimy do teoretycznych i technicznych podstaw elektrotechniki, można przyjąć za pewnik fakt, że praca tych silników elektrycznych, których uzwojenia są połączone zgodnie ze schematem gwiaździstym jest bardziej miękka i gładsza niż silniki elektryczne, których uzwojenia są połączone zgodnie ze schematem trójkąta ". Ale tutaj warto zwrócić uwagę na specyfikę, że silniki elektryczne, których uzwojenia są połączone zgodnie ze schematem "gwiazdy", nie są w stanie rozwinąć pełnej mocy określonej w charakterystyce paszportowej. W takim przypadku, jeżeli połączenie uzwojeń jest wykonane zgodnie ze schematem "trójkąt", wówczas silnik elektryczny pracuje z maksymalną mocą, co jest określone w paszporcie technicznym, ale jednocześnie występują bardzo wysokie prądy rozruchowe. Jeśli dokonamy porównania mocy, silniki elektryczne, których uzwojenia zostaną połączone zgodnie ze schematem "trójkąt", są w stanie dostarczyć moc półtora raza wyższą niż silniki elektryczne, których uzwojenia są połączone zgodnie ze schematem "gwiazda".

W oparciu o powyższe, w celu zmniejszenia prądów przy uruchomieniu, zaleca się użycie połączenia uzwojeń zgodnie z połączonym schematem trójkąt-gwiazda. Szczególnie ten rodzaj połączenia ma znaczenie dla silników elektrycznych o większej mocy. Tak więc, w połączeniu z połączeniem "gwiazda delta", początkowe uruchomienie jest wykonywane zgodnie ze schematem "gwiazda", a po tym, jak silnik nabrał rozpędu, przełączanie odbywa się w trybie automatycznym zgodnie ze schematem "trójkątnym".

Obwód sterowania silnika pokazano na rysunku 3.

Ryc. 3 obwód sterujący

Inna wersja schematu sterowania silnikiem jest następująca (rys. 4).

Ryc. 4 Obwód sterowania silnikiem

Przekaźnik czasowy K1 zestyku NC (normalnie zamknięty), jak również przekaźnik stykowy NC K2, w obwodzie cewki rozrusznika, zasilany jest napięciem.

Po włączeniu rozrusznika zwarcia, normalnie zamknięte styki zwarciowe odłączają obwody cewki rozrusznika K2 (uniemożliwiając przypadkową aktywację). Kontakt zwarcia w obwodzie zasilania cewki rozrusznika K1 jest zamknięty.

Po uruchomieniu rozrusznika magnetycznego K1 styki K1 są zamknięte w obwodzie zasilania cewki. Przekaźnik czasowy jest włączony w tym samym czasie, styk tego przekaźnika K1 w obwodzie zwarć otwiera się. A w obwodzie rozrusznika cewki K2 - zamyka się.

Po odłączeniu uzwojenia rozrusznika zwarcia styk zwarcia w obwodzie cewki rozrusznika K2 zostaje zamknięty. Po włączeniu rozrusznika K2 otwiera się, gdy jego styki K2 stykają się z obwodem zasilania cewki rozrusznika.

Trójfazowe napięcie zasilające stosuje się na początku każdego z uzwojeń W1, U1 i V1 za pomocą styków mocy rozrusznika K1. Kiedy uruchamiany jest magnetyczny siłownik rozrusznika, a następnie za pomocą jego styków zwarciowych, wykonywane jest zamknięcie, za pomocą którego są połączone końce każdego z uzwojeń silnika elektrycznego W2, V2 i U2. W ten sposób uzwojenia silnika są połączone zgodnie ze schematem połączeń gwiazdowych.

Przekaźnik czasowy w połączeniu z rozrusznikiem magnetycznym K1 będzie działał po pewnym czasie. W takim przypadku rozrusznik magnetyczny zwarcia zostaje odłączony, a magnetyczny rozrusznik K2 jest jednocześnie włączony. W ten sposób styki mocy rozrusznika K2 są zamknięte, a napięcie zasilania zostanie przyłożone na końce każdego z uzwojeń U2, W2 i V2 silnika elektrycznego. Innymi słowy, silnik elektryczny jest włączany zgodnie ze schematem połączeń "trójkąt".

W celu uruchomienia silnika elektrycznego zgodnie ze schematem połączeń w trójkąt, różni producenci produkują specjalne przekaźniki rozruchowe. Przekaźniki te mogą mieć różne nazwy, na przykład przekaźnik start-trójkąt lub przekaźnik czasu rozruchu, a także kilka innych. Ale cel wszystkich tych przekaźników jest taki sam.

Typowy obwód wykonany z przekaźnikiem czasowym przeznaczonym do rozruchu, to znaczy przekaźnikiem delta-gwiazdy, do sterowania uruchamianiem silnika trójfazowego asynchronicznego pokazano na fig. 5.

Rys.5 Typowy obwód z przekaźnikiem czasowym rozruchu (przekaźnik gwiazda / trójkąt) do sterowania rozruchem trójfazowego silnika asynchronicznego.

Podsumowując wszystkie powyższe. Aby obniżyć prądy rozruchowe, konieczne jest uruchomienie silnika elektrycznego w określonej kolejności, a mianowicie:

  1. po pierwsze silnik elektryczny uruchamia się z mniejszymi prędkościami połączonymi zgodnie ze schematem "gwiazda";
  2. następnie silnik elektryczny jest podłączony zgodnie ze schematem "trójkąt".

Początkowe uruchomienie schematu "trójkąt" stworzy maksymalny moment, a kolejne połączenie według schematu "gwiazdy" (dla którego 2 razy mniej niż moment początkowy) z kontynuacją pracy w trybie nominalnym, kiedy silnik "nabrał rozpędu", przełączy się na połączenie trójkątne "w trybie automatycznym. Ale nie zapominaj, jaki ładunek jest tworzony przed uruchomieniem na wale, ponieważ moment obrotowy na połączeniu w schemacie "gwiazda" jest osłabiony. Z tego powodu jest mało prawdopodobne, aby ta metoda początkowa była akceptowalna dla silników elektrycznych o dużym obciążeniu, ponieważ w takim przypadku mogą one stracić swoją funkcjonalność.

Jaka jest różnica między połączeniami gwiazda i trójkąt?

Silnik asynchroniczny mocy pochodzi z sieci trójfazowej o napięciu przemiennym. Taki silnik, z prostym schematem połączeń, jest wyposażony w trzy zwoje umieszczone na stojanie. Każde uzwojenie jest przesunięte względem siebie pod kątem 120 stopni. Przesunięcie pod takim kątem ma na celu utworzenie rotacji pola magnetycznego.

Końce uzwojeń fazowych silnika elektrycznego wyprowadzane są do specjalnego "bloku". Odbywa się to w celu ułatwienia połączenia. W elektrotechnice stosowane są główne 2 metody łączenia asynchronicznych silników elektrycznych: metoda łączenia "trójkąta" i metody "gwiazdy". Przy podłączaniu końców używane są specjalnie zaprojektowane zworki.

Różnice między "gwiazdą" a "trójkątem"

W oparciu o teorię i praktyczną wiedzę z zakresu podstaw elektrotechniki metoda łączenia "gwiazdy" pozwala silnikowi pracować płynniej i bardziej miękko. Ale jednocześnie ta metoda nie pozwala silnikowi przejść do całej mocy przedstawionej w specyfikacji technicznej.

Po podłączeniu uzwojeń fazowych schematu "trójkąt" silnik jest w stanie szybko osiągnąć maksymalną moc roboczą. Pozwala to na wykorzystanie pełnej sprawności silnika elektrycznego, zgodnie z arkuszem danych. Ale taki schemat połączeń ma swoją wadę: duże prądy początkowe. Aby zmniejszyć wartość prądów, zastosowano wyjściowy rezystor, który umożliwia płynniejszy rozruch silnika.

Połączenie w gwiazdę i jej zalety

Każde z trzech pracujących uzwojeń silnika elektrycznego ma dwa zaciski - odpowiednio początek i koniec. Końce wszystkich trzech uzwojeń są połączone w jeden wspólny punkt, tak zwany obojętny.

Jeśli w obwodzie znajduje się przewód neutralny, obwód nazywany jest 4-przewodowym, w przeciwnym razie będzie traktowany jako 3-żyłowy.

Początek wniosków dołączonych do odpowiednich faz sieci. Przyłożone napięcie w takich fazach wynosi 380 V, rzadziej 660 V.

Główne zalety korzystania ze schematu "gwiazda":

  • Stabilne i długotrwałe działanie silnika bez zatrzymywania się;
  • Zwiększona niezawodność i trwałość, dzięki zmniejszeniu mocy sprzętu;
  • Maksymalnie płynny rozruch napędu elektrycznego;
  • Możliwość narażenia na krótkotrwałe przeciążenie;
  • Podczas pracy obudowa nie przegrzewa się.

Jest sprzęt z wewnętrznym połączeniem końców uzwojeń. Na bloku takiego sprzętu będą wyświetlane tylko trzy wnioski, które nie pozwalają na użycie innych metod połączenia. Sprzęt elektryczny wykonany w tego typu połączeniu nie wymaga kompetentnych specjalistów.

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej zgodnie z obwodem gwiazdy

Połączenie trójkąta i jego zalety

Zasada połączenia "delta" polega na połączeniu szeregowym końca uzwojenia fazy A z początkiem uzwojenia fazy B. I dalej, analogicznie, końcem jednego uzwojenia z początkiem drugiego. W rezultacie koniec fazy uzwojenia C zamyka obwód elektryczny, tworząc nierozerwalny obwód. Schemat ten mógłby zostać nazwany okręgiem, gdyby nie struktura montowania. Kształt trójkąta zdradza ergonomiczne rozmieszczenie uzwojeń.

Podczas podłączania "trójkąta" na każdym z uzwojeń występuje napięcie liniowe równe 220 V lub 380 V.

Główne zalety korzystania ze schematu "trójkąt":

  • Zwiększenie do maksymalnej mocy sprzętu elektrycznego;
  • Użyj wyjściowego rektora;
  • Zwiększony moment obrotowy;
  • Świetna przyczepność.

Wady:

  • Zwiększony prąd rozruchowy;
  • Przy dłuższej pracy silnik jest bardzo gorący.

Metoda łączenia uzwojeń silnika "delta" jest szeroko stosowana podczas pracy z potężnymi mechanizmami i obecnością wysokich obciążeń rozruchowych. Duży moment obrotowy powstaje przez zwiększenie indeksu samo-indukcji pola elektromotorycznego spowodowanego przez przepływające duże prądy.

Podłączenie silnika trójfazowego do sieci jednofazowej zgodnie ze schematem trójkąta

Połączenie typu gwiazda-trójkąt

W złożonych mechanizmach często stosuje się połączony układ gwiazda-trójkąt. Przy takim przełączniku moc rośnie dramatycznie, a jeśli silnik nie jest zaprojektowany do pracy metodą "trójkąta", przegrzewa się i płonie.

W tym przypadku napięcie na połączeniu każdego uzwojenia będzie 1,73 razy mniejsze, dlatego prąd płynący w tym okresie będzie również mniejszy. Ponadto następuje wzrost częstotliwości i kontynuacja spadku bieżącego odczytu. Następnie zastosowanie obwodu drabinkowego przełączy się z "gwiazdy" na "trójkąt".

W rezultacie, stosując tę ​​kombinację, uzyskujemy maksymalną niezawodność i wydajność produkowanego sprzętu elektrycznego bez obawy o jego wyłączenie.

Przełączanie gwiazda-trójkąt jest dopuszczalne w przypadku lekkich silników elektrycznych. Ta metoda nie ma zastosowania, jeśli konieczne jest obniżenie prądu rozruchowego i jednoczesne zmniejszenie dużego początkowego momentu obrotowego. W tym przypadku stosuje się silnik z wirnikiem fazowym z wyjściowym opornikiem.

Główne zalety kombinacji:

  • Zwiększona żywotność. Płynne uruchomienie pozwala uniknąć nierównomiernego obciążenia mechanicznej części instalacji;
  • Możliwość tworzenia dwóch poziomów mocy.

Przełączam schemat trójkąta gwiazdowego

Podłączanie silnika elektrycznego do 380V. Schemat początkowy gwiazda-trójkąt

Silniki asynchroniczne, mające wiele takich niezaprzeczalnych zalet, jak niezawodność w działaniu, wysoka wydajność, zdolność wytrzymywania dużych przeciążeń mechanicznych, bezpretensjonalność i niskie koszty konserwacji i napraw, ze względu na prostotę konstrukcji, mają oczywiście pewne wady.

Poważną wadą silników asynchronicznych jest ich "twarde" uruchamianie. towarzyszy występowanie dużych prądów rozruchowych. W schemacie przedstawionym poniżej redukcja prądów rozruchowych jest osiągana przez uruchomienie silnika, którego uzwojenia stojana są połączone przez "gwiazdę" z ich dalszym przełączaniem (po osiągnięciu "przyspieszenia" silnika elektrycznego) w "trójkąt".

Mniejsze "początkowe" prądy, gdy uzwojenia "gwiazda" są związane z napięciem zasilania 220 V, natomiast uzwojenia stojana połączone przez "trójkąt" będą zasilane 380 V.

Obwód może być użyty do zmniejszenia prądów rozruchowych silników elektrycznych dużej mocy o parametrach napięcia zasilania 660/380 V (patrz tabliczka znamionowa). Dla czytelności jest podzielony na dwa schematy: sterowanie i rozdział mocy.

Po przyłożeniu napięcia sterującego uruchamiany jest magnetyczny rozrusznik K3 - obwód zasilania cewki jest zamknięty przez normalnie zamknięte styki przekaźnika czasowego K1 i stycznika K2. Z kolei normalnie zamknięty styk rozrusznika magnetycznego K3 jest zawarty w obwodzie zasilania cewki rozrusznika K2, co gwarantuje wykluczenie równoczesnego działania K2 i K3.

Z części mocy obwodu widać, że uruchomienie stycznika K1 łączy końce uzwojeń stojana v2 u2 w2. Zatem uzwojenia są połączone w "gwiazdę". Po uruchomieniu K3 jego normalnie otwarty styk znajduje się w obwodzie zasilania cewki rozrusznika K1, zamyka K1 i włącza zasilanie (L1, L2, L3) - silnik uruchamia się z uzwojeniami połączonymi w gwiazdę.

Działanie K1 powoduje zamknięcie normalnie otwartej cewki stykowej bloku w obwodzie zasilania i włączenie przekaźnika czasowego. Ten ostatni, gdy określony czas wymagany do "przyspieszenia" silnika, "zrywa" obwód zasilania energią K3 z jego normalnie zamkniętym stykiem w obwodzie zasilania, jednocześnie zamykając obwód zasilania K2 z normalnie otwartym.

Jednoczesne włączenie zamknięcia kontaktowego K2 i powrót do pozycji otwartej K1 przełącza uzwojenia silnika na "trójkąt". Z obwodu mocy widać ich wynikowe połączenie szeregowe. Silnik zaczyna pracować na naturalnych właściwościach, z maksymalną mocą.

Ciągłość zasilania silnika podczas przełączania zapewniają zamknięte styki mocy K1, których zasilanie cewki jest stale zamknięte przez normalnie otwarty styk pomocniczy.

Przekaźnik czasowy w połączeniu z rozrusznikiem (K1) w tym obwodzie działa w obwodzie sterowania z niskimi prądami, dlatego może być zastąpiony tradycyjnym przekaźnikiem czasowym z trzema parami styków pomocniczych.

Przełączanie trybów silnika: Star-Delta

Wirnik sprężarki turbiny

Jak wiadomo, trójfazowe asynchroniczne silniki elektryczne (el.) Ze zwartym wirnikiem są połączone w obwód gwiazdy lub trójkąta, w zależności od napięcia sieci, dla którego zaprojektowane jest każde uzwojenie.

Podczas uruchamiania szczególnie wydajnego e-maila. silniki podłączone do obwodu delta występują wysokie prądy rozruchowe, które w przeciążonych sieciach powodują chwilowy spadek napięcia poniżej dopuszczalnego limitu.

Zjawisko to wynika z cech konstrukcyjnych asynchronicznej poczty e-mail. silniki, w których masywny wirnik ma wystarczająco dużą bezwładność, a gdy jest on rozwijany, silnik pracuje w trybie przeciążenia. Rozruch silnika elektrycznego jest skomplikowany, jeżeli na wale znajduje się ładunek o dużej masie - wirniki sprężarek turbinowych, pompy odśrodkowe lub mechanizmy różnych maszyn.

Metoda zmniejszania prądów rozruchowych silnika

Aby zmniejszyć bieżące przeciążenie i spadek napięcia w sieci, użyj specjalnego sposobu połączenia trójfazowej wiadomości e-mail. silnik, w którym następuje zmiana z gwiazdy na trójkąt, gdy nabierasz rozpędu.

Połączenie uzwojenia silnika: gwiazda (po lewej) i trójkąt (po prawej)

Po podłączeniu do uzwojenia silnika podłączonego do gwiazdy, zaprojektowanego do połączenia trójkąta z siecią trójfazową, napięcie przyłożone do każdego uzwojenia jest o 70% niższe niż wartość nominalna. W związku z tym obecny na początku e-mail. silnik będzie mniejszy, ale pamiętaj, że początkowy moment obrotowy również będzie mniejszy.

Dlatego przełączanie trybu gwiazda-trójkąt nie może być zastosowane do silników elektrycznych, które początkowo mają nie-bezwładne obciążenie na wale, takie jak ciężar obciążenia windy lub opór sprężarki tłokowej.

Przełączanie trybów na silniku elektrycznym stojącym na sprężarce tłokowej jest niedopuszczalne

Do pracy w składzie takich jednostek, przy dużym obciążeniu w momencie wystrzelenia, użyj specjalnego trójfazowego el. silniki z wirnikiem fazowym, w których prądy rozruchowe są regulowane za pomocą reostatów.

Przełączanie gwiazda-trójkąt może być stosowane tylko w przypadku silników elektrycznych o swobodnie obracającym się obciążeniu wału - wentylatorów, pomp odśrodkowych, wałów maszynowych, wirówek i innych podobnych urządzeń.

Pompa odśrodkowa z asynchronicznym silnikiem elektrycznym

Realizacja zmiany trybów połączenia uzwojenia silnika

Jest oczywiste, że do uruchomienia trójfazowego silnika elektrycznego w trybie gwiazdowym z późniejszym przełączeniem na połączenie uzwojeń za pomocą trójkąta, konieczne jest użycie kilku styczników trójfazowych w rozruszniku.

Zestaw styczników w przełączniku startowym gwiazda-trójkąt

Jednocześnie należy zapewnić blokowanie natychmiastowego działania tych styczników i zapewnić krótkie opóźnienie przełączania, aby zagwarantować, że połączenie gwiazdowe zostanie wyłączone przed włączeniem trójkąta, w przeciwnym razie wystąpi zwarcie trójfazowe.

Dlatego przekaźnik czasowy (PB), który jest używany w obwodzie do ustawiania interwału przełączania, musi również zapewniać opóźnienie 50-100 ms, aby uniknąć zwarcia.

Sposoby na opóźnienie przełączania

Schemat czasu ruchu

Istnieje kilka zasad dotyczących opóźnień:

  • Przekaźnik czasowy z normalnie otwartym stykiem w momencie rozruchu blokuje połączenie uzwojeń z trójkątem. Na tym schemacie moment przełączania określa się za pomocą przekaźnika prądowego (PT);
  • Timer (przekaźnik czasowy), przełączanie trybów przez zadany przedział czasu (wartość zadana) na 6-10 sekund;

Nowoczesny przekaźnik czasowy z instalacją wszystkich parametrów

  • Włączając styczniki przez zewnętrzne prądy sterujące z automatycznych urządzeń sterujących lub przełączników ręcznych.
  • Przełącznik trybu ręcznego

    Klasyczny schemat

    Ten system jest dość prosty, bezpretensjonalny i niezawodny, ale ma znaczną wadę, która zostanie opisana poniżej i wymaga użycia obszernego i nieaktualnego przekaźnika czasowego.

    Ta RV zapewnia opóźnienie wyłączenia z powodu namagnesowanego rdzenia, co wymaga trochę czasu do rozmagnesowania.

    Przekaźnik czasowego opóźnienia elektromagnetycznego

    Aby zrozumieć działanie tego obwodu, trzeba mentalnie iść wzdłuż obecnych ścieżek.

    Klasyczny schemat przełączania trybów z przekaźnikami prądowymi i czasowymi

    Po włączeniu wyłącznika trójfazowego rozrusznik AV jest gotowy do pracy. Poprzez normalnie zamknięte styki przycisku "Stop" i styku przycisku "Start", który jest zamknięty przez operatora, prąd przepływa przez cewkę stycznika KM. Styki mocy CM są utrzymywane w stanie włączonym przez "samozaciskowy", ze względu na kontakt z CMB.

    Na fragmencie powyższego diagramu czerwona strzałka wskazuje styk bocznikowy.

    Przekaźnik KM jest konieczny, aby zapewnić wyłączenie silnika za pomocą przycisku "Stop". Impuls z przycisku "Start" przechodzi również przez normalnie zamknięty BKM1 i RV, rozpoczynając stycznik KM2, którego główne styki dostarczają napięcia do gwiazdowego połączenia gwiazdy - wirnik jest rozwijany.

    Ponieważ w momencie uruchomienia KM2 zostaje otwarty kontakt BKM2, wówczas KM1, który zapewnia, że ​​połączenie uzwojeń z trójkątem jest włączone, nie może w żaden sposób działać.

    Styczniki zapewniające połączenie w gwiazdę (KM2) i trójkąt (KM1)

    Przeciążenie prądu rozruchowego e. silnik jest wytwarzany niemal natychmiast, aby uruchomić PT, który jest zawarty w obwodach przekładników prądowych TT1, TT2. W tym przypadku obwód sterujący cewki KM2 jest blokowany przez styk PT, blokując działanie PB.

    Równolegle z uruchomieniem KM2, za pomocą dodatkowego styku normalnie otwartego BKM2, uruchamiany jest przekaźnik czasowy, którego styki są przełączane, ale działanie KM1 nie występuje, ponieważ BKM2 w obwodzie cewki KM1 jest otwarty.

    Włączanie przekaźnika czasowego - zielona strzałka, przełączanie kontaktów - czerwone strzałki

    Gdy prędkość wzrasta, prądy rozruchowe maleją i otwiera się styk RT w obwodzie sterowania KM2. Równocześnie z odłączeniem styków mocy, które zasilają uzwojenie gwiazdowe, BKM2 zamyka się w obwodzie sterowania KM1, a BKM2 otwiera się w obwodzie zasilania RV.

    Ponieważ jednak RV jest odłączony z opóźnieniem, czas ten jest wystarczający, aby jego normalnie otwarty styk w obwodzie KM1 pozostał zamknięty, w związku z czym następuje samostrojenie KM1, łącząc połączenie uzwojeń z trójkątem.

    Zwykle otwarty samoprowadzenie styków KM1

    Brak klasycznego schematu

    Jeśli, z powodu nieprawidłowego obliczenia obciążenia na wale, nie może on uzyskać impetu, wówczas przekaźnik prądowy w tym przypadku nie pozwoli obwodowi przełączyć się w tryb trójkątny. Przedłużony e-mail operacyjny. asynchroniczny silnik w tym trybie rozruchu przeciążeniowego jest wysoce niepożądany, a zwoje się przegrzewają.

    Przegrzane uzwojenia silnika

    Dlatego, aby zapobiec skutkom nieprzewidzianego wzrostu obciążenia podczas uruchamiania trójfazowego el. silnik (zużyte łożysko lub wnikanie ciał obcych w wentylator, zanieczyszczony wirnik pompy), należy również podłączyć przekaźnik termiczny do obwodu zasilania el. silnik za stycznikiem KM (nie pokazano) i zamontować czujnik temperatury na obudowie.

    Wygląd i główne elementy przekaźnika termicznego

    Jeżeli do przełączania trybów, które ma miejsce w zadanym przedziale czasowym, używany jest zegar (nowoczesny RV), wówczas gdy uzwojenia silnika są napędzane trójkątem, mają miejsce nominalne obroty, pod warunkiem, że obciążenie wału jest zgodne z warunkami technicznymi silnika elektrycznego.

    Przełączanie trybów za pomocą nowoczesnego przekaźnika czasowego CRM-2T

    Sam zegar jest dość prosty - najpierw włączany jest stycznik gwiazda, a po upływie ustawionego czasu stycznik się wyłącza, a stycznik trójkąta jest włączany z pewnym regulowanym opóźnieniem.

    Prawidłowe warunki techniczne stosowania przełączających połączeń uzwojenia.

    Podczas rozpoczynania dowolnej wiadomości trójfazowej. Najważniejszy warunek musi być spełniony: moment oporu obciążenia musi zawsze być mniejszy niż początkowy moment obrotowy, w przeciwnym razie silnik elektryczny po prostu się nie uruchomi, a jego uzwojenie przegrzeje się i przepali, nawet jeśli zastosuje się tryb gwiazdy, przy którym napięcie jest niższe niż nominalne.

    Nawet jeśli na wale znajduje się swobodnie obracający się ładunek, gwiazdka może nie wystarczyć. silnik nie odbierze prędkości, przy której powinno nastąpić przełączenie w tryb trójkąta, ponieważ opór medium, w którym obracają się mechanizmy jednostek (łopatek wentylatora lub wirnika wirnika), wzrośnie wraz ze wzrostem prędkości obrotowej.

    W takim przypadku, jeżeli przekaźnik prądowy jest wyłączony z obwodu, a tryb jest przełączany zgodnie z ustawieniem timera, wówczas w momencie przejścia do trójkąta wszystkie takie same przepływy prądu o prawie takim samym czasie będą obserwowane jak podczas startu ze stanu stacjonarnego wirnika.

    Porównywalne właściwości bezpośredniego i przejściowego rozruchu silnika z obciążeniem wału

    Oczywiście, takie połączenie gwiazda-trójkąt nie daje żadnych pozytywnych wyników dla nieprawidłowo obliczonego punktu początkowego. Jednak w momencie odłączenia stycznika, który zapewnia połączenie w gwiazdę, przy niewystarczającej prędkości obrotowej silnika, z powodu samoindukcji, nastąpi wzrost przepięć w sieci, co może spowodować uszkodzenie innych urządzeń.

    Dlatego przy użyciu przełączania gwiazda-trójkąt należy upewnić się, że takie trójfazowe asynchroniczne połączenie pocztowe jest celowe. obliczenia obciążenia silnika i podwójnego sprawdzania.

    Powiązane artykuły

    Trójkątowy obwód przełączający

    Dane paszportowe na tabliczce znamionowej trójfazowego asynchronicznego silnika elektrycznego (BP) zawierają wszystkie ważne operacyjne dane techniczne maszyny, wśród których zawsze wskazany jest znamionowy prąd roboczy.

    Jego dwie wartości, wskazane przez ułamek, oznaczają zużyty prąd silnika w schematach połączeń jego uzwojeń stojana: trójkąt (ma większą wartość) i gwiazdę.

    Włączeniu i uruchomieniu HELL z uzwojeniami zawartymi w schemacie delta towarzyszą bardzo wysokie prądy rozruchowe, które mogą być przyczyną spadku napięcia zasilania, co z kolei może powodować różne usterki sprzętu elektrycznego zasilanego przez tę samą sieć energetyczną.

    Aby zminimalizować prądy rozruchowe ciśnienia tętniczego i uniknąć takich konsekwencji, rozsądne wydaje się stosowanie praktyki uruchamiania silników wysokociśnieniowych z połączeniem uzwojeń w gwiazdę dla silników o dużej mocy z późniejszym przełączeniem na obwód trójkąta.

    Wzór gwiazdy trójkąta

    Schemat ten jest realizowany na logice przekaźnikowo-stykowej, składa się z dwóch magnetycznych rozruszników K2, K3 i przekaźnika czasowego, połączonych ze stycznikiem K1. Początek ciśnienia krwi jest dokonywany za pomocą magnetycznego rozrusznika K3, który łączy go z uzwojeniem w gwiazdę.

    Co więcej, po upływie pewnego czasu wystarczającego, aby silnik osiągnął znamionową prędkość i zmniejszył prąd rozruchowy do wartości nominalnej, wyzwalany jest przekaźnik K1.

    Jak widać na diagramie, wyzwolenie przekaźnika rozłączy otwarcie obwodu zasilania stycznika K3 i zamknie obwód zasilania K2, przełączając uzwojenie AD do trójkąta, powodując jego zadziałanie. W ten sposób uzwojenia roboczego silnika zostaną włączone w obwód trójkąta.

    W rzeczywistości redukcja prądu rozruchowego silnika za pomocą proponowanego tutaj sposobu realizowana jest przez włączenie jego uzwojeń stojana przy rozpoczynaniu przy zmniejszonym napięciu 220 V - gwiazdę, a następnie przełączanie uzwojeń na napięcie robocze 380 V - trójkąt.

    Należy pamiętać, że ten sposób zmniejszania prądów rozruchowych może być stosowany do silników elektrycznych o napięciu roboczym 380/660 V (wskazanym na tabliczce znamionowej). Podłączenie uzwojenia AD, na którego tabliczce jest wskazane napięcie robocze 220/380 V w trójkącie spowoduje jego uszkodzenie.

    Silnik po prostu spali, ponieważ gdy uzwojenie zostanie podłączone do trójkąta, będzie zasilany przez podwyższone napięcie: jego napięcie fazy roboczej wynosi 220 V, a napięcie sieci wynosi 380 V.

    Przełączanie obwodu uzwojenia może odbywać się nie tylko za pomocą sygnału sterującego przekaźnika czasowego. Jako monitorowana ilość może być pobierany prąd; następnie zamiast przekaźnika czasowego należy zastosować przekaźnik prądowy w obwodzie.

    Informacje

    Ta strona została stworzona wyłącznie w celach informacyjnych. Materiały z zasobów są tylko w celach informacyjnych.

    Podczas cytowania materiałów z witryny wymagane jest aktywne hiperłącze do l220.ru.

    Która gwiazda lub trójkąt jest lepsza?

    Obecnie asynchroniczne silniki elektryczne są popularne ze względu na ich niezawodność, doskonałą wydajność i stosunkowo niskie koszty. Silniki tego typu mają konstrukcję wytrzymującą duże obciążenia mechaniczne. Aby uruchomić jednostkę, która się powiodła, musi być prawidłowo podłączona. Aby to zrobić, użyj związków "gwiazdy" i "trójkąta", a także ich kombinacji.

    Rodzaje związków

    Konstrukcja silnika elektrycznego jest dość prosta i składa się z dwóch głównych elementów - nieruchomego stojana i wirnika obracającego się wewnętrznie. Każda z tych części ma swoje własne przewodzące, przewodzące. Stojan jest układany w specjalnych rowkach z obowiązkowym zachowaniem odległości 120 stopni.

    Zasada działania silnika jest prosta - po włączeniu rozrusznika i przyłożeniu napięcia do stojana powstaje pole magnetyczne, wymuszające obrót wirnika. Oba końce zwojów są wyświetlane w skrzynce połączeniowej i są rozmieszczone w dwóch rzędach. Ich wyniki są oznaczone literą "C" i otrzymują cyfrowe oznaczenie od 1 do 6.

    Aby je połączyć, możesz użyć jednego z trzech sposobów:

    Jeśli wszystkie końcówki uzwojenia stojana są połączone w jednym punkcie, wówczas ten typ połączenia nazywany jest "gwiazdą". Jeśli wszystkie końce uzwojenia są połączone szeregowo, wówczas jest to "trójkąt". W tym przypadku styki są rozmieszczone tak, że ich rzędy są przesunięte względem siebie. W rezultacie wyjście C1 itd. Znajduje się naprzeciwko terminalu C6, co jest jedną z odpowiedzi na pytanie, jaka jest różnica między połączeniami gwiazda i trójkąt.

    Ponadto w pierwszym przypadku zapewniona jest bardziej płynna praca silnika, ale maksymalna moc nie zostaje osiągnięta. W przypadku zastosowania schematu "trójkąt" w uzwojeniach występują duże prądy rozruchowe, co negatywnie wpływa na żywotność urządzenia. Aby je zredukować, należy użyć specjalnych rezystorów, które sprawią, że uruchomienie będzie tak płynne, jak to tylko możliwe.

    Jeśli silnik trójfazowy jest podłączony do sieci 220-woltowej, oznacza to, że nie ma wystarczającego momentu obrotowego, aby rozpocząć. Aby zwiększyć ten wskaźnik, stosowane są dodatkowe elementy. W warunkach domowych najlepszym rozwiązaniem będzie kondensator z przesunięciem fazowym. Należy zauważyć, że moc sieci trójfazowych jest wyższy w porównaniu z sieciami jednofazowymi. Sugeruje to, że podłączenie silnika trójfazowego do jednofazowej sieci energetycznej musi prowadzić do utraty mocy. Nie można dokładnie powiedzieć, która z tych metod jest lepsza, ponieważ każdy ma nie tylko zalety, ale i wady.

    Plusy i minusy "gwiazdy"

    Wspólny punkt, w którym wszystkie końce uzwojenia są połączone, nazywa się neutralnym. Jeżeli w obwodzie obecny jest przewód neutralny, będzie on nazywał się przewodem czteroprzewodowym. Początek styków jest połączony z odpowiednimi fazami sieci energetycznej. Schemat połączeń uzwojeń silników gwiazdowych ma wiele zalet:

    • Zapewnia długą nieprzerwaną pracę silnika.
    • Z powodu zmniejszenia mocy, żywotność urządzenia wzrasta.
    • Uzyskano płynny start.
    • Podczas pracy nie ma silnego przegrzania silnika.

    Jest sprzęt, który ma wewnętrzne połączenie końców uzwojenia i tylko trzy styki są wprowadzane do pudełka. W tej sytuacji użycie innego schematu połączenia, z wyjątkiem "gwiazdy", nie jest możliwe.

    Zalety i wady "trójkąta"

    Korzystanie z tego rodzaju połączenia pozwala utworzyć nieodłączny obwód w obwodzie elektrycznym. Schemat ten otrzymał taką nazwę ze względu na swój ergonomiczny kształt, chociaż można go również nazwać kółkiem. Wśród zalet "trójkąta" warto zwrócić uwagę:

    • Osiągnięto maksymalną moc jednostki podczas pracy.
    • Reostat służy do uruchamiania silnika.
    • Znacznie zwiększony moment obrotowy.
    • Tworzy mocną trakcję.

    Wśród wad można wymienić tylko wysokie wartości prądów rozruchowych, a także aktywne wydzielanie ciepła podczas pracy. Ten rodzaj połączenia jest szeroko stosowany w potężnych mechanizmach, w których występują wysokie prądy obciążenia. Z tego powodu zwiększa się pole elektromagnetyczne, co wpływa na moc momentu obrotowego. Należy również powiedzieć, że istnieje inny obwód połączeniowy zwany "otwartym trójkątem". Stosuje się go w instalacjach prostownikowych zaprojektowanych w celu uzyskania potrójnych prądów częstotliwościowych.

    Schematy kombinowane

    W mechanizmach o dużym stopniu złożoności często stosuje się połączenie silnika trójfazowego przez gwiazdę i trójkąt. Pozwala to nie tylko zwiększyć pojemność urządzenia, ale także wydłużyć jego żywotność, jeśli nie jest zaprojektowane do pracy w trybie "trójkąta". Ponieważ prądy rozruchowe w silnikach dużej mocy mają wysokie wartości, po uruchomieniu sprzętu, bezpieczniki często zawodzą lub wyłączniki są wyłączone.

    Aby zmniejszyć napięcie liniowe w uzwojeniu stojana, aktywnie wykorzystywane są różne dodatkowe urządzenia, na przykład autotransformatory, reostaty itp. W wyniku tego napięcie jest zmniejszane o ponad 1,7 razy. Po pomyślnym uruchomieniu silnika częstotliwość zaczyna stopniowo wzrastać, a natężenie prądu maleje. Zastosowanie w tej sytuacji obwodu styku przekaźnika pozwala uzyskać połączenie gwiazda przełączająca i trójkąt silnika elektrycznego. W takiej sytuacji zapewniony jest płynny rozruch jednostki napędowej.

    Jednak połączonego obwodu nie można użyć, jeśli konieczne jest zmniejszenie prądu rozruchowego, ale jednocześnie wymagany jest duży moment obrotowy. W takim przypadku należy użyć silnika elektrycznego z wirnikiem fazowym wyposażonym w reostat.

    Jeśli mówimy o zaletach łączenia dwóch metod połączenia, możemy zauważyć dwa:

    • Z powodu łagodnego rozruchu wydłuża się żywotność.
    • Możesz utworzyć dwa poziomy mocy urządzenia.

    Obecnie najczęściej używane silniki elektryczne, przeznaczone do pracy w sieciach o napięciu 220 i 380 woltów. Wybór schematu połączenia zależy od tego. Zatem "trójkąt" zaleca się używać przy napięciu 220 V, a "gwiazda" - przy 380 V.