Schemat połączenia timera

  • Ogrzewanie

Schematy schematyczne przekaźników opóźniających czas, przełączników automatycznych i przełączników obciążenia 220 V z zadanym przedziałem czasowym. Obwody są proste w budowie i oparte są na układzie LM555.

Przekaźnik czasowy do automatycznego wyłączania obciążenia

Czasami konieczne jest wyłączenie odbiornika lub podświetlenia po pewnym czasie. Ten problem można rozwiązać za pomocą schematu pokazanego na ryc. 1.

Ryc. 1. Zegar programowy do automatycznego wyłączania.

Przy taktowaniu elementów generujących czas wskazanych na schemacie, opóźnienie wyłączenia wyniesie około 40 minut (dla liczników mikro-mocy czas ten może być znacznie zwiększony, ponieważ pozwalają na ustawienie R2 z większą wartością).

W trybie czuwania urządzenie nie zużywa energii, ponieważ tranzystory VT1 i VT2 są zablokowane. Włączanie odbywa się za pomocą przycisku SB1 - po naciśnięciu otwiera się tranzystor VT2 i dostarcza zasilanie do mikroukładu. Na wyjściu 3 zegara, gdy pojawia się napięcie, które otwiera przełącznik tranzystora VT1 i dostarcza napięcie do obciążenia, na przykład na lampie BL1.

Przycisk jest zablokowany, a obwód będzie w tym stanie podczas ładowania kondensatora C2, po którym nastąpi odłączenie obciążenia. Rezystor R3 ogranicza prąd wyładowczy pojemności kondensatora, który zwiększa niezawodność urządzenia. Aby uzyskać duże opóźnienia, kondensator C2 musi być używany z niskim prądem upływowym, na przykład tantal z serii K52-18.

Timer z wydłużonym odstępem czasu

Schemat urządzenia o podobnym przeznaczeniu pokazano na rys. 2. Pozwala na dyskretną zmianę czasu opóźnienia wyłączenia obciążenia z 5 do 30 minut (w 5-minutowych odstępach) za pomocą przełącznika SA1. Dzięki zastosowaniu mikroprocesorowego timera o dużej rezystancji wejściowej możliwe jest stosowanie czułych na czas rezystorów o znacznie wyższych wartościach (od 8,2 do 49,2 MΩ), co pozwala zwiększyć przedział czasu: T = 1.1 * C2 * (R1 +. + Rn).

Ryc. 2. Zegar programowy z wydłużonym odstępem czasu do odłączenia obciążenia.

Schematy triaków czasu na triakach

Schematy, które pozwalają bezpośrednio (bez przekaźnika) kontrolować zamykanie obciążenia sieciowego pokazano na rys. 3 i 4. Użyli triaka jako przełącznika. W porównaniu z oryginałem, w opcjach tutaj podanych, niektóre z ocen są zmieniane w celu obsługi urządzeń z napięcia sieciowego 220 V.

Na schemacie na rys. 3, obciążenie włącza się natychmiast, gdy styki SA1 zamykają się, a wyłączenie następuje z opóźnieniem określonym przez R2-C2 (dla tych wskazanych na schemacie jest to 11 sekund). Obwód R1-C1 zapewnia uruchomienie jednorazowego strzału po włączeniu.

Ryc. 3. Beztransformatorowy schemat sterowania obciążeniem sieci.

Ryc. 4. Schematy opcji automatycznego wyłączania obciążenia sieciowego.

W drugim schemacie (rys. 4) obciążenie zostanie włączone podczas początkowego połączenia z siecią lub poprzez naciśnięcie przycisku SB1. Chip służy do zasilania mikroukładu, którym jest kondensator C1 (nie jest podgrzewany, co jest lepsze niż rezystancja czynna, która absorbuje napięcie, jak to miało miejsce w poprzednim schemacie).

Dioda Zenera VD1 zapewnia stabilne zasilanie układu, a dioda VD3 pozwala skrócić czas obwodu w celu częstego naciskania przycisku. Czas opóźnienia wyłączenia można regulować za pomocą rezystora R3 w zakresie od 0 do 8,5 minuty. Kondensator zależny od czasu SZ musi mieć mały wyciek.

Literatura: Radio Amateurs: Useful Schemes, Book 5. Shelestov I.P.

3 pomysły na budowę przekaźnika czasowego zrób to sam

Najprostsza opcja

Przykład konstruktora dla samodzielnej budowy zegara opóźnienia snu:

Jeśli jest to pożądane, możliwe jest samodzielne złożenie przekaźnika czasowego w następujący sposób:

Czas elementu napędzającego to kondensator C1, w standardowej konfiguracji zestawu KIT 1000 μF / 16 V, czas opóźnienia wynosi 10 minut. Regulacja czasu odbywa się za pomocą rezystora R1. Płyta zasilająca 12 woltów. Kontrola obciążenia odbywa się poprzez kontakty. Nie możesz zapłacić, zebrać na układzie.

Aby wykonać przekaźnik czasowy, potrzebujemy następujących części:

Prawidłowo zmontowane urządzenie nie musi być skonfigurowane i gotowe do pracy. Ten domowy przekaźnik opóźniający został opisany w magazynie "Radio Business" 2005.07.

Domowe oparte na czasomierzu NE 555

Kolejny elektroniczny zegar do samodzielnego montażu jest łatwy i powtarzalny. Podstawa elementu jest montowana na wspólnym wbudowanym zegarku "NE 555". To urządzenie zostało zaprojektowane do wyłączania i włączania urządzeń, poniżej znajduje się schemat urządzenia:

Sercem urządzenia jest wyspecjalizowany układ służący do budowy różnych urządzeń elektronicznych, timerów, generatorów sygnałów itp. Ten mikroukład kontroluje obciążenie za pośrednictwem przekaźnika elektromechanicznego, który może być używany zarówno do włączania, jak i wyłączania światła.

Zegar sterowany jest za pomocą dwóch przycisków: start i stop. Aby rozpocząć odliczanie, musisz kliknąć przycisk Start. Wyłączenie i przywrócenie oryginalnego stanu urządzenia odbywa się za pomocą przycisku stop. Węzeł, który definiuje przedział czasu, jest łańcuchem zmiennych rezystorów R1 i kondensatora elektrolitycznego C1. Wartość opóźnienia przekaźnika czasowego zależy od jego wartości.

Przy danych wartościach nominalnych elementów R1 i C1 zakres czasu może wynosić od 2 sekund do 3 minut. Dioda LED połączona równolegle z cewką przekaźnika służy jako wskaźnik stanu zdrowia konstrukcji. Podobnie jak w poprzednim schemacie, wymaga to również zasilania zewnętrznego z 12-woltowego źródła prądu stałego.

Aby uruchomić przekaźnik po podłączeniu zasilania, należy nieznacznie zmienić obwód, podłączyć pin 4 układu z dodatnim przewodem, odłączyć pin 7 i połączyć zaciski 2 i 6 razem. Bardziej wyraźnie o tym schemacie można znaleźć w wideo:

Przekaźnik na jednym tranzystorze

Dla bardzo leniwych można użyć obwodu przekaźnika czasowego na pojedynczym tranzystorze, CT 973 A, importowanym analogu BD 876. Ta decyzja jest również oparta na ładowaniu kondensatora do napięcia zasilania, za pomocą potencjometru. Rozjaśnienie obwodu jest wymuszane przełączaniem i rozładowywaniem pojemności przez rezystor R2 i przywracanie początkowej pozycji początkowej za pomocą przełącznika S1.

Po doprowadzeniu zasilania do urządzenia, pojemność elektrolitu zaczyna być ładowana przez rezystor R1 i przez R3, otwierając w ten sposób kluczowy tranzystor VT1. Kiedy pojemność jest ładowana do stanu wyłączenia VT1, przekaźnik jest odłączany od zasilania, tym samym odłączając lub włączając obciążenie, w zależności od przeznaczenia obwodu i wykorzystania styków.

Elementy czasowe nie są krytyczne i mogą mieć nieznaczną zmienność wartości nominalnych. Czas opóźnienia może być różny i zależy od temperatury otoczenia, a także od wielkości napięcia sieciowego. Poniższe zdjęcie stanowi przykład gotowego domu:

Teraz wiesz, jak zrobić przekaźnik czasowy własnymi rękami. Mamy nadzieję, że dostarczone instrukcje były dla Ciebie przydatne i udało Ci się złożyć ten domowy produkt w domu!

Interesujące będzie przeczytanie:

Automatyczne wyłączenie obciążenia 220 AC przy zegarze 555

Poniższy schemat zapewnia automatyczne odłączanie obciążenia od AC 220V po 20 minutach. Podstawą schematu jest rozpowszechniony zegar 555 działający w trybie monostabilnym. Uruchomienie timera rozpoczyna się po krótkim naciśnięciu przycisku S1.

Obciążenie jest odłączane za pomocą triaka, po tym, jak kondensator C2 zostanie naładowany do około 2/3 napięcia zasilania. Ten czas to około 20 minut. Zmieniając pojemność, możesz skrócić lub wydłużyć czas reakcji. Kondensator C2 musi mieć mały prąd upływowy, w przeciwnym razie może nigdy nie zostać naładowany do żądanej wartości, a wyłączenie nie będzie działać. Układ czasowy mikroukładu 555 zasilany jest prostownikiem półfalowym (dioda Dl), rezystorem obciążającym R1, diodą Zenera D2 i kondensatorem wygładzającym C1.

Wyłącznik czasowy

Sam ładunek jest podłączony do obwodu prądu zmiennego mostka diodowego VD1-VD4. Tyrystor VS1 został włączony na przekątnej DC tego mostu. Gdy tylko napięcie przemienne zostanie doprowadzone do obwodu, tyrystor VS1 otwiera się, a prąd zaczyna przepływać przez obciążenie Rn. Otwarcie tyrystora jest ułatwione przez fakt, że w początkowym momencie po podłączeniu urządzenia do sieci kondensator C1 jest rozładowany. Następnie C1 rozpoczyna ładowanie przez rezystory R1, R2 i tyrystorowy przełącznik VS1. Stan otwarty tyrystora zostaje zachowany, gdy kondensator C1 jest naładowany. Jak tylko kondensator ładuje się do tego stopnia, że ​​prąd przez niego przepływający i przejście kontrolne tyrystora znacznie się zmniejsza, tyrystor VS1 przejdzie w zablokowany stan nieprzewodzący. Obciążenie Rn zostanie odłączone od zasilania i odłączone od sieci. Ten stan obwodu odpowiada gotowości zegara do dalszej pracy - włączenia. Jeśli teraz naciśniesz przycisk SB1, wówczas kondensator C1 będzie hamowany przez mały rezystor R3. Prąd sterujący napędu tyrystora VS1 znacznie wzrasta, a tyrystor otwiera się. Po zwolnieniu przycisku SB1 przez jakiś czas, prąd ładowania kondensatora C1 przepłynie, otwarty tyrystor VS1 przejdzie prąd przez obciążenie RL. W tym przypadku pulsujący prąd stały przepływa przez tyrystor, a prąd przemienny przechodzi przez obciążenie Rn. Zmieniając wartość rezystancji zmiennej R1, można wyregulować czas opóźnienia odłączenia obciążenia Rn z sieci. Rysunek 2 pokazuje rysunek płytki drukowanej obwodu na rys. 1.

W rzeczywistości na tej płytce drukowanej autor przeprowadził eksperymenty mające na celu poprawę jakości obwodu. Ma otwory do montażu rezystora, który blokuje przejście kontrolne tyrystora. Schemat jest niezwykle prosty, ale ma kilka istotnych wad technologicznych. Próba zastąpienia tyrystorów typu KT206 / 400 zalecanego w artykule była koniecznym działaniem, ponieważ obecnie ten typ tyrystorów jest przestarzały i nie był sprzedawany od dawna. Okazało się, że obwód w ogóle nie współpracuje z wieloma nowoczesnymi typami tyrystorów i triaków ze względu na znaczące zarządzanie prądem. Tak więc, krajowe KU201, KU202, KU208, T106-10, importowane VT151-600R i inne zostały "odrzucone" dla schematu na Ryc.1. Działanie obwodu zapewniono przez urządzenia takie jak VT134-600E. W chwili obecnej i nie brakuje ich, ich koszt jest niewielki. Okazało się, że regulacja czasu trwania impulsu generowanego przez timer w przypadku wrażliwego klucza półprzewodnikowego, takiego jak VT134-500E zaproponowanego w dzienniku bułgarskim, nie jest optymalna. Zaproponowano zmianę stałej czasowej ładowania kondensatora C1 w celu regulacji rezystancji R1 w obwodzie ładowania C1. Możliwe jest zapewnienie znacznie większych limitów do kontrolowania ekspozycji timera przy zachowaniu stabilnej kontroli tyrystora VS1, jeśli stała czasowa ładowania kondensatora jest utrzymywana w przybliżeniu niezmieniona i jednocześnie regulować napięcie pobierane z obwodu ładowania, aby sterować tyrystorem (Fig. 3).

Przejście kontrolne przełącznika półprzewodnikowego VS1 w położeniu "B" jest hamowane przez zmienną rezystancję R4 i rezystor R5. W skrajnie lewej pozycji silnika R4, całkowity opór związany z punktami obwodu 1-3 jest prawie równy rezystancji R5 - 100 Ohm. W skrajnie prawej pozycji silnik R4 ma 2,2 kΩ. Gdy wartość pojemności kondensatora C1 wynosi 10 μF (dla napięcia 400. 450 V), limity czasu opóźnienia timera wynosiły 3 4 s - 70. 90 s. Oporność rezystora R3 w obwodzie z fig. 3 jest wybrana prawie dziesięciokrotnie wyżej niż w obwodzie prototypu (ryc. 1). Zmniejsza to prąd przez styki przycisku SB1 o tę samą wartość podczas rozładowania kondensatora C1. Kolejną pozytywną cechą obwodu na fig. 3 jest to, że w momencie naciśnięcia przycisku SB1 działanie obwodu jest tylko przygotowywane, obciążenie Rn pozostaje praktycznie pozbawione energii, w przeciwieństwie do obwodu prototypowego. Jeśli użytkownik potrzebuje stałego opóźnienia czasowego, wystarczy umieścić zworkę między kołkami 2-3 w położeniu "A" w obwodzie. Rezystor R2, wskazany na schemacie wartości, ustawia maksymalne opóźnienie timera. Zmień jego wartość podczas montażu obwodu i ustaw inny czas otwarcia migawki. Jeśli konsumentowi nie jest trudno włączyć timer, przytrzymaj przycisk SB1 wciśnięty przez około 1 s, wtedy schemat można jeszcze bardziej uprościć (rys. 4).


W tym przypadku rezystor R1 dla kondensatora C1 będzie zarówno rezystorem ładującym, jak i opornikiem rozładowczym. Fig. 5 i fig. 6 pokazują rysunki obwodów drukowanych i rozmieszczenie na nich części odpowiednio dla schematów z fig. 3 i fig. 4.

Być może najbardziej znaczącą wadą rozważanych koncepcji jest trudność w uzyskaniu dla nich niewielkiego, ale wysokonapięciowego kondensatora elektrolitycznego C1 o pojemności 10 mikrofaradów 400. 450 V. Jest to realne na rynkach radiowych dużych miast, dla małych osiedli jest to problem. Koszt takiego kondensatora będzie wysoki. Próba usunięcia wymienionych niedociągnięć bez znaczących komplikacji systemu doprowadziła do opracowania kilku kolejnych programów. Najprostszym i najbardziej zaawansowanym z nich jest schemat pokazany na Rys.7.


Gdy obwód z fig. 7 jest włączony w sieci, tyrystor VS1 będzie nadal w stanie nieprzewodzącym, wyłączony, ponieważ styki, ale przyciski SB1 są otwarte. Jeśli teraz naciśniesz ten przycisk w dowolnym momencie, napięcie sieciowe prostowane mostem VD1-VD4 przez rezystor R1 i diodę VD6 zostanie przyłożone do diody Zenera VD5 i kondensatora C1. Kondensator C1 jest ładowany do napięcia stabilizującego diodę Zenera. Po zwolnieniu przycisku SB1 podłączamy naładowany kondensator C1 do obwodów sterujących tyrystora VS1. Tyrystor przechodzi w stan przewodzenia, a przemienny prąd sieci przepływa przez obciążenie Rn. Na tym schemacie kondensator C1 może być niskonapięciowy, na przykład, o wartości 25,50 V. To znacznie upraszcza jego wybór w celu uzyskania pożądanego czasu wyłączenia. W tym samym czasie ułatwiony jest również bieżący tryb pracy dla przycisku SB1. Na fig. 8 przedstawiono jeden z wariantów płytki obwodu drukowanego dla obwodu z fig. 7.


Ten obwód wymaga czułego przełącznika półprzewodnikowego. I w tym przypadku nie ma znaczenia, będzie to tyrystor lub triak. Okazało się, że stabilna praca jest zapewniona przez urządzenie typu 2Р4М NEC. Dla niego maksymalne dopuszczalne napięcie 400 V i prąd 2 A. W większości przypadków jest to więcej niż wystarczające. Czułość kontroli można pośrednio ocenić na podstawie odporności przejścia kontrolnego. Dla tych urządzeń półprzewodnikowych wynosi około 20 kΩ. Oznacza to, że to półprzewodnikowe urządzenie jest bardziej wrażliwe na 1-3 rzędy wielkości w porównaniu ze znanymi KU201, KU208. Jednak nawet mały grzejnik nikomu nie zaszkodził. W porównaniu z prototypem rezystor R3, który blokuje przejście kontrolne tyrystora, jest również dodawany do obwodu na fig. 7. To znacznie zwiększa prawdopodobieństwo, że tyrystor będzie w stanie wyłączonym po przetestowaniu czasomierza na krótkotrwałe obciążenie Rn. Wartość oporności rezystora nie jest krytyczna, dlatego nie jest wskazana na wykresach. Możliwe, że w niektórych przypadkach nie można zainstalować rezystora na płycie. W takim przypadku kondensator C1 może być używany z mniejszą pojemnością. Dioda VD6, połączona szeregowo z rezystorem R1, przyspiesza proces ładowania kondensatora C1 po naciśnięciu przycisku SB1, eliminując pewne rozładowanie tego kondensatora w pobliżu przejść przez napięcie sieciowe przez zero. Typ diody VD6 nie ma znaczenia. Podczas eksperymentów zastosowano domową diodę małej mocy typu KD522, tj. niskie napięcie Wydawać by się mogło, że amplituda impulsów napięciowych na wyjściu mostka VD1-VD4 w trybie przygotowania urządzenia do pracy, gdy przycisk SB1 jest wciśnięty, jest większa niż 220 V, a dioda ma niskie napięcie i nie pęka. W przypadku mostka prostownika wysokiego napięcia dioda włącza się w kierunku do przodu i jest otwarta. Jest on zamknięty tylko w pobliżu przejść z napięciem zerowym sieci, gdy napięcie na wyjściu mostka staje się mniejsze niż napięcie kondensatora ładującego C1, tj. mniej niż 25 V. Wartość rezystora R1 (rys. 7) nie ma znaczenia. Ponieważ jego tryb działania jest krótkotrwały, nie ma czasu na nagrzewanie przy dopuszczalnym rozpraszaniu mocy na poziomie 1 2 watów. Podczas eksperymentów wartość rezystancji rezystora R1 została pobrana 8,2 kΩ. Jeśli zastosujesz mocniejsze, importowane diody Zenera VD5, możesz zmniejszyć rezystancję rezystora R1. Rezystory R2, R3 (rys. 7) zostały pobrane przy 3,9 kΩ. Przy pojemności kondensatora C1 2200 mikrofarada (35 V) i dioda Zenera VD5 typ KS222Zh czas opóźnienia wynosił 20 s. Interesujący okazał się fakt: spadek napięcia na przejściu kontrolnym urządzenia 2P4M wynosił około 0,7 V podczas działania w stanie przewodzenia i około 0,5 V w stanie wyłączonym (nieprzewodzącym). Możesz eksperymentować i znacznie zwiększyć wartość rezystancji rezystora R3. Umożliwi to użycie mniejszego kondensatora C1, przyspieszając proces wstępnego ładowania przed włączeniem timera. Należy zauważyć, że inne rodzaje przełączników półprzewodnikowych testowano na potrzeby tego eksperymentu w tym obwodzie. Tak więc, BT151-650R z tymi samymi obwodami składowymi jak dla 2Р4М, z opóźnieniem wynoszącym tylko 4 s i VT134-7c. Typ diod VD1-VD4 zależy od wymaganego prądu obciążenia roboczego RL. Wskazane na schemacie na rys. 1, 3 i 7 1N4007 diody zapewniają prąd obciążenia do 1 A. Często jest to więcej niż wystarczająca - moc obciążenia Rn może wynosić do 200 watów.

Dwa przekaźniki czasowe z opóźnieniem 220V

W tym artykule przyjrzymy się różnym opcjom obwodów przekaźnika czasowego z napięciem zasilania 220 woltów. Zasada działania takiego urządzenia polega na tym, że po pojawieniu się zdarzenia startowego: naciśnięcie przycisku lub podłączenie go do sieci zasilającej urządzenie łączy ładunek z siecią.

Po określonym czasie obciążenie zostaje wyłączone i nie włącza się, aż do następnego zdarzenia początkowego.

Istnieje wiele różnych rozwiązań obwodów dla takich przekaźników czasowych 220 V. Spójrzmy, jakie opcje są możliwe na początku.

Najpierw są podzielone na:

  • z izolacją galwaniczną;
  • bez izolacji galwanicznej.

Pierwsze są bezpieczniejsze i droższe; te drugie są mniej bezpieczne, ale tanie.

Po drugie, typ elementu wyjściowego, obciążenie przełączające:

  • przekaźnik ("suchy kontakt" - przełączanie, włączanie, wyłączanie lub grupa kontaktów);
  • triak;
  • tyrystor.

Pierwsza opcja jest najmniej wrażliwa na typ obciążenia wtykowego i jest odporna na udary prądowe; triak - mniej niezawodny i wrażliwy na obciążenia indukcyjne; a tyrystor nie może przełączyć sinusoidalnego napięcia o wartości 220V, dlatego z reguły kontroluje tylko półfalę. Za pomocą tyrystora można kontrolować obciążenie niewrażliwe na postać napięcia zasilającego.

Można również podzielić typy rozwiązań obwodów na:

  • stały czas ekspozycji;
  • regulowany czas podtrzymania (timer).

Następnie przyjrzymy się 2 wariantom obwodu przekaźnikowego: bardzo prosta wersja lub bardziej złożony, ale profesjonalny poziom.

Prosty przekaźnik czasowy dla 220 V

Ten 220-woltowy przekaźnik opóźniający nie jest izolowany elektrycznie i jest najprostszy. Tyrystor służy jako element przełączający.

Jak już powiedzieliśmy, tyrystor umożliwia przełączanie obciążenia, niewrażliwe na postać napięcia zasilania: żarówkę, lampę halogenową i tym podobne.

Nie można podłączyć sterownika LED lub energooszczędnego typu CFL, żadnego urządzenia elektronicznego z transformatorem na wejściu.

Minimalne szczegóły programu i prostota systemu pozwolą każdemu złożyć ten program, wydając nie więcej niż 50-100 rubli.

Należy jednak pamiętać, że obwód nie jest izolowany galwanicznie i wymaga szczególnej ostrożności i przestrzegania przepisów bezpieczeństwa!

Obwód działa tak łatwo, jak wygląda. Jeśli zamkniesz styk S1, rozpocznie się stopniowe ładowanie C1. W trakcie ładowania tego kondensatora tyrystor VS1 będzie otwarty.

Na obciążeniu HL1 będzie napięcie sieciowe. Po naładowaniu kondensatora tyrystor VS1 zamyka się, a prąd przez niego przepływa. Nasze urządzenie wyłączy się, a ładunek zostanie wyłączony.

Schemat zawiera następujące szczegóły:

  • mostek diodowy, który wykonuje funkcję dostarczania prostowanego prądu do tyrystora: składa się z diod o maksymalnym prądzie nie niższym niż 1A i posiadającym wskaźnik napięcia odwrotnego nie niższy niż 400V (1N4007);
  • Tyrystor serii BT151 (jeśli masz KU 202H lub KU 202M leżące wokół - użyj go);
  • rezystancja R1 - 4,3 MW, moc 1 W;
  • rezystancja R2 wynosi 200 omów, 1 W;
  • R3 o tej samej mocy, 1,5 kΩ;
  • kondensator urządzenia C1 przy 0,47 mikrofaradów, przy napięciu 630 V lub wyższym;
  • Ładunek HL1 o mocy nieprzekraczającej 200 W; w przypadku korzystania z lamp żarowych, w tym lamp halogenowych, należy pamiętać, że prąd rozruchowy po włączeniu może być 10 razy wyższy niż działający, chociaż nie trwa to tak długo.
  • przełącznik lub przełącznik S1.

Ponieważ cała zasada działania tego przekaźnika jest zredukowana do ładowania kondensatora, wówczas zmiana pojemności kondensatora jest najprostszym sposobem na zmianę czasu włączenia przekaźnika.

Ze względu na prostotę tego urządzenia niemożliwe jest podanie prostej formuły obliczania czasu ekspozycji, ponieważ czas zależy od parametrów konkretnego tyrystora, rezystancji rezystorów, pojemności kondensatora.

Przekaźnik czasowy z regulowanym czasem 220 V

Aby bardziej niezawodne, wysokiej jakości i bezpieczne urządzenie będzie wymagać więcej wysiłku i pieniędzy.

Potem porozmawiamy o tym urządzeniu. Na naszej stronie znajduje się kolejny artykuł o tym, jak wykonać przekaźnik czasowy na zegarze z timerem 555 z prostszym projektem obwodu, bez transformatora. Tam możesz znaleźć opis działania układu 555.

Poniższy schemat jest montowany na mikroukładowym czasomierzu 555, który został wydany po raz pierwszy w 1972 roku, ale mimo to utrzymuje swoją popularność. Użycie tego układu pozwala z dużym stopniem dokładności zliczyć wymagany czas timera od 3 sekund do 10 minut.

Do zasilania urządzenia wykorzystywany jest transformator - część sterująca obwodu jest galwanicznie izolowana.

Przełączanie obciążenia odbywa się za pomocą triaka mocy. Włączenie to realizowane jest przez transoptora triak mającego obwód zerowy.

W rezultacie przełączenie obciążenia następuje w pobliżu momentu, w którym sinusoidalne napięcie zasilania przechodzi przez zero. Takie włączenie jest najbardziej bezbolesne dla obciążenia i nie powoduje zakłóceń w momencie włączenia.

Przejdź do zasady programu

Po włączeniu zasilania, łańcuch R1 - C3 generuje impuls początkowy o czasie trwania około 100 ms dla układu DD1, z którego OUT układu jest ustawione na log.1, włączając w to rezystor optyczny VS1, triak VS2 i łącząc obciążenie z siecią 220V. Od tego momentu rozpoczyna się odliczanie.

Timer jest ustawiony przez łańcuch R3 - R6 - C2. Czas ładowania kondensatora C2 do napięcia wyłączenia wyjścia OUT układu DD1 do logicznego 0 jest określony przez wzór:

Rezystor R6 ogranicza minimalny czas opóźnienia 3 sekundy. Kondensator C1 jest wymagany do odfiltrowania szumów w zasilaniu układu DD1 i powinien znajdować się jak najbliżej niego.

Rezystor R4 ustawia prąd diody LED opto-simistora, a przy użyciu analogów MOC3043, na przykład, MOC3042 lub MOC3041 powinny zostać zredukowane, ponieważ potrzebują więcej prądu do działania.

Schemat ten może być również używany do przełączania rozruszników, ale należy pamiętać, że w przypadku małych rozruszników prądu, fałszywe alarmy mogą być wyzwalane lub włączane w trybie wyłączonym, ponieważ mogą być włączane przez łańcuch R5 - C5. W takim przypadku ten łańcuch wymaga korekty wartości nominalnych.

Należy zauważyć, że część obwodu odpowiedzialna za uzyskanie stałego napięcia 12 V można zastąpić gotowym zasilaczem (zasilaczem) o napięciu wyjściowym 12 V.

Takie urządzenie można kupić natychmiast w formie gotowej lub można zastosować niepotrzebne urządzenie z dowolnego urządzenia: routera, modemu, telefonu lub podobnego urządzenia. W tym przypadku przekaźnik jest znacznie prostszy.

Transformator T1 można zastąpić dowolnym innym o nominalnym napięciu wejściowym 220 woltów, a wyjście 12 woltów.

Jeśli obwód opóźniający opóźnienie wyłączenia zainteresował Cię i chciałbyś pobrać plik z rozwodowym obrazem PCB - zostaw swoje komentarze.

Laboratoria Practical Electron

Promieniowanie, radioelektronika, mikrokontroler, schematy

Menu główne

Nawigacja po notatkach

Bardzo prosty regulowany timer wyłączania

Dawno nie dodawałem niczego nowego. W związku z "pierestrojką" w pracy czas wolny wyparowuje niemal całkowicie, niezwykle rzadko zdarza się znaleźć czas na twórczą pracę. Cóż, niech to będzie przynajmniej coś, zobaczysz, kto jest przydatny.

Nie ma żadnej szczególnej historii pojawiania się w ogóle, tylko jeden z czytelników zapytał w komentarzach do tej konstrukcji, aby ponowić opóźnienie o 30-40 minut. Zwykle nie mówię "na żądanie", ale albo czas został dobrze wybrany, albo otwierając źródło tej konstrukcji byłem przerażony, jak to było dawno temu i postanowiłem zrobić wszystko "od zera" bardziej poprawnie i funkcjonalnie.

Pomysł jest prosty. Po przyłożeniu siły do ​​nogi 3 MK (PB4) pojawia się wysoki poziom i rozpoczyna się odliczanie. Po określonym czasie wysoki poziom znika. Wszystko Wszystko to wszystko, ale oto cztery nogi to mój wybrany ATTINY13. A cztery nogi to cztery bity, a cztery bity to 16 kombinacji zer i jedynek. Catch? Jeszcze nie? Oto schemat:

W schemacie w dosłownym sensie słowo trzy szczegóły. Właściwie sam MK, rezystor podciągający obwodu Reset i kondensator blokujący na zasilaniu. SW1-SW4 ustaw czas opóźnienia. mogą to być zworki kontrolne lub przełącznik DIP, blok zworek podobny do płyty głównej, przełącznik w kodzie binarnym (coś w rodzaju galette, tylko jego wyjście jest natychmiast binarne) lub tylko dla konkretnych potrzeb podłączona karta, jeśli zmiana czasu w trakcie działania nie jest wymagane. Programowanie nie stanowi osobnego urządzenia, ale raczej jest przeznaczone do pracy w niektórych urządzeniach jako oddzielny węzeł lub sterowanie siłownikiem. Obliczany głównie na początkującym lub na kimś, kto nie chce oszukać głowy, pisząc program dla MC. Opcjonalnie przycisk SW5 można również aktywować, jeśli trzeba ponownie uruchomić timer bez wyłączania zasilania. Po zliczeniu czasu i odłączeniu obciążenia MC przechodzi w tryb niskiego poboru mocy, który rozszerza zakres tego projektu do wykorzystania z akumulatorów. Trzeba tylko uważać, aby prąd spoczynkowy stabilizatora 5V był również bardzo mały (LP2951 itd.), Ponieważ okazało się, że bezczynność stabilizatora jest wielokrotnie większa niż prąd zużywany przez MC. Właściwie oznaczyć pozycją przełączników (zworek):

Licznik czasu przerwań

Konstrukcja prostego zegara, który pozwala włączać i wyłączać obciążenie w określonych odstępach czasu. Czas pracy i czas pauzy nie zależą od siebie nawzajem.

Odmierzenia czasowe

Korzystanie z timerów w codziennym życiu stało się dość powszechne. Dlatego takie urządzenie można po prostu kupić w sklepie z artykułami elektrycznymi. Najczęściej są to liczniki wielokanałowe, które pozwalają zaprogramować ładowanie włączające / wyłączające o określonej porze dnia, a nawet biorąc pod uwagę dzień tygodnia.

Czasami jednak potrzebny jest zegar, który działa po prostu przez algorytm "przerwa w pracy". Możesz po prostu włączyć go ręcznie, ale czas i przerwy mogą być regulowane niezależnie od siebie. Jednym z przykładów, kiedy taki przekaźnik czasowy może być potrzebny, może być "żyrandol Chizhevsky".

Trochę historii

Żyrandol Chizhevsky'ego to urządzenie do nasycania powietrza jonami ujemnymi. Słynny sowiecki naukowiec Alexander Leonidovich Chizhevsky, wynalazca żyrandola, rozpoczął eksperymenty nad jonizacją powietrza już w 1922 roku w jednym z laboratoriów Glavnauka. Ale, jak to często bywało w tamtych czasach, w 1942 roku naukowiec został represjonowany i pozostał na emigracji w Karagandzie do 1950 roku. Ale Chizhevsky także kontynuował tam swoją pracę: sesje aeroionoterapii w regionalnym szpitalu w Karagandzie pomogły wielu pacjentom w leczeniu ran. W 1958 r. Naukowiec wrócił do Moskwy, gdzie do ostatnich dni życia zajmował się wprowadzaniem aerojonizacji.

Oprócz gojenia się rany, żyrandol Chizhevsky jest doskonałym profilaktycznym środkiem zapobiegającym rozwojowi wielu chorób, a także zwiększa efektywność zarówno umysłową, jak i fizyczną. W literaturze pojawiło się sporo kontrowersji na temat korzyści lub niebezpieczeństw żyrandoli, a nawet artykułów zatytułowanych "Chizhevsky Chandelier with Your Own Hands".

Zaleca się używanie żyrandola Chizhevsky począwszy od krótkich sesji, stopniowo zwiększając ich liczbę i czas. Ale jeśli żyrandol jest włączony cały czas, stężenie jonów powietrza w powietrzu może przekroczyć stężenie optymalne, co nie jest zbyt korzystne dla zdrowia. Możesz kontrolować tę koncentrację, po prostu ręcznie włączając i wyłączając urządzenie, co, jak widzisz, nie jest zbyt wygodne. Uproszczenie tego procesu pomoże najprostszy czasomierz, wykonany na jednym układzie logicznym.

Oczywiście taki zegar może znaleźć wiele innych zastosowań, gdy wymagane jest okresowe włączanie / wyłączanie obciążenia. Rysunek 1 pokazuje schemat zegara.

Rysunek 1. Okresowe ładowanie timera.

W rzeczywistości zegar w tym przypadku jest generatorem prostokątnych impulsów na elementach DD1.1... DD1.4. Cykl roboczy impulsów można regulować, a zarówno czas impulsu, jak i czas przerwy są ustawiane niezależnie.

Całe urządzenie zasilane jest z beztransformatorowego źródła zasilania z kondensatorem statecznikowym C1 i mostkiem prostowniczym VD1. Tranzystor VT1 jest używany jako dioda Zenera. W tym przypadku napięcie stabilizacji wynosi około 10 V - mikroukłady serii K561 działają w zakresie napięć zasilania 3... 15 V. Dlatego napięcie 10 V wystarcza do normalnej pracy obwodu jako całości.

Obciążenie jest włączane przez triak VS1, który z kolei jest włączany przez triak U1.1 małej mocy. Ta ostatnia zawiera układ scalony do wyznaczania przejścia przez zero napięcia sieciowego. Dlatego przełączanie zakłóceń w sieci nie będzie. Ta okoliczność wyjaśnia brak wejściowego filtra sieciowego w obwodzie.

Sterowanie parą optopar jest etapem kluczowym, wykonywanym na tranzystorze VT2. Dioda LED transoptora U1.1 i dioda LED HL1 sygnalizująca włączenie obciążenia są włączone w jego obwodzie kolektora. Rezystor R10 ogranicza prąd przez diody LED.

Schemat działa w następujący sposób. W stanie początkowym wszystkie kondensatory są w naturalny sposób rozładowywane. Po włączeniu zasilania poprzez rezystory R3 i R4, kondensator C3 rozpoczyna ładowanie. Podczas gdy nie jest ładowany, element wejściowy DD1.1 logiczne zero, a wyjście, oczywiście, jeden. Ten stan prowadzi do tego, że na wyjściu elementu DD1.4 znajduje się również jednostka logiczna, która otwiera tranzystor VT2, przez jej przejście kolektor-emiter włącza diodę LED transoptora U1.1. Ten ostatni zawiera triak VS1, łączący obciążenie. Świeci również dioda LED HL1, sygnalizująca włączenie obciążenia. Ta pozycja timera nazywa się "Praca".

W tym położeniu generatora na wyjściu elementu DD1.2 napięcie jest logicznym zerem, co nie pozwala na ładowanie kondensatora C4.

Kondensator C3, nie zapominaj o tym, ładuje się już od momentu włączenia. Kiedy napięcie na nim osiągnie poziom jednostek logicznych, wyjście elementu logicznego DD1 pojawia się na niskim poziomie, a wyjście elementu DD1.3 na wysokim poziomie. Ten stan obwodu prowadzi do zamknięcia tranzystora VT2, a w konsekwencji do zrzucenia obciążenia.

Kondensator C4 rozpocznie ładowanie przez element DD1.3 i rezystory R6... R8. W tym przypadku kondensator C3 jest szybko rozładowywany przez diodę VD2, rezystor R6, element logiczny DD1.2, który jest obecnie w stanie logicznego zera na wyjściu.

Gdy kondensator C4 zostanie naładowany, wyjście elementu DD1.2 ustali poziom jednostek logicznych. Doprowadzi to do instalacji niskiego poziomu na wyjściu DD1.3. Dlatego poprzez element DD1.4 otwiera tranzystor VT2, obciążenie zostanie podłączone. Również poprzez element DD1.3 i rezystory R6... R8 jest rozładowany kondensator C4.

Ponadto pojawienie się jednostki logicznej na wyjściu elementu DD1.2 zapobiega rozładowaniu kondensatora C3 poprzez diodę VD2 i rezystor R5. Z kondensatorem ładującym C3 rozpoczyna się nowy cykl zegara.

Czas pracy i pauzę ustawia się odpowiednio za pomocą rezystorów zmiennych R4 i R7. Za pomocą wartości podanych na schemacie można go zmienić w ciągu 3... 30 minut. Jednocześnie czas pauzy nie zależy od czasu pracy, ponieważ obwód ładowania kondensatorów jest inny. Zmontowany z części, które można obsługiwać, urządzenie konfiguracyjne nie wymaga, oprócz ustawiania pożądanego czasu pracy i pauzy.

Jeśli jednak wymagana jest regulacja, należy pamiętać, że urządzenie nie jest izolowane elektrycznie od sieci. Dlatego lepiej jest w przypadku uruchomienia transformatora bezpieczeństwa. W tym przypadku jako obciążenie można użyć konwencjonalnej lampy oświetleniowej o mocy 25... 100 watów.

Kilka słów o szczegółach. Oceny części są głównie wskazane na schemacie. Wszystkie stałe rezystory takie jak MLT lub importowane, najprawdopodobniej chińskie, zmienne SPO, SP4-1. Kondensator C1 dla roboczego napięcia przemiennego o wartości co najmniej 250 V, są one zwykle używane w filtrach sieciowych lub typu K73-17 dla napięcia roboczego co najmniej 400V. Kondensatory elektrolityczne C3 i C4 o niskim prądzie upływu, w przeciwnym razie czas otwarcia migawki będzie niestabilny. Tutaj również lepiej nadają się importowane kondensatory, takie jak marki JAMICON.

Jeśli moc nie przekracza 400 W, triak VS1 można zainstalować bez grzejnika.

Tranzystor CT 816B można zastąpić diodą Zenera D 815B. W tym przypadku jego katoda powinna być połączona z kondensatorem C2.

Budowa

Urządzenie może być wykonane w plastikowym pudełku o odpowiednim rozmiarze, takich jest już wiele. Nie powinniśmy zapominać, że konstrukcja ma wolne od transformatorów zasilanie, to znaczy jest pod napięciem sieci. Dlatego też zmienne uchwyty rezystorów są również lepiej wykonane z tworzywa sztucznego.

Wyłącznik czasowy

We współczesnym świecie automatyzacja dosłownie penetruje wszystkie obszary ludzkiego życia. Wszyscy czasami chcemy, aby bezduszna automatyka wykonywała dla nas nudne rutynowe prace - polewamy kwiaty, powietrze w pokoju, karmimy kota, dajemy psu... Nie jest łatwo powiedzieć, że lenistwo jest motorem postępu, ponieważ leniwy jest gotowy do pracy i stworzenia takiego elektronicznego urządzenie, które zrobi dla niego wszystko. A jeśli leniwy człowiek jest zaprzyjaźniony z lutownicą, to pozostaje on dla małych, tylko aby stworzyć to bardzo automatyczne.

W tym artykule przyjrzymy się procesowi tworzenia zegara elektronicznego, który w danym momencie włącza i wyłącza obciążenie. Ten zegar można znaleźć wiele aplikacji - na przykład, raz dziennie za pomocą go do podlewania kwiatów lub łóżek w ogrodzie. Automatycznie włącz światło w nocy i wyłącz je w ciągu dnia, kiedy jest światło, lub raz dziennie wlej wodę do butelki z wodą dla swojego zwierzaka. Ogólnie rzecz biorąc, urządzenie uzyskuje się absolutnie uniwersalne, zakres nie jest ograniczony do niczego.

Schemat dziennego timera WŁ. / WYŁ

Schemat ma dwa przyciski sterujące, ponumerowane "1" i "2". Przycisk "1" ustawia czas ładowania, a przycisk "2" odpowiednio czas wyłączenia. Aby lepiej zrozumieć zasadę działania, rozważ następujący przykład: jest girlanda z choinką, która musi być włączana codziennie o 13:00 i wyłączana o 15:00. Aby ustawić przedziały czasowe dla timera, o godzinie 13:00, naciśnij przycisk "1", przekaźnik włączy się na około minutę, a następnie poczeka 15:00 i wciśnie przycisk "2", przekaźnik zaświeci się na około minutę, sygnalizując pomyślne ustawienie czasu. W przyszłości przekaźnik automatycznie włączy girlandę o 13:00 i wyłączy się codziennie o 15:00. Migająca dioda LED wskazuje działanie urządzenia.

Obwód zawiera dwa mikroukłady - mikrokontroler Attiny13 i mikroukład DS1307. Napięcie zasilania całego obwodu wynosi 12 woltów. Dzięki liniowemu stabilizatorowi 78l05 na płytce drukowanej otrzymują one moc, której potrzebują przy napięciu 5 woltów, a cewka przekaźnika jest zasilana 12 woltami. Równolegle do uzwojenia przekaźnika należy umieścić diodę małej mocy, na przykład 1N4148. Tranzystor SS8050, przekaźnik sterujący, można zastąpić dowolnym innym tranzystorem NPN o małej mocy. Przyciski w opasce mikrokontrolera powinny być wykonane bez mocowania.

Specyfika układu zegarowego DS1307 polega na tym, że może on pracować z zasilaniem awaryjnym, jeżeli główne nagle znika. Aby to zrobić, konieczne jest podłączenie 3-woltowego zasilacza, na przykład baterii CR2032, do jej zacisków 3 i 4. W takim przypadku, w przypadku awarii zasilania, odliczanie będzie kontynuowane, gdy tylko główne zasilanie pojawi się ponownie, urządzenie będzie kontynuowało działanie jak poprzednio, włączając przekaźnik w określone godziny. Nie należy zapominać o instalowaniu kondensatorów elektrolitycznych i ceramicznych równolegle z zasilaniem zarówno kondensatorów głównych, jak i rezerwowych w celu tłumienia wszelkiego rodzaju zakłóceń. Rezystor LED, wychodzący z 7. odnogi układu zegarowego, może zostać zredukowany do 0,5-1 kOhm, a następnie jego jasność znacznie wzrośnie.

Przed zainstalowaniem na płytce mikrokontrolera musi zostać zamieniony, pliki oprogramowania wbudowanego do artykułu są dołączone. Najwygodniejszym sposobem na to jest programator USBASP. Podczas korzystania z nowego, wcześniej nieużywanego mikrokontrolera, bezpieczników nie trzeba zmieniać. Z fabryki mikrokontrolery Attiny13 są taktowane z wewnętrznego generatora z częstotliwością 9,6 MHz, dzielnik przez 8 jest włączony.

Lista wymaganych części

Rezystory 0,125 W:

  • 6,8 kOhm (682) - 1 sztuka.
  • 10 kΩ (103) - 1 sztuka.
  • 4,7 kΩ (472) - 2 szt.
  • 3 kΩ (302) - 1 sztuka.

Kondensatory:

  • 100 microfarad (elektrolityczne) - 2 szt.
  • 100 nF (ceramiczny) - 2 szt.

Reszta:

  • Mikrokontroler Attiny13 (gniazdo +) - 1 szt.
  • Mikroukład DS3107 (+ gniazdo) - 1 szt.
  • Tranzystor SS8050 - 1 szt.
  • Dioda 1N4148 - 1 szt.
  • Przycisk bez mocowania - 2 sztuki.
  • Stabilizator 78l05 - 1 szt.
  • 3-woltowa dioda LED - 1 szt.
  • Kwarc 32768 Hz - 1 szt.
  • Przekaźnik 12 V - 1 szt.

Przekaźnik czasowy zrób to sam: jak się złożyć (przykład produkcji)

Możesz włączać i wyłączać urządzenia gospodarstwa domowego bez Twojej obecności i udziału. Większość produkowanych obecnie modeli wyposażono w przekaźnik czasowy do automatycznego uruchamiania / zatrzymywania. A co jeśli chcesz po prostu zarządzać przestarzałym sprzętem? Miej cierpliwość, naszą radę i twórz własny przekaźnik czasowy. Uwierz mi, ta domowa kuchnia będzie używana w gospodarce.

Jesteśmy gotowi, aby pomóc Ci zrealizować ciekawy pomysł i spróbować swoich sił na drodze niezależnej elektrotechniki. Dla Ciebie znaleźliśmy i usystematyzowaliśmy wszystkie cenne informacje na temat opcji i metod wytwarzania przekaźnika. Wykorzystanie dostarczonych informacji zapewnia łatwy montaż i doskonałe działanie przyrządu.

W artykule zaproponowanym do badania szczegółowo opisano domowe wersje testowanego w praktyce urządzenia. Informacje opierają się na doświadczeniu mistrzów inżynierii elektrycznej i wymagań norm. Autor artykułu załączonego do informacji tekstowej schematu montażu i instrukcji wideo.

Zakres przekaźnika czasowego

Człowiek zawsze starał się ułatwić sobie życie, wprowadzając różne urządzenia do codziennego życia. Wraz z pojawieniem się technologii opartej na silniku elektrycznym, pojawiło się pytanie o wyposażenie jej w timer, który automatycznie sterowałby tym sprzętem. Włączony na określony czas - i możesz iść robić inne rzeczy. Urządzenie wyłączy się po ustawionym okresie. W tej automatyzacji potrzebny był przekaźnik z funkcją samowyzwalacza.

Klasycznym przykładem tego urządzenia jest przekaźnik w starej pralce w stylu radzieckim. Na jego ciele znajdowało się pióro z kilkoma podziałami. Ustawiam żądany tryb, a bęben kręci się przez 5-10 minut, aż zegarek osiągnie zero.

Obecnie przekaźnik czasowy ustawiony jest na:

  • kuchenki mikrofalowe, piece i inne artykuły gospodarstwa domowego;
  • wentylatory wyciągowe;
  • automatyczne systemy podlewania;
  • automatyczne sterowanie oświetleniem.

W większości przypadków urządzenie powstaje na bazie mikrokontrolera, który jednocześnie steruje wszystkimi pozostałymi trybami działania zautomatyzowanego sprzętu. Jest to tańsze dla producenta. Nie musisz wydawać pieniędzy na kilka oddzielnych urządzeń, które są odpowiedzialne za jedno.

Według typu elementu na wyjściu przekaźnika czasowego modele fabryczne i produkty domowe dzielą się na:

  • przekaźnik (obciążenie jest podłączone poprzez "styk beznapięciowy");
  • triak;
  • tyrystor.

Pierwsza opcja jest najbardziej niezawodna i odporna na przepięcia w sieci. Urządzenie z tyrystorem przełączającym na wyjściu należy pobierać tylko wtedy, gdy podłączone obciążenie jest niewrażliwe na postać napięcia zasilającego.

Aby stworzyć własny przekaźnik czasowy, możesz również użyć mikrokontrolera. Jednak domowe wykonane głównie dla prostych rzeczy i warunków pracy. Kosztowny programowalny kontroler w takiej sytuacji to strata pieniędzy. Istnieje znacznie prostszy i tańszy obwód oparty na tranzystorach i kondensatorach. Co więcej, istnieje kilka opcji, istnieje wiele do wyboru dla konkretnych potrzeb.

Schematy różnych domowych produktów

Wszystkie proponowane opcje produkcji timerów zrób-to-sam oparte są na zasadzie uruchamiania ustawionej prędkości migawki. Po pierwsze, czasomierz rozpoczyna się od określonego przedziału czasowego i odliczania. Podłączone do niego urządzenie zewnętrzne zaczyna działać (włącza się silnik elektryczny lub światło). A następnie, po osiągnięciu zera, przekaźnik wydaje sygnał do wyłączenia tego obciążenia lub nakładania prądu.

Opcja nr 1: najprostsze tranzystory

Obwody oparte na wydajności tranzystora - najłatwiejsze do wdrożenia. Najprostszy z nich zawiera w sumie osiem elementów. Aby je podłączyć, nie potrzebujesz nawet opłaty, wszystko można bez niej lutować. Taki przekaźnik często jest łączony z oświetleniem. Nacisnąłem przycisk - lampka zaświeci się na kilka minut, po czym się wyłącza.

Aby skompletować ten czasowy przekaźnik czasowy, musisz:

  • para rezystorów (100 omów i 2,2 mΩ);
  • tranzystor bipolarny KT937A (lub odpowiednik);
  • przekaźnik przełączający obciążenia;
  • rezystor zmienny o 820 omów (w celu regulacji odstępu czasu);
  • kondensator 3300 mikrofaradów i 25 V;
  • dioda prostownicza KD105B;
  • przełącz się, aby zacząć liczyć.

Opóźnienie czasowe w tym przekaźniku czasowym występuje poprzez ładowanie kondensatora do poziomu mocy klucza tranzystora. Podczas gdy C1 ładuje się do 9-12 V, klucz w VT1 pozostaje otwarty. Obciążenie zewnętrzne jest zasilane (światło jest włączone). Po pewnym czasie, który zależy od ustawionej wartości na R1, tranzystor VT1 zamyka się. Przekaźnik K1 ostatecznie rozładowuje się, a obciążenie odłącza się od napięcia.

Czas ładowania kondensatora C1 jest określony przez iloczyn jego pojemności i całkowitej rezystancji obwodu ładowania (R1 i R2). Co więcej, pierwsza z tych rezystancji jest stała, a druga jest regulowana w celu ustawienia określonego przedziału.

Parametry czasowe dla zmontowanego przekaźnika są wybierane empirycznie poprzez ustawienie różnych wartości na R1. Aby ułatwić późniejsze skonfigurowanie odpowiedniego czasu, znaczniki z pozycją minuta po minucie powinny być umieszczone na ciele. Problematyczne jest określenie wzoru do obliczania opóźnień dla takiego schematu. Wiele zależy od parametrów konkretnego tranzystora i innych elementów.

Przeniesienie przekaźnika do jego pierwotnego położenia odbywa się za pomocą przełącznika odwrotnego S1. Kondensator zamyka się na R2 i rozładowuje się. Po ponownym włączeniu S1 cykl rozpoczyna się od nowa.

W obwodzie dwu tranzystorowym pierwszy zajmuje się regulacją i kontrolą chwilowej przerwy. A drugi to klucz elektroniczny do włączania i wyłączania mocy zewnętrznego obciążenia.

Najtrudniejszą rzeczą w tej modyfikacji jest dokładny wybór rezystancji R3. Musi być taki, że przekaźnik zamyka się wyłącznie, gdy sygnał jest podawany z B2. W takim przypadku odwrotne włączenie ładunku musi nastąpić tylko po uruchomieniu B1. Musi być wybrany eksperymentalnie.

Przy tym typie tranzystora prąd bramki jest bardzo niski. Jeśli uzwojenie rezystancyjne w przycisku przekaźnika sterującego jest duże (kilkadziesiąt Ohmów i MOhm), wówczas interwał zamykania można wydłużyć do kilku godzin. Przez większość czasu przekaźnik nie zużywa energii. Aktywny tryb rozpoczyna się od ostatniej trzeciej tego okresu. Jeśli RV jest podłączony przez zwykłą baterię, to będzie trwać bardzo długo.

Opcja nr 2: oparte na chipie

Obwody tranzystora mają dwie główne wady. Trudno jest im obliczyć czas opóźnienia, a przed następnym uruchomieniem wymagane jest rozładowanie kondensatora. Zastosowanie mikroukładów eliminuje te niedociągnięcia, ale komplikuje urządzenie. Jednak nawet przy minimalnych umiejętnościach i wiedzy w zakresie elektrotechniki nie jest trudno to zrobić własnymi rękami.

Próg otwarcia TL431 jest bardziej stabilny ze względu na obecność napięcia odniesienia wewnątrz źródła. Dodatkowo, aby go przełączyć, wymagane napięcie jest znacznie większe. Maksymalnie, zwiększając wartość R2, można go zwiększyć do 30 V. Kondensator do momentu, aż takie wartości będą obciążone przez długi czas. Ponadto połączenie C1 z oporem do rozładowania następuje w tym przypadku automatycznie. Dodatkowo kliknięcie SB1 nie jest konieczne.

Inną opcją jest użycie wbudowanego zegara "NE555". W tym przypadku opóźnienie jest również określane przez parametry dwóch rezystancji (R2 i R4) i kondensatora (C1). "Wyłączenie" przekaźnika następuje z powodu ponownego przełączenia tranzystora. Tylko jego zamknięcie odbywa się przez sygnał z wyjścia układu, gdy zlicza niezbędne sekundy.

Istnieje mniej fałszywych alarmów podczas korzystania z układów scalonych niż w przypadku korzystania z tranzystorów. Prądy w tym przypadku są kontrolowane ściślej, tranzystor otwiera się i zamyka dokładnie wtedy, gdy jest wymagany.

Kolejna klasyczna wersja przekaźnika czasowego w mikroukładach oparta jest na bazie KR512PS10. W takim przypadku, po włączeniu zasilania, obwód R1C1 dostarcza impuls zerujący do wejścia układu scalonego, po którym uruchamia się generator wewnętrzny. Częstotliwość odcięcia (współczynnik dzielenia) tej ostatniej jest ustalana przez obwód regulacyjny R2C2.

Liczbę zliczanych impulsów określa się, przełączając pięć zacisków M01 - M05 w różnych kombinacjach. Czas opóźnienia można ustawić w zakresie od 3 sekund do 30 godzin. Po zliczeniu określonej liczby impulsów na wyjściu układu Q1, ustalany jest wysoki poziom, który otwiera VT1. W wyniku tego przekaźnik K1 jest aktywowany i włącza lub wyłącza obciążenie.

Istnieją jeszcze bardziej złożone obwody przekaźników czasowych oparte na mikrokontrolerach. Jednak nie nadają się one do samodzielnego montażu. Wpływa to na złożoność zarówno lutowania jak i programowania. W większości przypadków wystarczają wariacje z tranzystorami i prostymi układami scalonymi do użytku domowego.

Opcja nr 3: pod mocą wyjściową 220 V

Wszystkie powyższe schematy są zaprojektowane dla napięcia wyjściowego 12 woltów. Aby podłączyć potężne obciążenie do przekaźnika czasowego zmontowanego na ich podstawie, konieczne jest zainstalowanie rozrusznika magnetycznego na wyjściu. Aby sterować silnikami elektrycznymi lub innymi złożonymi urządzeniami elektrycznymi o zwiększonej mocy, musisz to zrobić.

Jednak w celu dostosowania oświetlenia domowego można zamontować przekaźnik oparty na mostku diodowym i tyrystorze. Jednocześnie nie zaleca się podłączania cokolwiek innego przez taki zegar. Tyrystor przechodzi przez siebie tylko dodatnią część sinusoidy zmiennych 220 woltów. W przypadku żarówki żarowej, wentylatora lub elementu grzewczego nie jest to straszne, a inny sprzęt elektryczny tego rodzaju może nie wytrzymać i sparzyć.

Aby zbudować taki zegar dla żarówki, potrzebujesz:

  • rezystancje 4,3 MΩ (R1) i 200 omów (R2) plus regulacja 1,5 kΩ (R3);
  • cztery diody o maksymalnym prądzie powyżej 1 A i napięciu wstecznym 400 V;
  • 0,47 uF kondensatora;
  • tyrystor VT151 lub podobny;
  • przełącznik.

Ten przekaźnik czasowy działa zgodnie z ogólnym schematem dla podobnych urządzeń, ze stopniowym ładowaniem kondensatora. Kiedy styki S1 są zamknięte na S1, rozpoczyna się ładowanie. Podczas tego procesu tyrystor VS1 pozostaje otwarty. Na końcu obciążenie L1 otrzymuje napięcie sieciowe 220 V. Po zakończeniu ładowania C1 tyrystor zamyka się i odcina dopływ prądu, wyłączając lampę.

Opóźnienie jest regulowane poprzez ustawienie wartości R3 i wybór pojemności kondensatora. Jednocześnie należy pamiętać, że jakikolwiek kontakt z gołymi nogami wszystkich używanych elementów grozi porażeniem prądem. Wszystkie są pod napięciem 220 V.

Przydatne wideo na ten temat

Zrozumienie od zera w wewnętrznej strukturze przekaźnika czasowego jest często trudne. Niektórzy nie mają wystarczającej wiedzy, podczas gdy inni mają doświadczenie. Aby ułatwić wybór odpowiedniego schematu, dokonaliśmy wyboru filmów, w których szczegółowo opisano wszystkie niuanse związane z pracą i montażem danego urządzenia elektronicznego.

Zasada działania elementów przekaźnika czasowego na kluczu tranzystorowym:

Automatyczny timer na tranzystorze polowym o obciążeniu 220 V:

Produkcja przekaźników opóźniających krok po kroku własnymi rękami:

Zbierz się czas przekaźnik nie jest zbyt trudne. Istnieje kilka systemów realizacji tego planu własnymi rękami. Wszystkie oparte są na stopniowym ładowaniu kondensatora i otwieraniu / zamykaniu tranzystora lub tyrystora na wyjściu. Jeśli potrzebujesz prostego urządzenia, lepiej jest wziąć obwód tranzystora. Ale aby precyzyjnie kontrolować czas opóźnienia, będziesz musiał spolimeryzować jedną z opcji na konkretnym chipie.

Więcej Artykułów O Elektryka